معرفی و دانلود کتاب هیاهوی زمان

معرفی کتاب هیاهوی زمان

کتاب هیاهوی زمان نوشته‌ی جولیان بارنز اثری درخشان و تأمل‌برانگیز است که زندگی دمیتری دمیتریویچ شوستاکوویچ، آهنگساز روس را در دوران حکومت شوروی به تصویر می‌کشد. این کتاب که نامزد جایزه‌ی والتر اسکات شده، روایتی فشرده اما عمیق از تقابل هنر و قدرت است؛ جایی که موسیقی، به‌مثابه‌ی صدایی ماندگار، در برابر سکوت تحمیلی حکومت می‌ایستد.

درباره‌ی کتاب هیاهوی زمان

دمیتری آهنگسازی سی‌ساله است که از آینده‌ی شغلی و حتی جان خود بیمناک است. استالین، که تا پیش از این چهره‌ای دور از دسترس به نظر می‌رسید، ناگهان به آثار او علاقه‌مند شده و اپرای تازه‌اش را محکوم کرده است. اکنون دمیتری، که مطمئن است به سیبری تبعید خواهد شد، به وضعیت خود، والدین، همسر و فرزندانش می‌اندیشد که همگی در سرنوشت او گرفتار شده‌اند. کتاب هیاهوی زمان (The Noise of Time) اثر جولیان بارنز (Julian Barnes) رمانی زندگینامه‌ای‌ست که زندگی دمیتری دمیتریویچ شوستاکوویچ آهنگساز مشهور روس را به تصویر می‌کشد.

زندگی شوستاکوویچ در سه قالب

کتاب هیاهوی زمان حول زندگی آهنگساز برجسته، دمیتری دمیتریویچ شوستاکوویچ می‌چرخد؛ هنرمندی که در دوران حکومت استالین با تهدید، سانسور و ترس دائمی روبه‌روست. او میان وفاداری به هنر خود و سازش با نظامی سرکوبگر گرفتار شده و باید تصمیم بگیرد که چگونه زنده بماند و نه فقط به‌عنوان یک انسان، بلکه به‌عنوان یک هنرمند به زندگی و کارش ادامه دهد. جولیان بارنز، برش‌هایی از زندگی او را در سه مقطع زمانی نشان می‌دهد و کشمکش‌های درونی‌اش را به‌خوبی آشکار می‌سازد.

جولیان بارنز از نویسندگان برجسته‌ی بریتانیاست که برنده‌ی جوایز مهمی چون جایزه بوکر شده است. او که آثار متنوعی در کارنامه‌ی خود دارد، تاکنون چند رمان زندگینامه‌ای منتشر کرده است. داستان هیاهوی زمان نمونه‌ای شاخص از رمان‌های زندگینامه‌ای بارنز است که با تکیه بر واقعیت تاریخی، به درون ذهن و احساسات یک شخصیت واقعی نفوذ می‌کند و تصویری انسانی و چندلایه از او ارائه می‌دهد.

هنر در برابر استبداد در ههمهمه‌ی زمان

جولیان بارنز با نثر موجز اما بسیار تأثیرگذار، فضای سنگین و پرتنشی را منعکس می‌کند. او بر ذهنیت شخصیت اصلی عمیقا تمرکز می‌کند و بدون اغراق یا درام‌پردازی‌های معمول، ترس، تردید و فشار روانی را به‌شکلی ظریف و واقعی به تصویر می‌کشد. رمان هیاهوی زمان به‌خوبی نشان می‌دهد که هنر چگونه می‌تواند در برابر استبداد مقاومت کند و حتی از آن فراتر رود.

در مجموع، این رمان یکی از کتاب‌های جولین بارنز است که هم‌زمان یک پرتره‌ی هنری، یک روایت تاریخی و یک تأمل فلسفی درباره‌ی اخلاق و بقا را به نمایش می‌گذارد و نشان می‌دهد که گاهی سکوت و صدا، هر دو، می‌توانند حامل حقیقت باشند. ترجمه‌ی حاضر یکی از کتاب‌های پیمان خاکسار است که توسط نشر چشمه راهی بازار کتاب شده. با خرید کتاب هیاهوی زمان، از مطالعه‌ی این رمان بیوگرافیک لذت خواهید برد.

جوایز و افتخارات کتاب هیاهوی زمان

• انتخاب سردبیران آمازون در بخش بهترین‌های ادبیات و داستان
• نامزد جایزه‌ی والتر اسکات برای فهرست بلند آثار در سال 2017

نکوداشت‌های کتاب هیاهوی زمان

• شاهکاری فشرده که نبرد مادام‌العمر وجدان و هنر یک مرد را با الزامات تحمل‌ناپذیر تمامیت‌خواهی ترسیم می‌کند. (گاردین)
• [کتاب هیاهوی زمان] به‌زیبایی نوشته شده است. نثر آن ریتم فوق‌العاده‌ای دارد. بخش‌های طولانی با جملات بریده‌بریده و منقطع شکسته می‌شوند و جولیان بارنز با شفافیتی کریستالی می‌نویسد. (وال استریت ژورنال)
• باشکوه… رمان‌هایی که درباره‌ی دستاوردهای هنری نوشته می‌شوند، به‌ندرت می‌توانند حق مطلب را درباره‌ی موضوع خود ادا کنند. رمان هیاهوی زمان از آن موارد نادر است؛ رمانی سرشار از ظرافت و قدرت، که به مردی پیچیده و رنج‌دیده صدا می‌بخشد؛ مردی که موسیقی‌اش از حکومتی که می‌خواست او را خاموش کند، ماندگارتر شد. (پابلیشرز ویکلی)

