معرفی و دانلود کتاب اشک‌های اویدیپوس

معرفی کتاب اشک‌های اویدیپوس

کتاب اشک‌های اویدیپوس اثر وجدی معوض تراژدی اسطوره‌ای سوفوکلس را به جهان مدرن می‌کشاند. این نمایشنامه با حال و هوایی تراژیک و فلسفی، گفت‌وگویی میان گذشته و اکنون می‌سازد؛ جایی که اویدیپوس، پادشاه تبعیدشده به همراه آنتیگونه، در ویرانه‌های آتن با سرنوشت، پشیمانی و معنای رنج انسان روبه‌رو می‌شود.

درباره‌ی کتاب اشک‌های اویدیپوس

در شبی تاریک، باد پس از چند روز وزیدن بی‌وقفه آرام می‌شود. اویدیپوس و آنتیگونه در خرابه‌ای از تئاترهای کهن آتن پناه می‌گیرند و جهان برای لحظه‌ای میان اسطوره و واقعیت متوقف می‌شود. وجدی معوض (Wajdi Mouawad) نویسنده‌ی لبنانی تبار کانادایی در کتاب اشک‌های اویدیپوس (Les Larmes D’Œdipe) سفری تکان‌دهنده را می‌آفریند؛ سفری از جنس حضور روزنه‌ای در میان تاریکی‌های بی‌پایان، از خدایان باستان به اضطراب‌های انسان امروزی.

وجدی معوض در کتاب اشک‌های ادیپوس روایتی نو از ادیپ، اسطوره‌ی جاودان سوفوکلس ارائه می‌کند؛ روایت پست‌مدرن او زمان را شکسته و پادشاه تبعیدشده‌ی یونان باستان را به قرن بیست و یکم می‌برد. در این اثر اویدیپوس نه تنها در پی رستگاری شخصی، بلکه جویای معنای انسانیت در جهانی بحرانی است. وجدی معوض با بهره‌گیری از زبان شاعرانه، فلسفی و چندلایه، مرثیه‌ای نو برای انسان معاصر می‌نویسد؛ انسانی که میان خاطره و گناه، امید و تسلیم گرفتار آمده است.

بازخوانی اسطوره ادیپ در تئاتر معاصر

در نمایشنامه‌ی اشک‌های اویدیپوس، گفت‌وگوی سه‌نفره‌ی اویدیپوس، آنتیگونه و کُریفه، روایتگر صحنه‌ای است که در خرابه‌های یکی از تماشاخانه‌های آتن می‌گذرد. همان جایی که صدای تاریخ و پژواک خشم مردمِ امروز با زمزمه‌ی خدایان درمی‌آمیزد. آندرئاس، مردی از مردم عادی، خبر می‌دهد که در شهر، آشوبی برخاسته و مردم در برابر ستم فریاد می‌زنند. آن‌گاه اویدیپوس درمی‌یابد که تبعید او پایانِ سرنوشت نیست، بلکه آغازی است برای درک رنجِ بشر.

نمایشنامه اشک‌های اویدیپوس اثری است که با استعاره و زبان موسیقیایی‌اش، تماشاگر را از تجربه‌ی صرف تماشای تراژدی فراتر می‌برد. گفت‌وگوها در مرز گفتن و سکوت، در رفت‌و‌برگشت میان شعر و واقعیت جریان دارند. وجدی معوض در این متن، نه به بازآفرینی دوباره‌ی سوفوکلس، بلکه به گفت‌وگویی میان دو دوران می‌اندیشد: اسطوره‌ای که هنوز جاری است، و جهانی که در بحران معنا می‌سوزد.

نمایشنامه اشک‌های اویدیپوس: از اسطوره تا جهان معاصر

نمایشنامه اشک‌های ادیپوس تأملی در باب گناه، چشم‌پوشی و بخشایش است؛ پرسشی از اینکه آیا انسان می‌تواند از سرنوشت خویش بگریزد؟ اویدیپوسِ معوض نه شاه است و نه قهرمان، بلکه انسانی معمولی است در جست‌وجوی رهایی از خویش. معوض در مقدمه‌ی اثر می‌گوید که آثار سوفوکلس همواره الهام‌بخش او بوده‌اند، اما این بار، هدفش یافتن پژواکی از صدای امروز درون ساختار کهن تراژدی است؛ همان‌گونه که خدایان یونان، در این نمایش، با فریادهای خیابانی مردم آتن یکی می‌شوند.

