معرفی و دانلود کتاب شب هنگام هر خونی سیاه است

معرفی کتاب شب هنگام هر خونی سیاه است

کتاب شب هنگام هر خونی سیاه است داستان یک جنگ تمام‌عیار است. روایت خون، مرگ، انتقام و جنون. داوید دیوپ ما را به جبهه‌ی جنگ جهانی اول می‌برد؛ جایی که پیش چشمان آلفا، رفیق صمیمی‌اش مادمبا کشته شده و این اتفاق او را از انسانی دل‌رحم، به یک ماشین کشتار که برای خشونت‌ورزی هیچ حد و مرزی قائل نیست، تبدیل می‌کند. این داستان تاریخی برنده‌ی جایزه‌ی بوکر بین‌المللی و کتاب سال مجله‌ی گاردین و تایمز است.

درباره‌ی کتاب شب هنگام هر خونی سیاه است

مادمبا کشته شد. پیش چشمان آلفا. به هر زمانی از زندگی آلفا که برگردیم، مادمبا در آن خاطرات حضور دارد. او قدیمی‌ترین و صمیمی‌ترین رفیق آلفاست در کتاب شب هنگام هر خونی سیاه است (At Night All Blood Is Black)؛ شاید هم بهتر است بگوییم صمیمی‌ترین رفیق آلفا بود. مادمبا حالا با تنی غرق در خون، با بدنی فروپاشیده روی زمین افتاده است. اواخر شب بود که تیر به تن مادمبا برخورد کرد. او تا طلوع صبح درد کشید و با زجر و شکنجه کشته شد.

ساعت‌ها به آلفا التماس کرد تا هر چه زودتر گلویش را ببرد. می‌خواست کمتر رنج بکشد و زودتر بمیرد، اما آلفا نتوانست این کار را بکند؛ خدا، اخلاقیات و قانون در برابر چاقوی او ایستاده بودند و نمی‌گذاشتند طرف برنده و تیز چاقو را بر گلوی مادمبا بگذارد و فشار دهد؛ اما حالا که صبح شده و جسد رنج‌کشیده و پاره‌پاره‌ی رفیق خود را می‌بیند، حس می‌کند تمام عمر در اشتباه بوده و دیگر نمی‌خواهد به مفهوم پوچ «اخلاق» اهمیت بدهد.

داستان شب هنگام هر خونی سیاه است نوشته‌ی داوید دیوپ (David Diop) که نام فرانسوی آن «برادر روحی» است، روایتی از واقعیت جنگ است؛ هولناک، بی‌رحم، عذاب‌آور و غم‌انگیز. آن‌چه پیش چشمان آلفا رخ می‌دهد واقعیت محض است. او با دستان خود تن تکه‌وپاره‌ی رفیقش را در لباسی پیچیده و به سنگر برده. پیش از این فاجعه، کشور خود را تحت استعمار و تصاحب فرانسوی‌ها دیده و حالا هم به‌خاطر فرانسوی‌هاست که به جبهه‌ی جنگ علیه آلمان آمده است! هر کسی هم که جای او باشد دیگر به انسانیت اهمیت نمی‌دهد.

آلفا دیگر نمی‌بخشد. او از خون هیچ دشمنی نخواهد گذشت. جبهه‌ی آلمان خون مادمبا را بر زمین ریخت و حیات هیچ‌چیز و هیچ‌کس در آن جبهه دیگر برای آلفا اهمیتی ندارد؛ این روایت جنگ جهانی اول است. رمان شب هنگام هر خونی سیاه است داوید دیوپ، تصاویر بسیار هولناکی را ترسیم می‌کند؛ تصاویری که در دورترین نقطه‌ی ممکن از انسانیت ایستاده‌اند. آلفا از جبهه‌های دشمن با غنیمت برمی‌گردد. اگر بخواهد سلاح دشمن را با خود بیاورد، دست سربازی را که آن سلاح را در دست گرفته نیز قطع می‌کند و برای دوستانش به داخل سنگر می‌آورد!

خونی سیاه بر تن شب هنگام جاری است

هر قدر آلفا بیشتر خشونت می‌کند، محبوب‌تر می‌شود. از زمانی که دیگران باخبر شدند با نیزه گلوی یک سرباز دشمن را سوراخ کرده و دست او را بریده، به او «جادوگر» می‌گویند. بسیاری از سربازان که همچون خودش آفریقایی‌اند، از او می‌ترسند. کم‌کم آلفا به روح‌خوار معروف می‌شود. تصویری که از او در کتاب شب هنگام هر خونی سیاه است نشر ستاک ترسیم شده، تصویر مرگ و کشتار است که برای فرانسوی‌ها «شجاعت» تلقی می‌شود. البته اوضاع کم‌کم تغییر می‌کند. آلفا بیش از حد در نظر دیگران ترسناک شده؛ تا جایی که سربازان شایعه کرده‌اند او پیش از مرگِ مادمبا، اعضای بدن دوستش را خورده و بعد او را به سنگر آورده است!

آلفا می‌داند که حالا از او وحشت دارند، اما نمی‌تواند خشم و نفرت خود را کنترل کند. زمانی که هفتمین دست بریده از دشمن را به جبهه‌ی ارتش فرانسه می‌آورد، فرمانده تصمیم می‌گیرد او را به مدت یک ماه به پشت جبهه بفرستد؛ اما مگر آتش خشمی که شعله‌ور شده، به این سادگی خاموش می‌شود؟ دیوید دیوپ در کتاب شب هنگام هر خونی سیاه است که با نام «در شب، همه خون ها سیاه است» نیز ترجمه شده است، ما را با خشونت عریان که طبیعت و واقعیت جنگ است، مواجه می‌کند.

