کتاب تعقیب من تا قبر: خاطرات یک هنرمند از دوران جیم کرو

کتاب تعقیب من تا قبر، روایت زندگی وینفرد رمبرت، هنرمند سیاه‌پوست آمریکایی است؛ روایتی که با همکاری ارین آی. کلی شکل گرفته و پس از مرگ رمبرت منتشر شده است. این کتاب برنده جایزه پولیتزر، صرفا شرح زندگی یک هنرمند نیست، بلکه یک اتوبیوگرافی تکان‌دهنده درباره‌ی سیاه‌پوستان آمریکا، خشونت نژادی، کار اجباری و میراث قوانین جیم کرو در جنوب ایالات متحده است.

درباره‌ی کتاب تعقیب من تا قبر

کتاب تعقیب من تا قبر (Chasing Me to My Grave) اثر وینفرد رمبرت (Winfred Rembert) و ارین آی. کلی (Erin I. Kelly)، در ابتدا خواننده را به سال‌های کودکی رمبرت می‌برد؛ او در خانواده‌ای فقیر بزرگ شد و کودکی‌اش با کار در مزرعه‌ی پنبه، فقر، محرومیت از تحصیل و سلطه‌ی مرئی و نامرئی تبعیض نژادی گره خورده بود.

وینفرد رمبرت خیلی زود فهمید که در جنوب آمریکا رنگ پوست فقط یک تفاوت ظاهری نیست، بلکه بر تمام بخش‌های زندگی مثل تحصیل، کار، امنیت، احترام اجتماعی و حتی حق زنده‌ماندن افراد نیز اثرگذار است. وینفرد رمبرت و ارین آی. کلی در کتاب تعقیب من تا قبر نشان می‌دهند که قوانین جیم کرو مبنی بر جداسازی نژادی سیاه‌پوستان، به چه شکل زندگی روزمره‌ی این افراد را کنترل می‌کرد و چگونه فقر، بدهی و خشونت سفیدپوستان، کارگران سیاه‌پوست را در وضعیتی شبیه بردگی قرار می‌داد.

روایتی از تبعیض نژادی در کتاب برنده جایزه پولیتزر

وینفرد رمبرت در نوجوانی به جنبش حقوق مدنی پیوست و فعالیت‌های اعتراضی خود را برای برابری نژادی آغاز کرد. همین کنش‌گری‌ها باعث شد تحت تعقیب قرار بگیرد، بازداشت شود و با شکنجه و خشونتی روبه‌رو شود که او را تا آستانه کشته شدن به دست مأموران نژادپرست پیش برد. وینفرد رمبرت و ارین آی. کلی در ادامه‌ی روایت سرگذشت این هنرمند سیاه‌پوست در کتاب تعقیب من تا قبر، از زندانی شدن او و حضورش در گروه‌های کار اجباری می‌گویند و از روزهای سختی که گویی پایانی برای آن‌ها نبود.

دوران تلخی که وینفرد رمبرت در این سال‌های پرمشقت پشت سر گذاشت، سال‌ها بعد به یکی از سرچشمه‌های اصلی آثار هنری او تبدیل شد. وینفرد رمبرت در زندان کار با چرم را آموخت و پس از آزادی، با تشویق همسرش پتسی، خاطرات خود را روی چرم حک کرد و با رنگ به آن‌ها جان داد. کتاب اتوبیوگرافی تعقیب من تا قبر هم خاطره‌نگاری است، هم روایتی از تاریخ تبعیض نژادی در آمریکا و هم روند شکل‌گیری نگاه هنری در یک هنرمند خلاق را به تصویر می‌کشد.

کتاب زندگینامه‌ای درباره رنج، عشق و هنر

وینفرد رمبرت زندگی خود را با کلمه و تصویر روایت می‌کند. نقاشی‌های او از مزارع پنبه، خیابان‌های سیاه‌پوست‌نشین، زندان، کار اجباری، رقص، موسیقی و خشونت نژادی، گذشته‌ای را نشان می‌دهند که نمی‌توان آن را فقط در قالب اخبار یا گزارش تاریخی فهمید. این هنرمند در کتاب تعقیب من تا قبر فقط از رنج حرف نمی‌زند؛ او از تحقیر، فقر، شکنجه، زندان و ترس می‌گوید، اما در کنار آن از عشق، دوستی، جامعه سیاه‌پوستان و نقش همسرش در زندگی‌اش نیز حرف می‌زند.

با خرید کتاب تعقیب من تا قبر نوشته‌ی وینفرد رمبرت و ارین آی. کلی با اثری رو‌به‌رو می‌شوید که صرفا قصد بازگویی سال‌های سخت زندگی یک هنرمند سیاه‌پوست را ندارد، بلکه تلاش دارد تا از دل چالش‌ها، تبعیض‌ها و فقر و نابرابری که زندگی سیاه‌پوستان آمریکا را درگیر خود کرده، از امید و عشق بگوید و از تصور آینده‌ای که می‌تواند روشن‌تر و شیرین‌تر باشد. این اثر توسط مرضیه محسنی به فارسی ترجمه شده و انتشارات شالگردن آن را منتشر کرده است.

