کتاب قطار نیمه شب

معرفی کتاب قطار نیمه شب

​​​​​​برای سفر در زمان آماده‌اید؟ کتاب قطار نیمه شب اثر مت هیگ، نویسنده‌ی رمان پرفروش کتابخانه نیمه شب، شما را با مردی ثروتمند به‌نام ویلبر آشنا می‌کند؛ مردی که بر اثر ایست قلبی عملا مُرده اما به جای جهان مرگ، با یک قطار عجیب به گذشته‌ی خود بازگشته است. او همراه با صاحب کتاب‌فروشی دوران کودکی‌اش، لحظه‌های از دست رفته‌ی زندگی خود را نظاره می‌کند. ویلبر قرار نیست چیزی را تغییر دهد. او اینجاست تا قدر و ارزش لحظات زندگی‌اش را دریابد.

درباره‌ی کتاب قطار نیمه شب

ساعت 00:01، 29 آوریل، قلب ویلبر، پس از هشتاد و یک سال تپیدن، از حرکت ایستاد. این پیرمرد سال‌های سال غم و اندوه را در درون خود تلنبار کرده بود. در کودکی پدرش را در جنگ جهانی دوم از دست داد و در نوجوانی ناچار شد بی‌مهری مادرش را که ویلبر را همچون یک بار اضافی و مشکلی لاینحل می‌دید، تحمل کند. کتاب قطار نیمه شب (The Midnight Train) اثر مت هیگ (Matt Haig) ما را با ویلبر به سفر در زمان دعوت می‌کند؛ جایی که قرار است معنای زندگی را دریابیم و با آنچه ما را به وجود آورده، روبه‌رو شویم.

او در دوران کودکی و نوجوانی‌اش حتی یک کفش سالم نپوشید و هیچ پولی برای خرید کتاب‌ها نداشت. صاحب‌خانه مدام تهدیدشان می‌کرد و اگر یک روز اجاره‌شان عقب می‌افتاد، وسیله‌هایشان را در خیابان می‌گذاشت؛ اما آن روزها تمام شده است. دیوارهای عمارت اشرافی ویلبر پر از مدال‌های موفقیت و نشان تاجر برتر بریتانیاست.

این مرد توانسته به یکی از ثروتمندترین مردان انگلستان تبدیل شود و کتاب‌فروشی مورد علاقه‌ی دوران کودکی‌اش را بخرد؛ اما یک خلأ بزرگ در روح او هنوز پر نشده است؛ خلأ تنهایی که در رمان قطار نیمه شب قرار است به گذشته برویم و آن را پر کنیم.

بعد از کتابخانه نیمه‌شب؛ سفری دیگر میان زندگی و مرگ

ویلبر هیچ‌گاه اجازه نداد پس از جدایی مگی و تنها ماندن در آن قصر، کسی از رنج و حسرتش باخبر شود. او یاد گرفته است که میان خود و دنیای اطرافش دیواری بکشد تا کسی به عمق روحش وارد نشود؛ اما آن تماس، پایان تمام تظاهرهای ویلبر است. مگی بعد از مدت‌ها با ویلبر تماس گرفت و به او گفت که دیشب خوابش را دیده و برایش دلتنگ است. همین حرف، تمام حسرت‌های ویلبر را که سال‌ها کوشیده بود فراموششان کند، به یادش آورد و دیگر به او اجازه نداد تا به قوی بودن تظاهر کند.

حالا ویلبر مرده است؛ اما جایی که در آن حضور دارد، شبیه برزخ یا جهان آخرت نیست. یک ایستگاه قطار است. ویلبر جوان شده و گویی همه‌چیز به دوران گذشته برگشته است. کتاب قطار نیمه شب ترجمه‌ی مرتضی بزرگیان ما را به خانه‌ی ویلبر می‌برد؛ جایی که این مرد خود را در سن خردسالی و در کنار برادر و مادرش می‌بیند. حالا همه‌چیز با آنچه به یاد دارد، متفاوت است.

مت هیگ؛ روایت‌گر بهترین کتاب‌های فانتزی

آن قطار اسباب‌بازی که بهترین اسباب‌بازی کودکی‌اش بود و ویلبر تصور می‌کرد هدیه‌ای از طرف مادرش است، توسط برادرش از مغازه‌ی دوگ گلاستر دزدیده شده بود و البته این قضیه عشق برادرش به او را نشان می‌دهد.

مت هیگ ما را با اگنس بگدیل آشنا می‌کند؛ زن مهربانی که در تمام طول دوران کودکی ویلبر صاحب کتاب‌فروشی بگدیل بود و حالا نیز راهنمای سفر در زمان اوست. قطار نیمه شب که ویلبر و اگنس در آن سوار شده‌اند، ایستگاه‌های مختلفی دارد که در هر ایستگاه با دوره و فصل مهمی از زندگی ویلبر مواجه می‌شویم.

گذشته مانند یک فیلم سینمایی در برابر چشم‌های ویلبر در حرکت است؛ از نخستین روزی که با مگی به سینما رفت و چون پول نداشت، مگی او را مهمان کرد، تا پیشرفتش در شغل و تجارت و مرگ برادرش. همه‌ی این وقایع شیرین و تلخ، روح ویلبر را به‌شدت تحت تأثیر قرار داد، اما او آن‌قدر در مسیر پیشرفت کردن و بالا بردن جایگاه شغلی‌اش تلاش کرد که لذت بردن یا حتی غصه خوردن را از یاد برد. ویلبر از نوجوانی فقیر به انسانی بسیار ثروتمند تبدیل شد، اما فراموش کرد زندگی در لحظه را تجربه کند.

