معرفی و دانلود کتاب مردی که درخت می‌کاشت

معرفی کتاب مردی که درخت می‌کاشت

کتاب مردی که درخت می‌کاشت داستانی کوتاه و تمثیلی به قلم ژان ژیونو است که ما را به تلاش برای حفظ محیط زیست و ایجاد طرز فکر بلندمدت در رفع بحران‌های زیست‌محیطی دعوت می‌کند. الزئارد بوفیه، چوپانی است که عمرش را صرف کاشتن درختان در کوهستان آلپ کرده و نشان داده که تلاش‌های او توانسته آینده‌ی روشنی برای نسل پس از خود رقم بزند.

درباره‌ی کتاب مردی که درخت می‌کاشت

اگر الزئارد بوفیه نبود، منطقه‌ی پرووانس در کوه‌های آلپ، بیابانی خشک با خارزارهای برهنه باقی می‌ماند. ژان ژیونو (Jean Giono) در کتاب مردی که درخت می‌کاشت (L’homme qui plantait des arbres) داستانی کوتاه و تمثیلی درباره‌ی چوپانی را روایت کرده که در دوران میانسالی و پیری به کاشتن درخت در کوهستان مشغول شده و این کار او، حیاتی دوباره به آن منطقه بخشیده است.

در داستان کوتاه مردی که درخت می‌کاشت (The Man Who Planted Trees) می‌بینیم که چطور تلاش‌های ممتد یک انسان، می‌تواند سرنوشت دیگران را تغییر دهد. راوی این قصه، رهگذری است که به صورت اتفاقی با این پیرمرد آشنا می‌شود. ژان ژیونو از زبان این مرد، گذر زمان را به چشم خواننده‌اش می‌آورد. راوی داستان چندین بار پرووانس را ترک می‌گوید، در جنگ جهانی اول شرکت می‌کند و هر بار می‌بیند که پیرمرد دست از کار نکشیده است.

ژان ژیونو؛ راوی تجدید حیات

الزئارد بوفیه، هر شب با دقت صد عدد دانه‌ی بلوط را دست‌چین می‌کرد، آن‌ها را در آب خیس می‌کرد و بعد هر روز با میله‌ای آهنی، شکافی در دل خاک ایجاد می‌کرد و آن دانه‌ها را می‌کاشت. در مسیر او، قطعا ناملایمات بسیاری وجود داشت ولی ژان ژیونو، توجه خواننده را به درختان بلوطی سر به فلک کشیده‌ای جلب می‌کند که اکوسیستم طبیعی کوهستان را احیا کرده‌اند.

در دورانی که بحران‌های زیست‌محیطی و ناامیدی از ایجاد تغییر، سایه‌اش را همه‌جا گسترده است، دانلود کتاب مردی که درخت می‌کاشت، می‌تواند روزنه‌ای به سوی امید باشد که هم الهام‌ ببخشد و هم مسئولیت انسان در قبال طبیعت را یادآوری کند. این داستان تمثیلی با ترجمه‌ی بنفشه میرعباسی در انتشارات لوح فکر به چاپ رسیده است.

نکوداشت‌های داستان کوتاه مردی که درخت می‌کاشت

• داستانی اندیشمندانه و قدرتمند؛ این روایت مسحورکننده درباره‌ی طبیعت و پرورش، لبخند را بر لب‌های بسیاری خواهد نشاند. (Connexion)
• کتابی برای کودکان از 8 تا 80 سال! انسان دوستی داستان مردی که درخت می‌کاشت را دوست دارم و این که چگونه تلاش یک نفر می‌تواند آینده‌ی بسیاری را تغییر دهد. (مایکل مورفورگو، ایندیپندنت)
• داستان مردی که درخت می‌کاشت برای من واقعا اثر ویژه‌ای است. کتابی‌ست که خیلی وقت‌ها آن را به دیگران هدیه می‌دهم. (کوین مک کلاد، Mail on Sunday)

