کتاب با بهترین آرزوها از طرف کافه ماه کامل

کتاب با بهترین آرزوها از طرف کافه ماه کامل اثر مایی موچیزوکی، داستان کافه‌ای جادویی با گربه‌ای سخنگو است که به انسان‌ها کمک می‌کند آرزوهای واقعی‌شان را کشف کنند و با احساسات خود بی‌پرده مواجه شوند. این رمان تخیلی و فانتزی در سبک رئالیسم جادویی نگاشته شده و روایتگر زندگی آدم‌های مردد، انتخاب‌های زندگی و سفری برای شناخت خود است.

درباره‌ی کتاب با بهترین آرزوها از طرف کافه ماه کامل

ساتومی عاشق شهر است. دوست دارد تا ابد در شلوغی توکیو بماند و شغل پرمشغله و پرمسئولیتش را ادامه دهد. او می‌خواهد در کار خود پیشرفت کند و مستقل باشد، اما از سوی دیگر، ریو را هم دوست دارد. ریو، دوست دوران دانشجویی ساتومی، می‌خواهد در شب کریسمس به او پیشنهاد ازدواج دهد. ازدواج با ریو، که استاد دانشگاهی در شهری خلوت و دورافتاده است، ساتومی را در دوراهی قرار داده و تنها کسی که می‌تواند به او کمک کند، گربه‌ای سخنگو در کتاب با بهترین آرزوها از طرف کافه ماه کامل (Best Wishes from The Full Moon Coffee Shop) است.

مایی موچیزوکی (Mai Mochizuki) در رمان تخیلی فانتزی با بهترین آرزوها از طرف کافه ماه کامل ما را به کافه‌ای جادویی می‌برد؛ جایی که با کامل شدن هلال ماه ظاهر می‌شود و ناگهان ناپدید می‌شود. در این کافه هیچ منوی غذایی وجود ندارد. سرآشپز آن‌جا، که گربه‌ای سخنگو با قدی حدود یک متر و هشتاد سانتی‌متر است، براساس تشخیص خود از نیاز هر مشتری، غذایی را برای او آماده می‌کند.

روایت مایی موچیزوکی از کشف آرزوهای واقعی

ساتومی همراه با برادرزاده‌اش، آیو، که کودکی خلاق و خیال‌پرداز است، به میدان شاتو می‌روند؛ جایی که همیشه پر از جمعیت و سرزنده بود، اما حالا خلوت و خالی از مردم است. در وسط میدان، کافه‌ای عجیب وجود دارد؛ جایی که فقط یک نفر در آن کار می‌کند و آن یک نفر هم گربه است. هیچ‌چیز برای ساتومی عادی نیست. او سعی می‌کند آنچه را می‌بیند برای خودش منطقی جلوه دهد و با خود می‌گوید احتمالاً گارسون اینجا انسانی است که لباس گربه‌ای پوشیده است.

برخلاف ساتومی که حیرت‌زده شده، همه‌چیز در کافه‌ی کتاب با بهترین آرزوها از طرف کافه ماه کامل برای ذهن کودکانه‌ی آیو عادی است و همین موضوع، ساتومی را متعجب‌تر می‌کند. تلاش او برای منطقی جلوه دادن این وضعیت، زمانی بی‌نتیجه می‌شود که گربه‌ی عظیم‌الجثه ناگهان به او می‌گوید نشان ماه تولدش سرطان است و در اعماق وجودش، به تشکیل خانواده، داشتن همسر و فرزند علاقه‌مند است.

این گفت‌وگوی ناگهانی، تردیدهای ساتومی برای پاسخ مثبت دادن به ریو را از بین می‌برد و او را قانع می‌کند به دوست دوران دانشگاهش جواب مثبت بدهد.

داستانی فانتزی درباره خودشناسی، عشق و انتخاب

ساتومی تنها کسی نیست که در این کافه به نتیجه می‌رسد و از جنگ و کشمکش درونی رها می‌شود. کتاب با بهترین آرزوها از طرف کافه ماه کامل، که در سبک رئالیسم جادویی نوشته شده، مکانی را به ما نشان می‌دهد که همچون مطب یک روان‌شناس، با احساسات و افکار مغشوش انسان‌ها سروکار دارد؛ کسی مانند کویوکی سوزومیا که پدرش را سال‌ها پیش از دست داده و نمی‌تواند با پدر و برادر ناتنی‌اش ارتباطی صمیمانه برقرار کند.

