معرفی و دانلود کتاب دروازه‌های منزلگاه مرگ: کتاب دوم مجموعه سرگذشت کشتگان مالاز

معرفی کتاب دروازه‌های منزلگاه مرگ: کتاب دوم مجموعه سرگذشت کشتگان مالاز

کتاب دروازه‌های منزلگاه مرگ دومین جلد از مجموعه‌ی حماسی سرگذشت کشتگان مالاز نوشته‌ی استیون اریکسون، داستان انسان‌هایی است که در سرزمینی مملو از طاعون و خطر گرفتار شده‌اند. این رمان در ژانر حماسی و فانتزی تاریک، با جهان‌سازی‌های عظیم و شخصیت‌های خاکستری‌اش از بقا در سرزمینی می‌گوید که با شورش‌ها، جادوگران و ایزدان احاطه شده است.

درباره‌ی کتاب دروازه‌های منزلگاه مرگ

بادهای داغ شِگای بر شن‌های بیابان راراکو می‌وزد و سایه‌های مرگ خودشان را رقص کنان روی زنجیره‌ی سگ‌ها می‌اندازند. در این دنیای بی‌رحم، داستانی مملو از خیانت، تلاش برای بقا و جادوهای کهن زاده می‌شود؛ جایی که ایزدانی چون هود و فِنِر در میان فناپذیران گام برمی‌دارند و فرامرگ‌ها به کمین نشسته‌اند تا روح انسان را در آزمون‌های بی‌رحمانه‌ای چون طاعون، شورش و زنجیرهای بردگی بسنجند. این است جوهره‌ی کتاب دروازه‌های منزلگاه مرگ (Deadhouse Gates)؛ سرزمینی که در آن مرز میان زندگی و مرگ، به باریکی بال مگس‌هایی است که در رقصی پرآشوب، رازی هولناک را برملا می‌کنند.

رقص مگس‌ها در دنیای مالاز؛ آغاز تراژدی فلیسین

رمان دروازه‌های منزلگاه مرگ، دومین کتاب از مجموعه‌ی حماسی سرگذشت گشتگان مالاز (Malazan Book of the Fallen) نوشته‌ی استیون اریکسون (Steven Erikson)، است که با جهان‌سازی پیچیده و داستان‌سرایی عمیقش شناخته می‌شود. در این جلد امپراتوری مالاز درگیر شورشی به نام طوفان آخرالزمانی شده است. اریکسون روایت را میان چند صدا تقسیم می‌کند؛ فلیسین، دختر اشراف‌زاده‌ای که به بردگی کشیده شده، هبوریک، مورخ امپراتوری و شاهد زنجیره‌ی سگ‌ها؛ ایکاریوم و ماپو، دو همراه مرموز در جستجوی مسیر دست‌ها و شائیک، رهبر شورشی که در بیابان مقدس راراکو به قدرت می‌رسد.

استیون اریکسون با الهام از تاریخ واقعی و اسطوره‌ها دنیایی مملو از قبایل مختلف، جادوهای باستانی و ایزدانی مرموز خلق کرده است. داستان دروازه‌های منزلگاه مرگ، مانند سایر آثار اریکسون، فانتزی حماسی تاریکی است که از روایت خطی دوری می‌کند. او با لایه‌های پیچیده‌ی جهان‌سازی، شخصیت‌های خاکستری، تم‌های فلسفی مانند خیانت و استعمار و بقا خواننده را به چالش می‌کشد.

آرا جواهری این رمان فانتزی حماسی از اریکسون را ترجمه کرده و انتشارات بهنام آن را به دست خوانندگان رسانده است.

