معرفی و دانلود کتاب النگوی یاقوت

معرفی کتاب النگوی یاقوت

کتاب النگوی یاقوت نوشته‌ی آلکساندر کوپرین داستانی اجتماعی، عاشقانه و کلاسیک است که در قالب یک عشق بی‌سرانجام و ممنوع ما را با وضعیت جامعه‌ی روسیه در ابتدای قرن بیستم آشنا می‌کند. داستان النگوی یاقوت روایت دلباختگی یک کارمند ساده به شاهزاده خانمی اشرافی و متاهل است که نتیجه‌ای در برندارد جز خودکشی مرد عاشق‌پیشه؛ اما این واقعه موجب تحولی شگرف در وجود شاهزاده‌ خانم می‌شود و به اتفاقات جامعه‌ی روسیه مرتبط است.

درباره‌ی کتاب النگوی یاقوت

شما به یک جشن تولد دعوت شده‌اید؛ جشن تولد شاهزاده‌خانم ویِرا نیکالایِونا شِئینا، همسر سرکرده‌ی اشراف محلی. او نتوانسته است ویلای خود را در موعد مقرر تحویل دهد زیرا بازسازی عمارت باشکوهش در شهر، بیشتر از زمان قول‌داده‌شده، طول کشیده است؛ بنابراین تصمیم دارد تا تولد خود به تاریخ هفدهم سپتامبر را در همین ویلا برگزار کند. او لیست بلندبالایی از مهمانان را دعوت کرده و مجلس باشکوهی را ترتیب داده است. کتاب النگوی یاقوت (The Garnet Bracelet) نوشته‌ی آلکساندر کوپرین (Aleksandr Kuprin) داستانی اجتماعی است که وضعیت جامعه‌ی روسیه در سال‌های ابتدایی قرن بیستم را نمایان می‌کند.

النگوی یاقوت شاهزاده خانم

داستان النگوی یاقوت در دوران تزار روسیه نوشته شده و همچون اغلب داستان‌های روسی که در دوران تزاری نوشته شده‌اند، مملو از اسم و شخصیت‌های بی‌شمار است؛ به‌همین‌دلیل توصیه می‌کنیم در فصل‌های ابتدایی داستان، نام شخصیت‌ها، نسبت‌ها و خصوصیاتشان را یادداشت کنید.

یکی از مهمانان کتاب النگوی یاقوت آلکساندر کوپرین، «آنُوساف» است. او ژنرال پیری است که بسیار حرف می‌زند. از جنگ و شجاعت می‌گوید و ترسیدن در جنگ را بخش طبیعی در رفتار یک سرباز می‌داند؛ اما این موضوعات، بخش مهم حرف‌های او نیست. آنُوساف درباره‌ی عشق حقیقی نیز سخن می‌گوید؛ عشقی که قرار است تا چند دقیقه‌ی دیگر در قالب نامه‌ای عاشقانه و یک النگوی یاقوت سرخ به‌دست ویِرا برسد.

النگوی یاقوت هدیه‌ای از طرف عشقی ممنوع

النگوی یاقوت هدیه‌ای است از طرف مردی به‌نام ژلتکوف. او کارمندی فقیر است که حدود سی‌وپنج سال سن دارد. موهایش پرپشت و قد او بلند و چهره‌اش دوست‌داشتنی است. ژلتکوف از همسر ویرا زیباتر و بسیار عاشق‌تر است. او از سال‌ها پیش دل خود را به این شاهزاده‌خانم اشرافی باخته و برای او نامه‌ی عاشقانه می‌نویسد. النگویی که به‌عنوان هدیه برای ویِرا فرستاده، یادگاری از سوی اجداد اوست و ارزش مادی و معنوی‌اش بسیار است.

داستان عاشقانه النگوی یاقوت انتشارات کتاب پارسه به مخاطبان خود نشان می‌دهد که عشق حقیقی نیز همچون سایر احساسات انسانی، تحت‌تأثیر طبقه‌ی اجتماعی و وضعیت اقتصادی است و هیچ‌گاه یک فرد فقیر در اجتماعی که شکاف طبقاتی در آن چشمگیر است، نمی‌تواند عشق خود را به‌سادگی، نسبت به فردی ثروتمندتر از خود نثار کند. نقد کتاب النگوی یاقوت کوپرین به ما نشان می‌دهد که در جامعه‌ی روسیه ابتدای قرن بیستم، هیچ‌چیز به‌اندازه‌ی جایگاه اجتماعی و اقتصاد اهمیت نداشت، فقر بیداد می‌کرد و افراد کاملاً تابع وضعیت مالی خود بودند.

