کتاب بدن فراموش نمی‌کند اثر بسل ون در کولک از نشر میلکان (پرفروش بین‌المللی)

کتاب بدن فراموش نمی‌کند اثر بسل ون در کولک، یکی از بهترین کتاب‌های روانشناسی است که با نظر به آسیب‌های روانی و تروما، روش‌هایی را برای بهبودِ سلامت روان ارائه می‌دهد. نویسنده‌ی این اثرِ پرفروشِ نیویورک تایمز، از تجربیات خود در مواجهه با نمونه‌های مختلف بیماران استفاده می‌کند تا به افراد آسیب‌دیده کمک کند از ترومای روانی رهایی یابند و به زندگی معمولیِ خود بازگردند.

درباره‌ی کتاب بدن فراموش نمی‌کند

تروما یا روان‌زخم، اصولاً تحمل‌ناپذیر و توان‌فرساست. بسل ون در کولک به‌عنوان متخصصی در زمینه‌ی ترومای روانی، کتاب بدن فراموش نمی‌کند را نگاشته تا در وهله‌ی اول، نحوه‌ی عملکرد ذهن و بدن را در یک ماجرای تروماتیک شرح دهد و در وهله‌ی دوم، مسیرهای درمان تروما را برای مخاطبان ترسیم کند.

بسل ون در کولک در کتاب بدن فراموش نمی‌کند نشر میلکان، توضیح می‌دهد که ترومای کودکی تا چه حد رفتارها و واکنش‌های بزرگسالی ما را تحت تأثیر قرار می‌دهد. بیشتر قربانیان تجاوز، سربازان جنگی و کودکانی که آزار دیده‌اند وقتی به آنچه بر سرشان گذشته فکر می‌کنند، اندوهشان به حدی است که می‌کوشند فکر آن رویدادها را از ذهنشان دور کرده، وانمود کنند اتفاقی نیفتاده و در نهایت با آن کنار بیایند. با داشتن خاطره‌ی ترس و احساس شرمساری از ضعف و آسیب‌پذیری مطلق، ادامه‌ی حیات به انرژی بسیار عظیمی نیاز دارد.

بدن فراموش نمی‌کند؛ روایت زخم‌هایی فراتر از حافظه

ما انسان‌ها جزء گونه‌هایی فوق‌العاده سرسختیم. از زمان‌های کهن تاکنون، از جنگ‌های پی‌درپی، بلایای بی‌شمار و خشونت و خیانت در زندگی‌ جان سالم به در برده‌ایم. اما بسل ون در کولک در این کتاب توضیح می‌دهد که تجربه‌های منجر به ترومای روانی چه در سطحی بزرگ (روی تاریخ و فرهنگ ما)، چه در سطحی شخصی‌تر (روی خانواده‌هایمان) بی‌تردید ردی از خود به‌جای می‌گذارند و رازهایی تاریک به شکلی نامحسوس از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌شوند. این مفهوم ترومای بین نسلی است.

در کتاب حاضر می‌خوانید که چطور اثر این تجربه‌ها روی ذهن و هیجانات، ظرفیت ما برای شادی و برقراری روابط صمیمی و حتی زیست‌شناسی و دستگاه ایمنی بدن ما نیز به جا می‌ماند.

تأثیر ترومای کودکی بر مغز، بدن و روابط انسانی

کتاب بدن فراموش نمی‌کند بسل ون در کولک نشان می‌دهد که پیامدهای ترومای روانی چگونه می‌تواند از فرد آسیب‌دیده فراتر رفته و روابط خانوادگی را نیز تحت تأثیر قرار دهند. تروما یا روان‌زخم نه‌تنها بر کسانی که مستقیماً در معرض آن هستند، بلکه بر افراد مجاور نیز تأثیر می‌گذارد.

