معرفی و دانلود کتاب یکی مثل همه

معرفی کتاب یکی مثل همه

کتاب یکی مثل همه نوشته‌ی فیلیپ راث، رمانی کوتاه، تلخ و عمیق است که مواجهه‌ی یک مرد را با پیری، بیماری و مرگ به نمایش می‌گذارد. این کتاب که در سال 2007 برنده جایزه پن فاکنر شده، با رویکردی تأمل‌برانگیز و واقع‌گرایانه زندگی انسان را از زاویه‌ای می‌نگرد که سرانجامی جز فنا و مرگ ندارد.

درباره کتاب یکی مثل همه

مردی که در ظاهر زندگی موفقی داشته، در درون با احساس تنهایی، پشیمانی و گسست از روابط انسانی دست‌وپنجه نرم می‌کند. با گذشت زمان، بیماری و ضعف جسمانی بر او غلبه می‌کند و او ناچار است که با واقعیت مرگ روبه‌رو شود. کتاب یکی مثل همه (Everyman)، نوشته‌ی فیلیپ راث (Philip Roth)، زندگی این مرد بی‌نام را از کودکی تا کهنسالی مرور می‌کند.

یکی مثل همه؛ در باب زندگی و مرگ

رمان یکی مثل همه درامی فلسفی و روانشناختی است که در باب مضامینی چون فنا‌پذیری انسان، پیری، تنهایی، از دست رفتن روابط، پشیمانی و تلاش برای یافتن معنا در زندگی تأمل می‌کند. فیلیپ راث در این رمان نگاه عمیقی به بدن انسان و زوال تدریجی آن می‌اندازد و زندگی را به‌عنوان تجربه‌ای گذرا و آسیب‌پذیر به تصویر می‌کشد. این کتاب، رمانی کوتاه، اما بسیار عمیق و تأثیرگذار است که بیش از حادثه‌های بیرونی، بر فروپاشی تدریجی جسم و ذهن انسان تمرکز دارد و خواننده را به تأمل درباره‌ی زندگی شخصی خود وا می‌دارد.

نقطه اوجی بر نگاه فلسفی فیلیپ راث

فیلیپ راث، یکی از برجسته‌ترین نویسندگان ادبیات معاصر آمریکاست که در دوران نویسندگی خود جوایز بسیاری از جمله جایزه‌ی پولیتزر را دریافت کرد و با نگاهی جسورانه و صریح به زندگی، مرگ، هویت و پیچیدگی‌های روان انسان، جایگاهی ویژه در ادبیات قرن بیستم به دست آورد. او در رمان یکی مثل همه به‌شکلی فشرده و تأثیرگذار، دغدغه‌ی همیشگی خود یعنی مرگ، هویت و معنای زندگی را به اوج رسانده است.

رمان یکی مثل همه از مهم‌ترین نوشته‌های پایانی فیلیپ راث است و بسیاری آن را جمع‌بندی فلسفی نگاه او به زندگی انسان می‌دانند؛ نگاهی که بی‌رحم اما صادقانه است. این کتاب یکی از بهترین کتاب‌های نشر چشمه است که با ترجمه پیمان خاکسار منتشر شده است.

در مجموع باید گفت این اثر یکی از کتاب‌‌های فیلیپ راث است که از یک بعد داستانی شخصی و از بعد دیگر داستانی جهان‌شمول را به نمایش می‌گذارد. این کتاب بیش از آنکه داستانی برای سرگرمی باشد، تجربه‌ای ذهنی و فلسفی درباره‌ی پایان اجتناب‌ناپذیر زندگی است. با خرید کتاب یکی مثل همه می‌توانید یکی از کتاب‌های پیمان خاکسار را با موضوع زندگی و مرگ مطالعه کنید.

جوایز و افتخارات کتاب یکی مثل همه

• برنده‌ی جایزه پن فاکنر در بخش داستان در سال 2007
• کتاب پرفروش ملی

نکوداشت‌های کتاب یکی مثل همه

• [کتاب یکی مثل همه] با رازها و افسوس‌های یک زندگی می‌درخشد... تکان‌دهنده، طنزآمیز و شیوا. (دیلی تلگراف)
• با وجود آن همه مفاهیم مرگ‌آلود، سرشار از درخشش ادبی و زندگی است. (ساندی تایمز)
• نبوغ این رمان کوتاه، تیره و شگفت‌انگیز از این ناشی می‌شود که فیلیپ راث نگاه تلخ و ویرانگر خود به مرگ را به چیزی نیروبخش تبدیل می‌کند: پذیرشی خشمگینانه که می‌گوید میرایی بهایی است که برای شگفتی ناب چیزی به نام زندگی می‌پردازیم. (تایمز)

کتاب یکی مثل همه برای شما مناسب است اگر

• به رمان‌های عمیق، فلسفی و تأمل‌برانگیز درباره‌ی زندگی، مرگ و معنای وجود علاقه دارید.
• به کتاب‌‌های فیلیپ راث علاقه‌مندید و دوست دارید یکی از آخرین رمان‌های او را بخوانید.

در بخشی از کتاب یکی مثل همه می‌خوانیم

رندی و لانی سرچشمه‌ی عمیق‌ترین احساس گناهش بودند، ولی او دیگر نمی‌توانست به توجیه رفتار خود برای آن‌ها ادامه دهد. وقتی جوان‌تر بودند به‌اندازه‌ی کافی تلاش کرده بود، ولی بچه‌تر و عصبانی‌تر از آن بودند که بتوانند درک کنند. حالا هم پیرتر و عصبی‌تر از آن بودند که بتوانند درک کنند. و اصلاً چه چیز را می‌خواستند بفهمند؟ لذتی را که از عیب‌جویی مدام او می‌بردند درست درک نمی‌کرد. هر کاری را که کرده بود به‌شیوه‌ی خودش انجام داده بود، همان‌طور که آن‌ها هر کار کرده بودند به‌شیوه‌ی خودشان انجام داده بودند. آیا نابخشایندگی لجوجانه‌ی پسرها قابل عفو بود؟ یا تأثیرشان کمتر زیان‌بار بود؟ او هم یکی از میلیون‌ها مرد امریکایی بود که با طلاق یک زندگی را به‌هم ریخته بود. ولی آیا مادرشان را کتک زده بود؟ خودشان را کتک زده بود؟ از تکفل‌شان سر باز زده بود؟ آیا هیچ‌کدام‌شان تا حالا مجبور شده بودند از او پول گدایی کنند؟ تا حالا شده بود که حتا یک‌بار به‌شان سخت گرفته باشد؟ آیا همیشه او نبود که سر صحبت را با آن‌ها باز می‌کرد؟ چه کاری را از قلم انداخته بود؟ دیگر چه کاری از دستش برمی‌آمد که او را در نظر آن‌ها مقبول کند؟ آن‌ها از او می‌خواستند با مادرشان زندگی کند، اما او از پس چنین چیزی برنمی‌آمد. یا این قضیه را درک می‌کردند یا نمی‌کردند و متأسفانه نمی‌کردند. متوجه نمی‌شدند که او هم به‌اندازه‌ی خود آن‌ها خانواده‌اش را از دست داده. شکی نبود که او هم چیزهایی را درست نمی‌فهمید. اگر هم می‌فهمید غمش کمتر نمی‌شد. کسی نمی‌توانست بگوید او به‌اندازه‌ی کافی غمگین یا پشیمان نیست.