تماشای دوباره‌ی زندگی در قطاری رو به گذشته

حالا ویلبر به گذشته بازگشته تا زندگی‌اش را نظاره کند. قانون کتاب قطار نیمه شب انتشارات کتاب کوله‌پشتی این است که ویلبر حق ندارد هیچ‌کدام از اتفاقات گذشته را تغییر دهد. اگنس بگدیل در این مسیر به او کمک می‌کند تا بتواند درباره‌ی زندگی‌اش بیندیشد و قدر لحظه‌های از دست‌رفته را دریابد؛ کسی چه می‌داند، شاید مانند نورا در کتابخانه نیمه‌شب که زندگی‌های مختلفی را تجربه کرد، یک زندگی در انتظار ویلبر باشد.

با خرید کتاب قطار نیمه شب اثر مت هیگ، دیگر هیچ لحظه‌ای از زندگی خود را بی‌توجه سپری نخواهید کرد و اجازه نمی‌دهید تا رنج و حسرت گذشته شما را لذت بردن در لحظه‌های زندگی محروم کنند.

جوایز و افتخارات کتاب قطار نیمه شب مت هیگ

• از پرفروش‌ترین آثار نیویورک‌تایمز
• از مورد انتظارترین آثار سال 2026 از نگاه نیویورک تایمز، تودی، شی‌ریدز، وومنز ورلد، پارید، نِرد دیلی و انجمن بازنشستگان آمریکا (AARP)

نکوداشت‌های کتاب قطار نیمه شب

• جدیدترین کتاب مت هیگ شایسته‌ی آن است که در زمره‌ی آثار کلاسیک مدرن قرار گیرد... این رمان تخیلی برای ویلبر و همچنین برای خوانندگان، سرشار از خرد، رستگاری و سفری فراموش‌نشدنی است. (روزنامه کریستین ساینس مانیتور)
• رمان کتابخانه نیمه‌شب را دوست داشتید؟ پس دنباله‌ی آن را هم دوست خواهید داشت. مت هیگ با رمان امیدبخش جدیدی بازگشته است؛ داستان مردی که سوار قطاری جادویی می‌شود تا لحظه‌های سرنوشت‌ساز زندگی‌اش را دوباره تجربه کند. اگر از تجربه‌ی کتابخانه نیمه‌شب لذت برده‌اید، این بار هم سوار این قطار شوید. (نیویورک تایمز)

کتاب قطار نیمه شب برای شما مناسب است اگر

• به کتاب‌هایی شبیه کتابخانه نیمه شب علاقه دارید و می‌خواهید به همان فضای اسرارآمیز که شما را به اندیشیدن درباره‌ی معنای زندگی وادار می‌کند، بازگردید.
• قلم جذاب و کتاب‌های مت هیگ را دوست دارید و به دنبال یک حس خوب و تسکین‌دهنده در میان داستان‌های این نویسنده هستید.
• از جهان واقعی خسته‌اید و ترجیح می‌دهید در دل یک رمان فانتزی و فضای رئالیسم جادویی که به شما چگونه زیستن را نیز می‌آموزد، غرق شوید.
• می‌خواهید یکی از بهترین کتاب‌های تخیلی جهان که دارای زمینه‌ی روانشناسی و فلسفی نیز هست را مطالعه کنید.

در بخشی از کتاب قطار نیمه شب می‌خوانیم

روی صندلی نشست و هیچ‌چیز برای تماشا نداشت جز پرتره‌ای از خودش که در هجده‌سالگی گیر کرده بود. زمانی که هنوز حتی یک خط هم روی پیشانی‌اش نیفتاده بود.

اما بعد از گذشت زمانی که حدود یک ساعت به نظر می‌رسید – هرچند شاید واقعاً یک ثانیه بود یا یک روزِ کامل – اتفاقاتی افتاد.

احساس ناراحتی شدید.

ویلبر نگاهی به پایین انداخت و دید که لباس‌ها و دست‌وپای برنزۀ جوانی‌اش شروع به سوسو زدن کردند. می‌توانست صندلی مخمل سبز را درست همان‌جایی ببیند که قرار بود پاهای جین‌پوشش باشند. داشت خاموش و روشن می‌شد. شبیه لامپی شده بود که زیادی روشن مانده؛ اما مشکل این نبود. مشکل خود آن احساس بود.

یک تنگناهراسی شدید.

حس به تله افتادن.

وقتی سعی کرد بلند شود، انگار در لباس تنگی گرفتار شده بود که راه فراری از آن نداشت. ذهنش تقلا می‌کرد و به در و دیوار می‌زد، اما خودش روی صندلی میخکوب مانده بود. در کالبدِ بدنی که حالا به خارش افتاده بود، بی‌قرار بود و در تب می‌سوخت. او بی‌چون‌وچرا، بی‌تردید و به‌شکلی باورنکردنی، گیر افتاده بود.

اگنس در راهرو قدم زد و سرش را تکان داد. «وای خدای من، رفیق قدیمی. بدجوری تو هچل افتادی، مگه نه؟»

«داره... چه اتفاقی می‌افته؟»

«ریموند چندلر تو کتاب خداحافظی طولانی نوشته که مرگ‌بارترین تله‌ها رو هیچ‌کس جز خودمون نمی‌سازه. به نظر من که این کتابش شاهکاره. حتی خانم گراهام هم با این حرف موافقه... ببین، درسته که من حقیقت کائناتم، اما جوهرۀ وجودی خانم اگنس دبورا آماریلیس بگدیل رو هم تو خودم دارم. واقعاً برام مهمی و باید بگم که اهمیت دادن به موجودی مثل تو، خیلی اعصاب‌خردکنه.»