سربازانی که از جنگ به خانه برمی‌گردند ممکن است با خشم و غیاب عاطفی خود خانواده‌هایشان را بترسانند. همسر مردانی که به اختلال استرس پس از تروما (پی‌تی‌اس‌دی) دچارند، میل به افسردگی دارند و فرزندان مادران افسرده نیز در معرض خطر بزرگ شدن در ناامنی و اضطراب هستند. قرار داشتن در معرض خشونت خانوادگی در کودکی غالباً موجب دشواری در ایجاد روابطی پایدار و قابل اعتماد در بزرگ‌سالی می‌شود. ترومای بین نسلی می‌تواند از طریق الگوهای رفتاری، شیوه‌ی برقراری رابطه و فضای عاطفی خانواده، از نسلی به نسل دیگر منتقل شود.

بهبود سلامت روان با آموزه‌های بسل ون در کولک

بسل ون در کولک قصد دارد این کتاب هم حکم راهنما را برای مخاطبانش داشته باشد و هم نقش دعوت‌کننده را ایفا کند؛ دعوتی برای متعهد شدن به مواجهه با واقعیت، بررسی بهترین روش درمان تروما و وقف خود، به‌مثابه‌ی افراد جامعه، برای بهره‌گیری از تمامی ابزارهای موجود به‌منظور پیشگیری از وقوع آن.

با خرید کتاب بدن فراموش نمی‌کند نشر میلکان، یکی از بهترین کتاب‌های روانشناسی در زمینه‌ی ترومای بین نسلی را با ترجمه‌ی روان اکبر درویشی در دست خواهید داشت. این کتاب ما را در درک بهتر تروما یاری می‌رساند و سبب می‌شود تا هم به ساختار ذهن، هم به فرایندهایی که ذهن به کمک آن التیام می‌یابد، نگاه متفاوتی داشته باشیم.

افتخارات کتاب بدن فراموش نمی‌کند

• اثرِ پرفروش نیویورک تایمز؛
• اثرِ پرفروشِ آمازون؛
• کتابِ پرفروشِ AUDIBLE؛
• کتاب پرفروشِ بین‌المللی با فروشِ بیش از سه میلیون نسخه.

نکوداشت‌های کتاب بدن فراموش نمی‌کند

• کتاب بدن فراموش نمی‌کند را می‌توان یکی از بهترین‌ راهنماهای بهبود سلامت روان در سی سال گذشته خواند؛ ایم اثر شگفت‌انگیز، خواندنی و مملو از مثال‌های جذاب بالینی است. (نورمن دویج)
• این کتاب برای هر کسی که با هر مشکلی دست‌وپنجه نرم می‌کند، مفید خواهد بود. (تارا وستور)
• بسل ون در کولک قویاً استدلال می‌کند که تروما از جدی‌ترین مسائلِ بهداشتِ روان است و باید برای آن کاری کرد. (New Scientist)
• بسل ون در کولک با رویکردی کل‌نگر به ذهن و بدن، تمرین‌هایی اثربخش را تدارک دیده تا افراد مبتلا به تروما، از آن به نفعِ بهبودی سلامت روان خود سود ببرند. (هنری استریک ون لینشوتن)

کتاب بدن فراموش نمی‌کند برای چه کسانی مناسب است؟

این کتاب به تمامِ کسانی که حادثه‌ای وحشتناک در گذشته سبب شده تا امروز زندگیِ روزمره‌شان مختل شود، کمک می‌کند تا با ترومای خود مواجه شوند و با راهکارهایی مؤثر از آن عبور کنند. این اثر یاری‌رسانِ متخصصان هم خواهد بود.

جملات برگزیده‌ی کتاب بدن فراموش نمی‌کند

• در یک روز سرد و ابری در زمستان سال 1975، وقتی دوازده‌ساله بودم، شخصیت امروزم شکل گرفت... . مدت‌ها از آن روز می‌گذرد؛ اما آنچه درباره‌ی گذشته می‌گویند حقیقت ندارد... . حالا که به گذشته نگاه می‌کنم، می‌بینم که همه‌ی این 26 سال یواشکی به آن کوچه‌ی خلوت نگاه کرده‌ام. (خالد حسینی، بادبادک‌باز)
• به نظر می‌رسد زندگی عده‌ای از مردم در قالب روایت جریان دارد؛ زندگی خودم توقف‌ها و آغازهای بسیاری داشت. تروما نیز به همین شکل است. خط داستانی را قطع می‌کند...، به‌یک‌باره اتفاق می‌افتد و سپس زندگی به روال خود ادامه می‌دهد. کسی برای آن آماده‌تان نمی‌کند. (جسیکا استرن، انکار)
• انسان به اندازه‌ی افرادی که وی را می‌شناسند خودهای اجتماعی دارد. (ویلیام جیمز، اصول روان‌شناسی)
• این‌طور نیست که چیز متفاوتی دیده شده، بلکه فرد متفاوت می‌بیند. انگار که بُعدی جدید کنش مکانی دیدن را تغییر داد. (کارل یونگ)

