کتاب شب‌های روشن

شخصیت کتاب شب‌های روشن نوشته‌ی فئودور داستایوفسکی، پسر جوانی است که در تنهایی آرام و خیال‌انگیزش زندگی می‌کند. چهار شب سرنوشت‌ساز، زندگی پسرک را برای همیشه دگرگون می‌کند؛ چهار شبی که مثل چهار فصل کوتاهِ یک عشق نارس، در دل تاریکی سن‌پترزبورگ سپید می‌شوند و روشنایی تازه‌ای در جان او می‌نشانند.

درباره‌ی کتاب شب‌های روشن

چه چیزی در شب است؟ چرا شب زیبا است؟ شخصیت اصلی کتاب شب‌های روشن (White Nights) نوشته‌ی فئودور داستایوفسکی (Fyodor Dostoevsky) این را از همه بهتر می‌داند. شب برای او نه فقط وقت آرامش، بلکه پناهگاهی است برای رؤیا دیدن، برای قدم زدن در خیابان‌های خلوت، برای شنیدن صدای دل خودش. شب جایی است که خیال‌ها جان می‌گیرند و سکوت، تبدیل به گفتگویی درونی می‌شود. در همین شب‌ها است که او دل به دخترکی زیبا می‌بازد.

عشق به دخترک، جوان را به دنیایی می‌برد که تا پیش از آن فقط در خیال تجربه کرده بود. او آن‌قدر درونگرا است که اگر قرار بود عاشقانه‌ای بنویسد، احتمالاً بهترین شکلش همان گفتگوهای صمیمانه‌ای بود که در چهار شب میانشان رد و بدل شد. اگر مشتاقید بدانید ماجرای این عشق چه می‌شود و چه سرنوشتی در انتظار این دو دل‌باخته‌ی نابرابر است، دانلود کتاب شب‌های روشن انتشارات آقایی را به شما پیشنهاد می‌کنیم که با ترجمه‌ی محمد شعبانی چاپ و منتشر شده است.

کتاب شب‌های روشن برای شما مناسب است اگر

• به داستان‌های کلاسیک علاقه‌مند هستید.
• به ادبیات روسیه علاقه‌مند هستید و مایلید تمام آثار داستایوفسکی را مطالعه کنید.
• پس از خواندن چند رمان طولانی و سنگین، می‌خواهید یک نوولای عاشقانه و جذاب را در دست بگیرید.

در بخشی از کتاب شب‌های روشن می‌خوانیم

دخترک با خنده ادامه داد: “وای! تو خیلی جالب هستی! ببین آنجا یک صندلی هست؛ برویم آنجا بنشینیم. کسی به اینجا نمی‌آید. حالا داستانت را برایم تعریف کن؛ هر چه می‌خواهی بگو! تو داری از زندگی‌ات یک راز درست می‌کنی. اول بگو ببینم اصلاً می‌دانی غیرطبیعی یعنی چه؟”

در حالی که با خنده کودکانه او همراه بودم، گفتم: “غیرطبیعی یعنی آدم عجیب و استثنایی؛ یک نوع شخصیت خاص. تو می‌دانی یک آدم رویاپرداز چگونه آدمی است؟”

دختر گفت: “یک آدم رویاپرداز؟ بله که میدانم! من خودم یک آدم رویاپرداز هستم؛ وقتی کنار مادربزرگ نشسته‌ام، گاهی چیزهایی به ذهنم خطور می‌کند و شروع به خیالبافی میکنم؛ خود را میبینم که با یک شاهزاده چینی ازدواج کرده‌ام! گاهی رویاپرداز بودن بد نیست، اما شاید هم خوب نباشد؛ نمیدانم، مخصوصاً اگر چیزهای دیگری برای فکر کردن وجود داشته باشد.”

با اشتیاق به او نگاه کردم و گفتم: “فوق العاده است! چون خودت را در رؤیا در حال ازدواج با یک شاهزاده چینی تصور کرده‌ای، پس می‌توانی حرف‌های مرا به خوبی درک کنی. حالا خوب دقت کن. . . راستش هنوز اسم تو را نمیدانم.”

دخترک خندید و گفت: “و حتی به این موضوع فکر هم نکرده بودی، درست است؟”

گفتم: “دقیقاً! حتی به فکرم هم نرسید؛ چون بدون دانستن اسمت هم خوشبخت بودم.”

دختر بدون معطلی پاسخ داد: “اسم من ناستنکا است!”