نکوداشت‌های کتاب دروازه‌های منزلگاه مرگ

• استیون اریکسون مبهوتم می‌کند. اثر او نه تنها وسعتی عظیم و تخیلی سرشار دارد، بلکه سرشار از همدلی و درک انسانی است. او کاری می‌کند که فقط نادرترین کتاب‌ها قادر به انجام آن هستند: درک خواننده نسبت به واقعیت را تغییر می‌دهد. (استفان آر. دونالدسون، درباره‌ی کتاب دروازه‌های منزلگاه مرگ)
• یکی از بهترین رمان‌های فانتزی سال. (SF Site)
• به ندرت نویسنده‌ای را می‌توان یافت که بتواند قدرت اسطوره‌ای و عمق یک جهان را با شخصیت‌های کاملاً پرداخته و صحنه‌های هیجان‌انگیز ترکیب کند، اما استیون اریکسون این کار را به شکلی خیره‌کننده انجام می‌دهد. کتاب‌های او یادآور وسعت تالکین، زیرکی و طنز زلازنی و اتمسفر سنگین دونالدسون هستند، اما همه‌ی این‌ها با استعدادی درخشان در کنار هم قرار گرفته‌اند تا داستانی روان و جذاب بسازد که خواننده نمی‌تواند رهایش کند. برخی نویسندگان پنجره‌ای به جهان‌ها می‌گشایند، اریکسون جهان‌ها را باز می‌کند و آن‌ها را آن‌قدر واقعی و جادویی می‌سازد که نمی‌دانی آیا می‌توانی فرار کنی یا نه. من که نمی‌خواهم فرار کنم. (مایکل ای. استاکپول)
• تاثیر اولین کتاب مجموعه‌ی حماسی سرگذشت کشتگان مالاز، باغ‌های مهتاب، چنان است که موفقیت دنباله‌ی آن دوبرابر شگفت‌آور به‌نظر می‌رسد. نه تنها انرژی و وسعت کتاب اول حفظ شده، بلکه داستان پیچیده همزمان عمیق‌تر و سریع‌تر پیش می‌رود و ریتمی دارد که خواننده را عمیقا درگیر می‌کند... حالا بی‌صبرانه منتظر جلد سوم هستیم! (The Good Book Guide درباره‌ی دروازه‌های منزلگاه مرگ)

کتاب دروازه‌های منزلگاه مرگ برای شما مناسب است اگر

• طرفدار فانتزی‌های حماسی پیچیده و تاریک مانند مجموعه‌ی ترانه‌ی آتش و یخ از جورج آر.آر مارتین یا آثار جو ابرکرومبی هستید.
• خواننده‌ای حرفه‌ای در ژانر فانتزی هستید و از جهان‌سازی‌های عظیم، شخصیت‌های چندلایه و مضامین مرگ و قدرت لذت می‌برید.
• به دنبال رمانی دنباله‌دار می‌گردید که جزئیات فراوان و روایت غیرخطی داشته باشد.

در بخشی از کتاب دروازه‌های منزلگاه مرگ: کتاب دوم مجموعه سرگذشت کشتگان مالاز می‌خوانیم

سیلى دیگرى روى صورتش فرود آمد، بنث دیگر دنبال جواب یا پیدا کردن گافى در دروغ‌هاى جنون‌آمیزش نبود، دلیل جدیدى در چشم‌هایش پدیدار شده بود، خشم بى‌امانى در حال زایش بود. با خشمى بى‌صدا و سرد او را زیر باد کتک گرفته بود. بعد از چند ضربه‌ى اول، فلیسین خودش را در گوشه‌ى دیوار جمع کرد، خاک کوچه‌ى تاریک و سرد مانند مرهمى روى پوست بدنش بود. تقلا مى‌کرد بتواند روى نفس کشیدنش تمرکز کند، فقط همین یک کار، هوا را داخل بکشد، با درد شدیدى که همراهش مى‌آید مبارزه کند و بعد آرام آن را بیرون بدهد، یک جریان ثابت که درد را از بین مى‌برد.

فلیسین بالاخره متوجه شد که بنث از کتک زدنش دست کشیده است، شاید فقط چند بار او را زده و بعد هم از آن جا رفته است. در کوچه تنها بود، نوار باریک آسمان بالاى سرش با نزدیک شدن طلوع تاریک‌تر مى‌شد. گاهى صداهایى از خیابان پشتى مى‌شنید اما کسى گذرش به کوچه‌اى که او در میانش مچاله شده بود نمى‌افتاد.

کمى بعد دوباره هوشیار شد. ظاهراً هنگام خزیدن به سمت ورودى کوچه از حال رفته بود. جاده وُرک حدود ده، دوازده قدم آن‌طرف‌تر بود. هیبت‌هایى از مسیر نگاهش عبور مى‌کردند. در میان زنگ بى‌وقفه‌ى گوشش صداى جیغ و فریاد مى‌شنید. هوا بوى دود مى‌داد. خواست حرکت سینه‌خیزش را از سر بگیرد اما هوشیارى‌اش دوباره از بین رفت.

پارچه‌ى خنکى ابرویش را نوازش کرد. فلیسین چشم گشود. هبوریک روى سرش خم شده بود و ظاهراً مردمک‌هایش را معاینه مى‌کرد. «صدامو مى‌شنوى دختر؟»

فکش درد مى‌کرد، زخم‌هاى خشکیده لب‌هایش را به هم چسبانده بود. آرام سرش را تکان داد و تازه متوجه شد در تخت خودش خوابیده است.

- مى‌خوام یه ذره روغن بمالم روى لبت که بتونیم بدون درد شدید بازشون کنیم. باید آب بخورى.