کتاب بدن فراموش نمی‌کند برای شما مناسب است اگر

• کتاب‌های مفید و آگاهی‌بخش در حوزه‌ی درمان تروما را جستجو می‌کنید و برای بهبود سلامت روان خود، می‌خواهید با راه‌های شناخت و التیام ترومای کودکی آشنا شوید.
• به اختلال استرس پس از تروما مبتلا هستید و می‌خواهید با سازوکارهای این اختلال و تأثیر آن بر ذهن و بدن آشنا شوید.
• در حوزه‌ی روانشناسی بالینی، روان‌درمانی یا سلامت روان فعالیت می‌کنید و به دنبال شناخت عمیق‌تر سازوکار ترومای بین نسلی و شیوه‌های درمان آن هستید.
• بهترین کتاب‌های روانشناسی را جستجو می‌کنید و به آثار مرتبط با تأثیر ترومای کودکی بر زندگی بزرگسالی علاقه دارید.

در بخشی از کتاب بدن فراموش نمی‌کند: مغز، ذهن و بدن در بهبود تروما می‌خوانیم

در بسیاری از مدارس، تنبیه کودکان برای شلوغ‌کاری، حواس‌پرتی یا خشم‌های پرخاشگرانه که همگی‌شان اغلب جزء علائم استرس ترومایی‌اند، امر معمولی است. در چنین مواقعی، مدرسه به‌جای آنکه پناهگاه امنی برای دانش‌آموز باشد، خودش هم محرک ترومایی دیگری می‌شود. مشاجرات شدیداللحن و تنبیه در بهترین حالت موقتاً از بروز رفتارهای ‌پذیرفته‌نشده جلوگیری می‌کنند؛ اما چون سیستم هشداردهنده‌ی اصلی و هورمون‌های استرس آرام نشده‌اند، بدون‌شک کودک با عامل تحریک‌آمیز بعدی از کوره در خواهد رفت.

در چنین اوضاعی، قدم اول اذعان به ناراحتی کودک است؛ سپس معلم باید وی را آرام کند و آن‌گاه به‌دنبال دلایل آن بگردد و راه‌حل‌های محتمل را بررسی کند. مثلاً وقتی کودک کلاس‌اولی دچار به‌هم‌ریختگی می‌شود، معلمش را می‌زند و چیزهایی را به اطرافش پرت می‌کند، از معلمش می‌خواهیم محدودیت‌های مشخصی برایش تعیین کند و در عین حال به‌آرامی با او حرف بزند: «دوست داری آن پتو را دور خودت بپیچی تا کمک کند آرام‌تر شوی؟» (این کودک احتمالاً جیغ می‌زند «نه!» اما بعد زیر پتو چمباتمه می‌زند و آرام می‌گیرد.) پیش‌بینی‌پذیری و شفافیتِ انتظارات مقوله‌هایی اساسی‌اند؛ ثبات امری ضروری است. کودکانی که پیشینه‌ی خانوادگی پرآشوبی دارند اغلب اوقات نمی‌دانند مردم چگونه می‌توانند همکاری مؤثری با هم داشته باشند. ازطرفی بی‌ثباتی هم فقط به سردرگمی بیشترشان می‌انجامد. معلمانِ آگاه به تروما خیلی زود پی می‌برند که تماس با والدین کودک درباره‌ی رفتارهای شیطنت‌آمیز او احتمالاً به کتک‌خوردن و آسیب‌های ترومایی بیشتر وی می‌انجامد.