جوایز و افتخارات کتاب تعقیب من تا قبر

• برنده‌ی جایزه‌ی پولیتزر سال 2022
• کتاب منتخب ویراستاران آمازون
• کتاب منتخب بوک لیست
• کتاب منتخب NPR
• از بهترین کتاب‌های سال پابلیشرز ویکلی
• کتاب برگزیده‌ی بارنز اند نوبل
• نامزد جایزه‌ی Andrew Carnegie

نکوداشت‌های کتاب تعقیب من تا قبر

• تصویری خیره‌کننده از امید در برابر شر، بربریت و نژادپرستی. (پابلیشرز ویکلی)
• روایت بی‌پرده و تلخ وینفرد رمبرت به ما نشان می‌دهد که سیاه‌پوستان آمریکا برای زنده ماندن در جنوب دوران جیم کرو چه فداکاری و پایداری‌ای لازم داشتند؛ چیزی که به گفته خود او باید باعث افتخار خانواده‌ها شود و آن‌ها را به گفت‌وگو درباره تاریخشان وادارد. (ان‌پی‌آر)
• کتاب تعقیب من تا قبر، هدیه‌ای به تاریخ است. (لایبرری ژورنال)
• کتاب تعقیب من تا قبر اثر وینفرد رمبرت و ارین آی. کلی، سفری است از زشتی نژادپرستی خشن تا زیبایی هنر که در نهایت روحیه‌بخش است. (Kirkus Reviews)

کتاب تعقیب من تا قبر برای شما مناسب است اگر

• به کتاب‌های اتوبیوگرافی و روایت‌های واقعی از زندگی انسان‌های رنج‌کشیده علاقه دارید.
• می‌خواهید درباره تاریخ سیاه‌پوستان آمریکا و تبعیض نژادی در آمریکا تصویری انسانی‌تر و ملموس‌تر به دست بیاورید.
• به کتاب‌های زندگینامه‌ای علاقه دارید که فقط شرح زندگی فردی نباشند و بخشی از تاریخ اجتماعی و سیاسی یک کشور را هم روایت کنند.

در بخشی از کتاب تعقیب من تا قبر: خاطرات یک هنرمند از دوران جیم کرو می‌خوانیم

بعد از آن، هر روز ظهر وقت ناهار به آن‌جا می‌رفتیم. پتسی به من نگاه می‌کرد و من به او نگاه می‌کردم. یک روز که من آن‌جا بودم، پتسی در حال پختن بیکن بود و حواس پرتی‌اش باعث شد کل آن‌ها بسوزد. پدرش گفت: «پتسی، ببین چه کار کردی، حواست کجاست؟!» از پتسی پرسیدم می‌توانم برایت نامه بنویسم و او گفت: «نه. با این‌که پسر خوبی هستی اما پدر و مادرم این را دوست ندارند.».

با خودم فکر کردم، باید بفهمم اتوبوس مدرسه‌ی او به کدام سمت می‌رود. همین که بعد از دو روز مسیرش را یاد گرفتم، دستگاهم را برداشتم و توده‌ی بزرگی از خاک را در جاده ریختم تا اتوبوس نتواند از آن عبور کند. اتوبوس آن‌جا گیر کرده بود و من آن‌قدر دور آن قدم زدم تا پتسی را دیدم. او یک کلمه نمی‌گفت.

در نهایت، راننده گفت: «ببین، پتسی، چرا به این مرد عاشق خط نمی‌دهی تا از توقف اتوبوس دست بکشد.» پتسی با لبخند رو به من کرد و گفت: «باشه، برایت می‌نویسم.» پتسی به قولش عمل کرد و ما نامه‌نگاری به همدیگر را شروع کردیم. او به دیدن من می‌آمد، اما پدر و مادرش این را نمی‌دانستند و از نامه نگاری‌مان هم خبر نداشتند.

برای یانگ بلاد پول زیادی درمی‌آوردم و او به طور ویژه هوایم را داشت. یک روز مرا به دفترش صدا کرد. او می‌خواست برای قدردانی به من لطفی کند. کشوی میز را باز کرد و کلید بزرگی را برداشت. گفت: «این کلید برای توست. بعد از این‌که همه خوابیدند، در را باز می‌کنی، می‌روی لباس‌های تمیز و مرتب می‌پوشی و با دوست دخترت به گردش می‌روی. ولی حواست باشد قبل از این‌که آن‌ها بیدار شوند برگرد و خودت در را دوباره قفل کن.» و من از این پیشنهاد عالی کلی ذوق‌زده شدم. بارها این کار را با اجازه‌ی یانگ بلاد انجام دادم و هر بار خوشحال‌تر بودم.