اقتباس‌های سینمایی و فرهنگی از کتاب مردی که درخت می‌کاشت

• فردریک بک (Frédéric Back) در سال 1978 اقتباسی از داستان مردی که درخت می‌کاشت ژان ژیونو ساخت و توانست جوایز متعددی از جمله جایزه‌ی اسکار بهترین انیمیشن کوتاه را از آن خود کند. این فیلم در دو نسخه‌ فرانسوی و انگلیسی منتشر شده است.
• داستانی کمیک بر مبنای مردی که درخت می‌کاشت در سال 2025 توسط فلورانس لوبونواله (Florence Lebonvallet) نوشته شده و توسط دنیل کازاناوه (Daniel Casanave) طراحی شده است.

کتاب مردی که درخت می‌کاشت برای شما مناسب است اگر

• به دنبال کتابی کوتاه و الهام‌بخش می‌گردید تا احساس خوبی از آن بگیرید.
• دغدغه‌ی حفظ محیط زیست را دارید و می‌خواهید انگیزه‌ای برای انجام کارهای مربوط به آن پیدا کنید.

در بخشی از کتاب مردی که درخت می‌کاشت می‌خوانیم

او گله‌داری را به سگش سپرد و خودش به طرف من آمد. برای یک لحظه ترسیدم، مبادا آمده است تا به سبب کنجکاوی‌ام مرا ملامت کند، اما چنین نشد، این مسیر همیشگی او بود و از من نیز دعوت کرد تا اگر کار بهتری برای انجام دادن ندارم همراهش بروم. مقصد او نقطه‌ای مرتفع بود که حدود دویست متر با جایی که در آن بودیم فاصله داشت.

چون به مکان مورد نظرش رسیدیم، میله‌ای آهنی را در خاک فرو کرد. به این وسیله سوراخی را در زمین ایجاد می‌کرد و یک دانه بلوط را در ان قرار می‌داد و سپس رویش را می‌پوشاند. او درخت بلوط می‌کاشت. از او پرسیدم که آیا زمین متعلق به خودش است. جوابش منفی بود. آیا صاحبان زمین را می‌شناسد؟ باز هم جوابش منفی بود. او گمان می‌کرد زمین بخشی از اراضی عمومی است و یا متعلق به کسانی است که چندان توجهی به آن ندارند. اصولاً نگرانی‌ای برای شناختن صاحبان زمین نداشت. این مرد با دقتی کم‌نظیر صد دانه بلوط را کاشت.

بعد از ناهار دوباره کار دستچین کردن بذرهایش را از سر گرفت. به‌گمانن آنقدر با پافشاری از او سوال کردم که ناگزیر به پاسخ شد. او از سه سال قبل در این تنهایی محض درختکاری را شروع کرده بود. تا آن هنگام صدهزار درخت کاشته بود. از آن صدهزار، بیست‌هزار تایشان روییده بودند. او فرض را بر این گذاشته بود که نصف آن بیست‌هزار نیز در اثر آسیب جوندگان ویا سایر مقدرات الهی که غیرقابل پیش بینی است از بین برود. در هر حال بازهم ده‌هزار درخت بلوط دیگر باقی می‌ماندند تا در این مکان که پیش از این هیچ نشانی از سبزی و گیاه نداشته است رشد نمایند.

در این لحظه از ذهنم گذشت که سن وسال‌اش را بپرسم. ظاهرا بیش از پنجاه‌سال داشت. به من گفت که پنجاه‌وپنج ساله است. نامش الزئارد بوفیه بود. در گذشته مزرعه‌ای در دشت داشت. به گفته خودش، دیگر اردش را بیخته و الکش را آویخته بود. او یگانه فرزند و بعد همسرش را از دست داده بود. به‌همین خاطر در تنهایی فرورفته و از زندگی آرامی که در کنار گوسفندان و سگش داشت احساس رضایت می‌کرد. به نظر او این سرزمین، به دلیل فقدان درخت، در حال مرگ بود، و اضافه کرد که چون خودش کار مهم دیگری نداشت انجام دهد، مصمم شد تا این درد را درمان کند.