ترجمه‌ی پرهام آل داود از کتاب اشک‌های اویدیپوس نشر قطره، نغمه‌ی پرنوسان زبان وجدی معوض را با دقت و ظرافت به فارسی منتقل می‌کند. معنای رنج در این نمایشنامه، انتهای مسیر نیست بلکه زایش دوباره‌ی انسان است. با خرید کتاب اشک‌‌های اویدیپوس به جهانی قدم می‌گذارید که در آن اسطوره، واقعیت و تاریخ درهم می‌آمیزند و اشک‌ها معنای جاودانگی به خود می‌گیرند.

کتاب اشک‌های اویدیپوس برای شما مناسب است اگر

• به تئاترهای پست‌مدرن و تراژیک که برداشت‌هایی خلاقانه از سنت تئاتر کلاسیک یونانی ارائه می‌دهند، علاقه‌مند هستید.
• در ادبیات به دنبال مکاشفه و تأملید و از متون فلسفی لذت می‌برید.

در بخشی از کتاب اشک‌های اویدیپوس می‌خوانیم

آنتیگونه: غریبه، آیا در شهر تو داستانِ زندگان و مردگان را این‌چنین نقل می‌کنند؟ آیا این‌چنین شهادت می‌دهند بر آنان که خود نمی‌توانند شهادت دهند؟ آیا خدایی این عرف را مقرر کرده که سرنوشت یک انسان فانی را به رقت‌بارترین حوادث زندگی‌اش فروکاهند؟ به نام کدام عدالت باید این را پذیرفت؟ پدرم تا بدینجا خود را نکشانده که چنین اهانت‌هایی بشنود. کدام انسان که اندکی شرافت در وجودش باشد جرئت می‌کند این‌گونه مانند تو انسان دیگری را در یک جمله خلاصه کند؟

و چه کسی جرئت می‌کند قلب تو را، پدرم، به فساد متهم کند وقتی جرم تو تنها بازنمودن رنجی است که کشیده‌ای؟ زیرا تو خود از این راه سرنوشت‌ساز که پیمودی بی‌اطلاع بودی، چرا که چیزی از پدر و مادرت نمی‌دانستی، حال‌آنکه جلادانِ مرد جوانی که امشب در خیابان‌های شهر از پا افتاد نیک می‌دانستند چه کسی را از بین می‌برند. غریبه، همه را در اینجا، در این تئاتر، جمع کن و من، با زبان خود، داستان اویدیپوس را برایشان خواهم گفت.

کُریفه: نمی‌آیند، به‌شدت مشغول ساکت‌کردن جوان‌ها شده‌اند.

آنتیگونه: پس من برای تو می‌گویم و تو با زبان خود آن را برای جوانِ محتضر خواهی گفت.

کُریفه: اگر هنوز هم زنده باشد، تا آن موقع مرده.

آنتیگونه: پس مرگش را همان‌گونه گرامی می‌داریم که خشم خود را بیرون می‌ریزیم. داستان اویدیپوس شاهدی بر داستان این مرد جوان خواهد بود و داستان این مرد جوان شاهدی بر داستان پدرم. من نقل می‌کنم، تو به‌آواز می‌خوانی، و ما از ترانه‌ای به ترانۀ دیگر، می‌کاویم و باز می‌کاویم گوشه و کنار زندگی‌شان را، و می‌رویم، من و تو، تا آستانۀ این دو مرگی که پاره‌پاره‌مان می‌کند.

فهرست مطالب کتاب

پدیده‌ای نو در تئاتر معاصر فرانسه
و اما ویژگی این آثار در چیست؟
مقدمۀ نویسنده
مقدمۀ مترجم
اشک‌های اویدیپوس