کتاب انتقام دو دلاری و چهارده داستان کوتاه دیگر

کتاب انتقام دو دلاری و چهارده داستان کوتاه دیگر نوشته‌ی ساغر سیف الهی فرد مجموعه‌ای خواندنی از پانزده داستان کوتاه است که برای مخاطب نوجوان نوشته شده، اما نگاه، طنز و دست‌مایه‌های جذاب آن می‌تواند برای خواننده‌ی بزرگسال هم جذاب باشد. این کتاب با زبان ساده، موقعیت‌های غریب و شخصیت‌های نامعمول، از دوستی، تنهایی، خانواده، ترس، فقر، آرزو، خشم و امید حرف می‌زند.

درباره‌ی کتاب انتقام دو دلاری و چهارده داستان کوتاه دیگر

ساغر سیف الهی فرد در کتاب انتقام دو دلاری و چهارده داستان کوتاه دیگر به سراغ قصه‌هایی رفته که در نگاه اول عجیب و شوخ‌طبعانه‌اند، اما پشت بسیاری از آن‌ها مسئله‌ای عمیقا جدی نهفته است. در داستان جوش خرطومی، فیلی بیمار با نادانی خودش شهری را گرفتار می‌کند؛ در داستانی دیگر، یک گردوی طردشده به موجودی سرنوشت‌ساز تبدیل می‌شود که زندگی دیگری را نجات می‌دهد.

گاهی راوی داستان‌های کتاب انتقام دو دلاری و چهارده داستان کوتاه دیگر از انتشارات شالگردن یک نوجوان است، گاهی یک شیء، گاهی یک حیوان و گاهی موجودی خیالی. همین تنوع در زاویه‌ی دید، فضای کتاب را از یکنواختی دور می‌کند و به هر داستان هویتی جداگانه می‌بخشد. ساغر سیف الهی فرد با استفاده از طنز تلاش کرده تا رویکردی متفاوت به رخدادها و تجربه‌های تلخ زندگی داشته باشد.

طنز، فانتزی و اندوه‌های نوجوانانه

طنز در کتاب انتقام دو دلاری ساغر سیف الهی راهی برای نشان دادن موقعیت‌هایی است که نوجوانان با آن‌ها درگیرند؛ از احساس نادیده گرفته شدن تا ترس از جدایی، از فشار مدرسه تا خراب شدن دوستی، از فقر تا آرزوهایی که روی واقعیت را نمی‌بینند و سرخوردگی‌هایی که گویی فقط روی هم تلمبار می‌شوند. در نتیجه، خواننده با داستان‌هایی روبه‌رو می‌شود که هم سرگرم‌کننده‌اند و هم در پایان، ردی از خود در ذهن باقی می‌گذارند.

داستان چرا بهترین دوستت بهترین دوستته؟ از کتاب انتقام دو دلاری انتشارات شالگردن روایت‌گر قصه‌ی لارا و الیزا است؛ لارا قرار است که همراه با خانواده‌اش به استرالیا بروند و همین امر سبب شده تا میان این دو دوست، جدایی بیفتد. این رخداد، حالا زمینه‌ای فراهم کرده تا لارا به خاطراتش از الیزا فکر کند و درنهایت وقتی می‌فهمد که چمدانش امکان حمل بار تا چهل کیلو را دارد و الیزا فقط سی و شش کیلو وزن دارد، تصمیم می‌گیرد او را نیز همراه خود ببرد.

جهان عجیب و بامزه‌ی کتاب انتقام دو دلاری

ساغر سیف الهی فرد در قصه‌ی مامان و بابای نصفه، موضوع جدایی و فقدان از نگاه نوجوانی بیان می‌شود که می‌خواهد برای درد خود راه‌حل پیدا کند. در دیگر داستان کتاب انتقام دو دلاری با نام آرامش دزد، دزدی به خانه‌ای وارد می‌شود، اما به‌جای مال و پول، نور، صدا، بو و حس خوشبختی را می‌دزدد. چنین ایده‌هایی نشان می‌دهند که نویسنده تلاش داشته تا از موقعیت‌های ساده، داستان‌هایی خیال‌انگیز و معنادار بسازد.