خرید کتاب شب هنگام هر خونی سیاه است موجب می‌شود تا در جبهه‌های جنگ حاضر شویم و این بلا را که خانه و کشور و روح و روان انسان‌ها را به آتش می‌کشد، نظاره‌گر باشیم.

جوایز و افتخارات کتاب شب هنگام هر خونی سیاه است

• برنده‌ی جایزه‌ی بوکر بین‌المللی
• کتاب سال مجله‌ی تایمز
• کتاب سال مجله‌ی گاردین
• برنده‌ی جایزه‌ی گنکور 2018
• برنده‌ی جایزه‌ی لس‌آنجلس‌تایمز 2018
• برنده‌ی جایزه‌ی ادبیات اروپا 2018

نکوداشت‌های کتاب شب هنگام هر خونی سیاه است

• رمان شب هنگام هر خونی سیاه است کوتاه، تأثیرگذار و عمیقاً روان‌شناسانه است. دیوید دیوپ با این اثر جذاب در ژانر وحشت روانی، قطعاً خوانندگان را شیفته‌ی خود می‌کند. (پابلیشرز ویکلی)
• این رمان فوق‌العاده است؛ با سبکی ساده و تقریباً کودکانه، اما در عین حال شگفت‌آور نوشته شده و تراژدی سنگرها را با ظرافتی تاثیرگذار روایت می‌کند. این اثر تنها یک رمان جنگی نیست، بلکه داستانی است درباره آن‌چه مونتنی «سرباز برادری» نامیده است. (طاهر بن جلون - نویسنده)
• داوید دیوپ با زبانی شاعرانه، تأثیر عمیق آسیب روانی جنگ را بر یک جوان سردرگم به تصویر می‌کشد. (اکونومیست)

کتاب شب هنگام هر خونی سیاه است برای شما مناسب است اگر

• به داستان‌های تاریخی که شما را به جبهه‌های دهشتناک جنگ می‌برند علاقه دارید.
• می‌خواهید درباره‌ی جنگ جهانی اول و وقایع هولناک این نبرد بیشتر بدانید.
• در جست‌وجوی داستانی هستید که خشونت و قساوت جنگ را بدون پرده‌پوشی و کاملاً واقعی به شما نشان دهد.

در بخشی از کتاب شب هنگام هر خونی سیاه است می‌خوانیم

قسم به‌راستی خداوند، خوش‌شانس بودم که صاحب چهارمین غنیمت شکوهمندم هم کوتاه‌قد بود، هم سبک‌وزن، شبیه بچه‌ای پانزده شانزده ساله. در بین گنجینه دست‌هایم، دست او کوچک‌ترین است. خوش‌شانس بودم که آن شب دوستانش مچم را نگرفتند، هم‌رزمان سرباز کوچولوی چشم آبی. همه‌شان خواب بودند، خسته از نبرد همان روز، نبردی که در آن ژان‌باتیست با اولین تیر سرباز ماهر کشته شده بود. بعد از اینکه سر ژان‌باتیست روی زمین افتاده بود، بدون اینکه به خودشان فرصت نفس کشیدن بدهند، یک‌نفس شلیک کرده بودند، با خشم. خیلی از همر‌زمان من همان روز کشته شده بودند، ولی من موفق شده بودم فرار کنم، جان به در ببرم، با شکم خود را روی زمین انداخته و از زیر سیم‌خارها سینه‌خیز رفته بودم. باید می‌دویدی و تیراندازی می‌کردی، بعد خودت را با شکم روی زمین بی‌صاحب می‌انداختی، کاپیتان این‌طور می‌گوید.

قسم به‌راستی خداوند، دشمن رودررو خیلی خسته شده بود. آن شب بعد از آواز خواندن، نگهبانی را رها کرده بودند، من نمی‌دانم سرباز کوچولوی دشمن چرا آن شب خسته نبود؟ چرا وقتی هم‌رزمانش رفته بودند بخوابند او تصمیم گرفت بیاید بیرون و سیگاری بکشد؟ به خداوند قسم که این سرنوشت بود که او را در چنگال من انداخت و نه شخص دیگری را. آن بالا نوشته شده بود که من آن شب در سنگر تهی دشمن او را به دام خواهم انداخت.

می‌دانم، فهمیده‌ام هیچ‌یک از آنچه آن بالا نوشته شده‌، ساده نیست. می‌دانم، فهمیده‌ام، ولی این را برای هیچ‌کس بازگو نخواهم کرد؛ برای اینکه فکر می‌کنم بعد از مرگ مادمبا دیوپ همه‌چیز را تنها برای خودم می‌خواهم. فکر می‌کنم فهمیده‌ام آنچه که آن بالا نوشته شده تنها نسخه رونوشتی است از آنچه آدم این پایین برای خودش می‌نویسد.

قسم به‌راستی خداوند، فکر می‌کنم ما بندگان عجولی هستیم و خداوند را وقتی صدا می‌کنیم که تنها می‌تواند خسارت‌هایی که وارد کرده‌ایم را ببیند. او نمی‌تواند خواسته باشد که سرباز کوچولوی چشم‌ آبی در دهانه داغ و تو خالی سنگر دشمن به چنگ من بیفتد.