کتاب ترانه ایزا

ماگدا سابو در کتاب ترانه ایزا ماجرای پیرزنی را روایت می‌کند که همسر خود را از دست داده است و برای ادامه‌ی زندگی نزد دخترش ایزا می‌رود. این مادر و دختر تصمیم دارند که کنار هم باشند، اما این تصمیم کشمکش‌های احساسی بسیاری ایجاد می‌کند که برای هر دوی آن‌ها گران تمام می‌شود.

معرفی کتاب ترانه ایزا (Iza's Ballad):

این رمان جذاب سال‌ها قبل از کتاب «در» که مشهورترین اثر ماگدا سابو (Magda Szabo) است، نوشته شد اما مدت‌ها طول کشید تا این کتاب به زبان انگلیسی ترجمه شود. کتاب حاضر از نظر موضوعی شباهت‌های زیادی به رمان «در» دارد و بارزترین آن‌ها را می‌توان به بررسی ماهیت زندگی شهری، تناقض نسل جدید و قدیم و ... دانست.

خلاصه کتاب ترانه ایزا:

وینس و اتی بخش عمده‌ی زندگی خود را در حومه‌ی مجارستان گذرانده‌اند. دختر آن‌ها که ایزا نام دارد زنی جدی و خودساخته محسوب می‌شود و در شهر پوداپست زندگی می‌کند. وینس می‌میرد و ایزا به مادرش اصرار می‌کند تا محل زندگی‌اش را ترک کند و نزد او برود. اتی که به زندگی شهری و مدرن عادت ندارد تلاش می‌کند تا در شرایط جدید برای خود موقعیت و جایگاهی به دست بیاورد و با زندگی جدید خود خو بگیرد. این پیرزن که تاکنون از هر چیز مدرنی دور بوده است، در این مسیر اشتباهات بسیاری هم انجام می‌دهد و با دختر خود دچار چالش‌های احساسی فراوانی می‌شود.

تمرکز راوی رمان خواندنی ترانه ایزا در در طول داستان بر این مادر و دختر است که کاملاً با یکدیگر متفاوت هستند. سابو تلاش می‌کند با قلم جذاب خود تناقض‌های شخصیتی و احساسی اتی و ایزا را به تصویر بکشد و مطمئن باشید که با موفقیت از عهده‌ی این کار برآمده است.

نکوداشت‌های کتاب ترانه ایزا:

- ماگدا سابو در اثرش بر مرز تاریک میان زندگی شخصی و زندگی عمومی غیر مسقیم نور می‌تاباند، و این‌گونه سایه‌ی خیانت‌های ما، چه شخصی چه سیاسی، لرزان روی دیوارها می‌جنبند. (داستین ایلینگ وُرت)

- نوشته‌های سابو از شفافیت و صراحتی دلپذیز و کیفیتی برخوردارند که گذر زمان چیزی از تازه بودن و ارتباط آن‌ها با زمانه‌ی ما نمی‌کاهد. (تایمز)

- درامی بی‌نظیر و گیرا درباره‌ی کهن‌سالی و از دست دادن معنا. (وال استریت ژورنال)

- سابو با آشکار ساختن دردهای دو شخصیت اصلی داستان شمار را میخکوب کتاب خود می‌کند. شما با خواندن این کتاب به یک مطالعه‌ی ادراکی از روابط خانوادگی، سوگواری و پیری می‌پردازید. (جاستینا کلسون)

- جست‌و‌جویی بی‌پروا درباره‌ی آسیب‌هایی که ما با نام عشق به دیگران وارد می‌کنیم. (ایندیپندنت)

مطالعه‌ی کتاب ترانه ایزا به چه کسانی پیشنهاد می‌شود؟

اگر به رمان‌های احساسی و خانوادگی علاقه دارید، این کتاب بهترین گزینه برای شما است.

ماگدا سابو را بیشتر بشناسیم:

او در سال 1917 در خانواده‌ای پروتستانی به دنیا آمد و امروزه در گروه مشهورترین نویسندگان قرن بیستم کشور مجارستان قرار دارد. این نویسنده در ایام کودکی زبان‌های آلمانی، لاتین، فرانسوی و انگلیسی را آموخت و در دانشگاه، رشته‌ی زبان و ادبیات لاتین و مجاری را ادامه داد. جنگ جهانی دوم مسیر زندگی او را مانند بسیاری از اروپایی‌ها تغییر داد تا در مشاغلی مانند و معلمی همچنان فعالیت داشته باشد. سابو آثار بسیاری از جمله در، داستانی قدیمی، خیابان کاتالین و... را نوشت و در سال 2007 از دنیا رفت.

در بخشی از کتاب ترانه ایزا می‌خوانیم:

برنامهٔ چند روز آینده با توجه به مراسم خاک‌سپاری محلی تنظیم شد. عزادارانی که با او به خانه برگشتند چندان در قیدوبند آداب‌و‌رسوم نبودند و از پانزده دقیقۀ مرسوم بیشتر ماندند، هرچند پیرزن مشکلی با این موضوع نداشت: او دوست داشت دربارۀ وینس حرف بزند. از مهمانانش با لیکور پذیرایی کرد، چون هوا به‌طرز عجیبی دوباره سرد شده بود، انگار که ماه مارس با خودش سر جنگ داشت و به‌خاطر همین روزهای سرد زمستان را با خود به‌همراه آورده بود تا امیدِ آمدن بهار را نا‌امید کند. ایزا می‌گفت اینکه جماعت پیش از خاک‌سپاری دور هم جمع می‌شوند رسم وحشیانه‌ای است. از مهمان و مهمان‌داری بیزار بود و هیچ‌وقت خانه نمی‌ماند. اما چارۀ دیگری هم نبود و کلی کار بود که باید انجام می‌شد.

ایزا کل صبح را با دکر در کلینیک گذراند تا کارهای اداری مرتبط با بیمهٔ خدمات اجتماعی را انجام بدهد و هم‌زمان ترتیب مراسم خاک‌سپاری را داد و یکریز در حال چانه زدن با مشاور املاک بود، چون فروختن خانه به این سادگی‌ها نبود.

در بین مهمان‌ها، به‌جز یکی از اعضای شورای محلی که آمدنش دور از انتظار بود و یکی از منشی‌های دادگاه که هفت‌پشت غریبه بود، کسی نبود که از خوبی‌های ایزا و وینس نگوید. اعتبار ایزا، شغل مهمش، اینکه هر ماه برای آن‌ها پول می‌فرستاد، مرتب سفارش می‌داد و مایحتاج سوخت والدینش را تأمین می‌کرد، آن‌ها را به کفش‌فروشی، به خیاطی و دکتر می‌برد نقل هر محفلی بود. این موضوع که قرار بود مادرش را با خودش به بوداپست ببرد کسی را متعجب نکرد.