با خرید کتاب انتقام دو دلاری انتشارات شالگردن با اثری روبه‌رو می‌شوید که حتی در فانتزی‌ترین داستان‌هایش هم مسئله‌ای انسانی وجود دارد؛ ترس از خطر، نیاز به دیده شدن، میل به دوست داشته شدن یا تلاش برای پیدا کردن جایگاه خود در جهان.

کتاب انتقام دو دلاری و چهارده داستان کوتاه دیگر برای شما مناسب است اگر

• به ادبیات معاصر ایران علاقه دارید و می‌خواهید مجموعه‌ای بخوانید که هر قصه‌ی آن ایده، راوی و فضای متفاوتی دارد.
• به دنبال داستان‌های کوتاه برای نوجوانان هستید؛ داستان‌هایی خوش‌خوان که حسابی شما را به خود مشغول کنند.
• از داستان کوتاه ایرانی لذت می‌برید، به‌ویژه داستان طنزی که پشت شوخی‌ها و موقعیت‌های عجیبش، به احساساتی مثل تنهایی، ترس، دوستی و نیاز به دیده شدن می‌پردازد.
• به قصه‌هایی با پایان‌های غافلگیرکننده، تلخ‌وشیرین و گاهی کاملا غیرمنتظره علاقه دارید.

در بخشی از کتاب انتقام دو دلاری و چهارده داستان کوتاه دیگر می‌خوانیم

سلام. من اریک هستم. دیشب شمع پانزده‌سالگی‌ام را فوت کردم و پدر و مادر داشتم. صبح که بیدار شدم، فقط مادر داشتم؛ پدرم ما را ترک کرده بود. شاید این خاصیت پانزده‌سالگی باشد؛ اگر همچین چیزی هست امیدوارم هیچ بچه‌ای پانزده‌ساله نشود!

‌ظاهراً در مدرسه چیزهای زیادی به ما یاد دادند اما صادقانه بگویم من چیز زیادی یاد نگرفتم. فقط در این شرایط به یاد معلم تاریخ‌مان افتادم که یک روز وقتی بعد از یک‌ساعت‌و‌نیم صحبت درباره بی‌کفایتی حاکمان و دردسرهایی که در دوران امپراطوری روم غربی، در هزار و نمی‌دانم چند سال پیش برای‌شان ایجاد شد، نگاهی به ما انداخت و همه ما دانش‌آموزان را در حالت خواب و بیدار دید، آهی کشید، روی میز کوبید و گفت: اصلاً اینارو ول کنید! یه چیزی می‌گم همینو تا عمر دارید یادتون بمونه. نمی‌خواد زیاد رو مشکل‌تون تمرکز کنید؛ بگردید راه‌حل پیدا کنید. آن وقت‌ها زیاد معنی این حرف را نمی‌فهمیدم. اما پانزده‌سالگی حداقل این خوبی را داشت که متوجه این جمله شدم.

مامان خیلی افسرده شده بود و هیچ حرفی نمی‌زد. حتی به من هم دلداری نمی‌داد. فقط روی تخت دراز کشیده بود و اشک می‌ریخت. انقدر از صبح گریه کرده بود که دیگر اشک‌ها روی گونه و گردنش خشک شده بودند و مژه‌هایش شوره زده بود. او هیچ توضیحی به من نمی‌داد پس من هم خودم را درگیر دلیل رفتن پدرم نکردم. به جایش دنبال راه حل گشتم. دنبال بابا!

‌روی پله‌های سنگی جلوی خانه‌مان نشستم و به این فکر کردم که آیا دور و برم کسی با این شرایط هست؟ نه، نبود. اما فقط تا وقتی که اعلامیه فوت خانم واکینسون را روی تیر چراغ‌برق دیدم.