ژلتکوف عاشق‌پیشه که در رمان النگوی یاقوت حمیدرضا آتش برآب با او آشنا خواهیم شد، هنگامی که توسط برادر و همسر شاهزاده ویِرا مورد خشم و عتاب قرار می‌گیرد، برای ویِرا نامه‌ای می‌نویسد و اعلام می‌کند که دیگر مزاحم او نخواهد شد و برای مقابله با این عشق جان‌سوز چاره‌ای ندارد جز اینکه خود را از بین ببرد. او در این نامه با لحنی فروتنانه و سرشار از اندوه، سال‌ها دلدادگی خاموش و نجیبانه‌ی خود را بازگو می‌کند و می‌کوشد نشان دهد که عشقش هرگز آلوده به هوس یا طمع نبوده است. الکساندر کوپرین به ما نشان می‌دهد که نتیجه‌ی این شیفتگی و عشق چه خواهد شد و ویِرا باید در مقابل این محبت و عشق راستین چه کند و چگونه با حقیقتی چنین تکان‌دهنده روبه‌رو شود.

خرید کتاب النگوی یاقوت کوپرین ما را به جامعه‌ای فروپاشیده دعوت می‌کند که عشق و عواطف انسانی در آن نقش و اهمیتی ندارد و فقط پول و مقام است که شایستگی دیدن و پرداختن دارد.

با دانلود کتاب النگوی یاقوت حمیدرضا آتش‌برآب وارد روایتی عاشقانه و اجتماعی شوید و تصویری متفاوت از جامعه‌ی روسیه در قرن بیستم را تجربه کنید.

کتاب النگوی یاقوت برای شما مناسب است اگر

• به داستان‌های اجتماعی که وضعیت نابه‌سامان روسیه در ابتدای قرن بیستم را به شما نشان می‌دهند، علاقه دارید.
• به ادبیات روسیه و کتاب‌های آلکساندر کوپرین که با توصیف جزئیات صحنه‌ها گویی خواننده‌ی خود را به دل ماجرا می‌برد، علاقه‌مندید.
• می‌خواهید ماجرایی عاشقانه و تأثربرانگیز که احساسات لطیف انسانی را به مخاطبان خود نشان می‌دهند را بخوانید
• در جست‌وجوی اثری کلاسیک هستید که به‌خوبی نقش تضاد و تناقضات اجتماعی و اقتصادی را برای شما نمایان کنند.

در بخشی از کتاب النگوی یاقوت می‌خوانیم

سل ادبی ما در شرایط و فضایی متفاوت از نسل کنونی هم در مهاجرت و هم در روسیه رشد یافت. در نظر منِ حروفچینِ یک‌روزنامۀ ایالتی که آشنایی با یک‌ادیب درجه سه هم حقیقتاً برایم مایۀ خوشبختی ‌وصف‌ناپذیری بود، و البته پُرواضح است که در آن زمانی‌که قلم ترسوی من خیلی شرمناک و تقریباً دزدکی داشت اولین سطرهای خودش را نقش می‌زد حتی رؤیای آشنایی نزدیک با آلکساندر کوپرینِ بزرگ هم بعید می‌نمود. زمان گذشت و حال‌که پس از شادمانی خارق‌العادۀ اولین چاپ سطرهایم جنگ آغاز شده و همۀ رؤیاهایم برباد رفته‌است، منِ گیج و سرگردان کم‌کم در سرزمین بیگانه به خود ‌می‌آمدم. باید زندگی تازه‌ای را شروع می‌کردم. حال دیگر می‌توانستم به‌طور جدی به ادبیات بیندیشم. پشت سرم انگار شعلۀ دروازه‌های جهنم شراره می‌کشید و نگرشی داشتم که به‌نظرم خیلی خصوصی و ویژه بود.

مهمترین گروه نویسندگان در پاریس بود. گذرم به بالکان افتاد. یکی از هفته‌نامه‌های مهم آن‌روز، تصحیح شماره روسی‌اش را به من واگذار کرد و درنهایت اضطراب مجبور بودم با بزرگان ادبی مکاتبه داشته‌باشم، اما بیش‌ازهمه روی نامه برای کوپرین بود که وسواس به‌خرج دادم. خیلی‌زود دستنوشته‌ای کوتاه و کارت تبریک دوستانه‌ای از او به‌دستم رسید. اگر وضعم خوب بود، همان‌موقع برای او دُرج طلا سفارش می‌دادم. پس از یک‌سال عازم پاریس شدم. البته، یکی از عوامل وسوسه‌انگیز برای این سفر، فکر دیدار احتمالی و شاید نه‌چندان ضروری با کوپرین بود.

همین‌طور هم شد. رفتم پاریس. بی‌پول و غریب و بدون هیچ‌رابطی. به‌خاطر غرور جوانی، نمی‌خواستم به انجمنهای خیریۀ ادبی بروم، بنابراین، توی یک‌کارخانه در نزدیکی پاریس مشغول به‌کار شدم و فقط روزهای جشن به شهر می‌رفتم. به‌زودی دوست و آشنای مهربانم، نقاش معروف ن. تصمیم گرفت برای خوشحال‌کردن من روز تولدم را در خانۀ خودش جشن بگیرد و کوپرین را هم، که از دوستان قدیم و نزدیکش بود، به آن جشن دعوت کند

فهرست مطالب کتاب

یادداشت مترجم
النگوی یاقوت
کوپرین من (نیکالای رُوشّین)
ترجمه‌های مشهور
بر پردۀ سینما و تئاتر