کتاب هیاهوی زمان برای شما مناسب است اگر

• به رمان‌های تاریخی و زندگینامه‌ای علاقه‌مند هستید.
• دوست‌دار موسیقی و هنر هستید و علاقه‌مندید زندگینامه‌ی دمیتری شوستاکوویچ را در قالب داستان بخوانید.
• رابطه‌ی هنر و سیاست برایتان جذابیت دارد و دوست دارید رمانی در این رابطه مطالعه کنید.
• ادبیات روسیه را دنبال می‌کنید.

در بخشی از کتاب هیاهوی زمان می‌خوانیم

پدرش یک سال قبل از آشنایی‌اش با تانیا مُرد: درست بود دیگر، نه؟ تاتیانا گلیونکو، عشق اول، کسی که گفت دوستش دارد چون پاک است. همیشه در تماس بودند و سال‌های آخر می‌گفت اگر دو سه هفته زودتر یکدیگر را در تفریحگاه ملاقات می‌کردند مسیر زندگی‌شان به‌کُل عوض می‌شد. اگر زودتر یکدیگر را می‌دیدند عشق‌شان تا زمانی که در واقعیت از هم جدا شدند به جایی رسیده بود که هیچ‌چیز نمی‌توانست ریشه‌کنش کند. تقدیرشان این بود و از دستش دادند، تقویم حیله زد و از چنگ‌شان درآورد. شاید. می‌دانست که آدم‌ها دوست دارند جوانی‌شان را غلوآمیز تعریف کنند و به گذشته برگردند و مدام به انتخاب‌ها و تصمیم‌های بی‌خردانه‌ی آن دوران‌شان بیندیشند. همچنین می‌دانست که تقدیر صرفاً کلمه است، مثل «و به این ترتیب».

ولی همچنان اولین عشقِ هم بودند و هنوز به آن چند هفته‌ای که در آناپا گذراندند مثل یک چکامه نگاه می‌کرد. با وجود این‌که یک چکامه وقتی چکامه می‌شود که پایان بیابد. در خانه‌ی ییلاقی‌اش در ژوخووا یک آسانسور نصب کردند تا او را از پذیرایی یک‌سر ببرد به اتاقش. هر چند آن‌جا شوروی بود و قوانین و مقررات حکم می‌کرد که یک آسانسور، حتا در منزل شخصی، را باید یک متصدی آسانسور تعلیم‌دیده مورد استفاده قرار دهد. و ایرینا آنتونونا که این‌قدر مراقب او بود در این‌باره چه کرد؟ در آموزشگاه مربوطه ثبت‌نام کرد و مدرک تصدی‌گری آسانسور گرفت. چه کسی فکر می‌کرد تقدیرش ازدواج با یک متصدی آسانسور واجد شرایط باشد؟‌

او تانیا را با ایرینا قیاس نمی‌کرد، اولین با آخرین را، مسئله این نبود. عاشق ایرینا بود. تا جایی که در توان داشت همه‌چیز را برایش قابل‌تحمل و لذت‌بخش می‌کرد. مسئله این بود که احتمالات زندگی به حداقل رسیده بودند. درحالی‌که در قفقاز احتمالات زندگی حدوحصری نداشتند. این کاری است که زمان با آدم می‌کند.

قبل از این‌که در آناپا به تانیا بپیوندد سمفونی اولش را در پارک عمومی خارکف اجرا کردند. از هر نظر فاجعه‌بار بود. صدای زهی‌ها ضعیف بود، پیانو شنیده نمی‌شد، تیمپانی بقیه‌ی سازها را خفه کرده بود، باسون اول وحشتناک بد می‌زد و رهبر هم عین خیالش نبود. از همان اول هم کل سگ‌های شهر به ارکستر پیوستند و جمعیت از خنده روده‌بر شد. ولی با همه‌ی این‌ها اجرای سمفونی موفقیتی عظیم اعلام شد. شنوندگانِ غافل بلند و طولانی تشویق کردند و رهبر بی‌عرضه تعظیم کرد و ارکستر فکر کرد خوب نواخته، این وسط هم از آهنگساز درخواست شد روی صحنه برود و بارها و بارها تعظیم کند. درست است، خونْ خونش را می‌خورد، ولی آن‌قدر جوان بود که می‌توانست از طنز این مسخره‌بازی لذت ببرد.

فهرست مطالب کتاب

مقدمه‌ی مترجم
هیاهو‌ی زمان
یک: در پاگرد
دو: در هواپیما
سه: در اتومبیل
یادداشت نویسنده