معرفی و دانلود کتاب بار دیگر

معرفی کتاب بار دیگر

چه می‌شد اگر می‌توانستیم تمامی لحظات زندگی‌مان را یک‌بار دیگر، تکرار کنیم؟ این سوالی است که میچ آلبوم در کتاب بار دیگر مطرح می‌کند و قدرت تکرار دوباره‌ی لحظات زندگی را به قهرمان قصه‌اش، الفی لوگان می‌بخشد. این کتاب پرفروش نیویورک تایمز ما را با مردی آشنا می‌کند که از هشت سالگی متوجه قابلیت شگفت‌انگیزش شد و روزگارش برای همیشه دستخوش تغییراتی بسیار گشت.

درباره‌ی کتاب بار دیگر

کتاب بار دیگر (Twice) اثر میچ آلبوم (Mitch Albom) یک رمان فانتزی عاشقانه و جذاب است از مردی که می‌تواند هر لحظه از زندگی‌اش را دوباره تجربه کند. اما نتیجه هرچه که شد، باید آن را پذیرفت و راه بازگشتی وجود ندارد. همین امر به الفی جسارت بسیاری در طول زندگی‌اش بخشیده و باعث شده او خود را از هم از دل موقعیت‌های خجالت‌آور نجات دهد و هم هیجان نزدیک شدن به مرگ را به امید تجربه‌ی دوباره‌ی امنیت بچشد.

فرصت دوباره برای تکرار رخدادهای زندگی، حداقل یک‌بار به ذهن هر یک از ما خطور کرده؛ خواه پس از لحظه‌ای خجالت‌آور، خواه بر اثر بروز واکنشی ناپسند در حین منازعه، یا پس از مرگ عزیزی در حادثه‌ای فاجعه‌بار، در همه‌ی این موارد میل گریزناپذیری برای داشتن فرصتی دوباره، بازگشت و جلوگیری از نتایج منفی آن پیشامدها، ما را رها نمی‌کند. با دانلود کتاب بار دیگر میچ آلبوم، با اثری رو‌به‌رو می‌شوید که گویی پاسخی است به تمامی فانتزی‌هایی که در ذهن می‌پرورانیم.

جادوی دوباره زیستن در رمان میچ آلبوم

رمان بار دیگر نشر مون همانند دیگر کتاب‌های میچ آلبوم، ما را درگیر روایتی سراسر هیجان می‌کند. متن روان کتاب و توصیفات خوب آن، دنبال کردن قصه‌ی الفی لوگان را برایتان ساده می‌کند و قصه‌ی پرکششی که نویسنده از تصمیمات و اشتباهات قهرمانش روایت کرده، برای ساعاتی طولانی شما را به خود مشغول نگه می‌دارد.

در بخشی از کتاب بار دیگر می‌خوانیم

چیزی راجع به مرگ دستگیرم شده، رئیس. به این دنیا که پا می‌گذاری آدم‌های زیادی را داری که می‌خواهند مراقبت باشند و هیچ‌کدامشان را نمی‌شناسی. بعدش که داری از دنیا می‌روی، کلی آدم می‌شناسی، اما کمتر کسی پیدا می‌شود که اهمیتی به تو بدهد.

هفتۀ پیش به آسایشگاهی رفتم که دکترم توصیه کرده بود. کلی پنجره‌، نور فراوان و بااین‌حال غم‌انگیز. غم‌انگیز از نوع حال‌وهوای دلگیر و کسالت‌بار خانۀ سالمندان؛ با راهروهای فرش‌شده و گفت‌وگوهای زیرلبی و بوی ماندگار آخرین وعدۀ غذایی طبخ‌شده، مثلاً ماهی سرخ‌کرده‌ یا ماکارونی با پنیر.

به ‌همین‌ زودی‌ها می‌روم آنجا. چاره‌ای ندارم. قرار است این بیماری من را زمین‌گیر و خاموش کند. آن جا آب و غذایم را می‌دهند (حالا که این را می‌نویسم، انگار راجع به گیاهی چیزی حرف می‌زنم) و خیلی زود از دنیا می‌روم.

اشکالی ندارد. واقعیت را پذیرفته‌ام. راستش را بخواهی، فکر می‌کنم دلم بیشتر برای راه رفتن تنگ می‌شود تا حرف زدن. تنها کسی که هنوز از صحبت با او لذت می‌برم تویی.

امیدوارم این حرفم دستپاچه‌ات نکند، رئیس. همۀ این‌ها به داستانم برمی‌گردد. می‌دانی، من و پدرم قبل از اینکه از فلوریدا بزنیم بیرون، رفتیم خانۀ سالمندان دیدن مادربزرگم، خیلی شبیه آسایشگاهی بود که به‌زودی به آن جا می‌روم.

خانۀ سالمندان در شهری به اسم هالیوود بود که انتظار داشتم شبیه نسخۀ کالیفرنیایی‌اش باشد. ولی از این خبرها نبود. در دهۀ 1970 هالیوودِ فلوریدا گستره‌ای از خانه‌های دهقانی، درختان نخل، بلواری بتونی با رنگ‌آمیزی صورتی در حاشیۀ اقیانوس و قرارگاه سرخ‌پوست‌ها بود.