رمان فانتزی با بهترین آرزوها از طرف کافه ماه کامل، ترجمه‌ی هدیه جامعی، با ریتمی آرام و حسی از امنیت، ما را به تأمل درباره‌ی خود، رؤیاهایمان و آنچه واقعاً در درون به آن نیاز داریم، وادار می‌کند. حالا مایی موچیزوکی، کویوکی را نیز به این کافه‌ی اسرارآمیز و جادویی دعوت می‌کند تا با آنچه در اعماق قلبش به آن نیاز دارد روبه‌رو شود و شب کریسمس خود را به‌خوبی سپری کند.

با خرید کتاب با بهترین آرزوها از طرف کافه ماه کامل انتشارات کتاب کوله پشتی به کافه‌ای دعوت می‌شوید که شما را از دلشوره‌ها، تردیدها و دوراهی‌هایی که بر سر آن ایستاده‌اید نجات می‌دهد و فرصت اندیشیدن درباره‌ی آنچه واقعا می‌خواهید را برایتان میسر می‌کند. حس و حال و فضای این رمان، همانند کتاب کافه ماه کامل است و با وجود اینکه از آن اثر مستقل است و به یکدیگر پیوستگی موضوعی ندارند، مایی موچیزوکی این داستان را نیز در همان حس و حال کتاب کافه ماه کامل نگاشته است.

کتاب با بهترین آرزوها از طرف کافه ماه کامل برای شما مناسب است اگر

• می‌خواهید با کتاب‌های ادبیات ژاپن که تخیل و واقعیت را به هم آمیخته‌اند و دارای زمینه‌های فلسفی و روانشناسی نیز هستند، آشنا شوید.
• دوست دارید از میان کتاب‌هایی که حال آدم را خوب می‌کنند، اثری خیال‌انگیز و آرام‌بخش بخوانید و وارد جهان رویاها شوید.
• از خواندن کتاب‌های مایی موچیزوکی لذت می‌برید و می‌خواهید در فضای رویایی و فانتزی او قرار بگیرید.

در بخشی از کتاب با بهترین آرزوها از طرف کافه ماه کامل می‌خوانیم

«ماه به دوره‌ای اشاره می‌کنه که دربرگیرندۀ زمان تولد تا زمانیه که افراد خود واقعی‌شون رو شکل می‌دن. یعنی ماه خود خالص و دست‌نخوردۀ هر فرده. مثل غریزه‌ست؛ توسعه‌نیافته و خام. به‌عبارت دیگه، نابالغه.»

بی‌آنکه حرفی بزنم به صحبت‌های لونا گوش دادم. درست بود، انسان‌ها از تولد تا هفت‌سالگی آن‌قدر نابالغ‌اند که نمی‌شود آن‌ها را بدون مراقب رها کرد.

لونا ادامه داد: «نشان خورشید هر فرد چهره‌ایه که به جهان نشون می‌ده، درسته؟ بیشتر مردم تسلط خوبی روی استفاده از نشان خورشیدشون دارن، چون سال‌های زیادی اون رو در قالب بخش برجستۀ خودشون به نمایش گذاشته‌ن. مثلاً حمل رو در نظر بگیر؛ کسی که نشان ماهش توی حمل باشه هیچ‌وقت نمی‌تونه توی حوزۀ توانایی‌های مربوط به این صورت فلکی، با کسی رقابت کنه که نشان خورشیدش توی حمله.»

تا اینجای کار درست بود. نشان خورشید، در نقش خود بیرونی انسان، مانند جنگجویی بود که تمام عمر در خط مقدم می‌جنگید، درحالی‌که نشان ماه بیشتر شبیه بانویی منزوی و دور از هیاهو بود.

«برای همینه که معمولاً افراد به نشان ماه خودشون حساسیت پیدا می‌کنن. مثلاً کسی که ماهش توی برج حمل قرار داره، ممکنه در مقابل کسی که خورشیدش توی برج حمل قرار داره احساس حقارت کنه.»

کاملاً منطقی به نظر می‌رسید.