معرفی و دانلود کتاب طبقه بالا همه چیز آرام است

معرفی کتاب طبقه بالا همه چیز آرام است

کتاب طبقه بالا همه چیز آرام است نوشته‌ی گربرند باکر روایت قصه‌ی حسرت‌ها و تنهایی‌های هلمر است. مردی که پس از مرگ برادر دوقلو و مادرش، برای مراقبت از پدر و مزرعه‌ی قدیمی‌شان، از شهر به روستای محل تولدش برمی‌گردد. گربرند باکر با این کتاب برنده‌ی جایزه‌ی ادبی بین‌المللی دوبلین شد.

درباره‌ی کتاب طبقه بالا همه چیز آرام است

گربرند باکر (Gerbrand Bakker) در کتاب طبقه بالا همه چیز آرام است (Upstairs, everything is quiet) ما را همراه با هلمر، به روستای محل تولدش می‌برد. روستایی که او سال‌ها پیش، از آن به شهر مهاجرت کرده بود و حال بعد از مرگ برادر دوقلو و مادر، مجبور شده که برای مراقبت از پدر پیر و زمین قدیمی‌شان، به آن برگردد؛ روستایی که هیچ دل خوشی از آن ندارد.

هلمر، شخصیت اصلی کتاب طبقه بالا همه چیز آرام است، از پدر خشمی در دل دارد، او همیشه تصور می‌کرد که هنک، برادر دوقلوی فوت شده‌اش، پسر مورد علاقه‌ی پدر بوده و زمین نیز قرار بود ارث او باشد. برای همین از روستا می‌رود و در شهر، تلاش می‌کند تا زندگی تازه و مستقلی بسازد. ولی رخدادهای زندگی مسیر دیگری را برایش در نظر گرفته‌اند.

آیا واقعا در طبقه‌ی بالا همه چیز آرام است؟

بازگشت هلمر به روستا برایش سرشار از تنهایی و افسردگی است. هر روز به کارهای زمین و حیوانات می‌رسد، به پدر بیمار رسیدگی می‌کند، کارهای تمام نشدنی خانه را انجام می‌دهد و روز پس از روز می‌گذرد و همه‌چیز گویی در یک استمرار بی‌پایان گیر کرده است و فقط بر حسرت و غم مرد و خشمش از پدر افزوده می‌شود. کتاب طبقه بالا همه چیز آرام است انتشارات آناپل روایت احساسات سرکوب‌شده و خشمی بیان نشده است که از درون می‌خورد و هستی آدمی را می‌بلعد.

از راه رسیدن فرد سومی به کتاب طبقه بالا همه چیز آرام است، موقعیت را برای هلمر به کلی تغییر می‌دهد. معشوقه‌ی برادرش همراه با فرزند نوجوانش از راه می‌رسند و از هلمر می‌خواهد که هوای پسرش را که نام او نیز هنک است، داشته باشد. این اتفاق، در ترکیب با بیماری پدر و مرگ قریب‌الوقوعش، هلمر را به بازاندیشی در زندگی‌اش، روابطش با پدر و برادر دوقلوی مرده‌اش وامی‌دارد و او را به سفری درونی برای خودشناسی می‌فرستد.

با خرید کتاب طبقه بالا همه چیز آرام است گربرند باکر، از همان اولین صفحاتش به لطف توصیفات دقیق و شخصیت‌پردازی‌های عمیق نویسنده، درگیر قصه‌ی جذابش می‌شوید. سرنوشت و زندگی هلمر برایتان بدل به دغدغه‌ای جدی می‌شود و مشتاقانه ادامه‌ی قصه را برای فهمیدن سرنوشت او و دیگر شخصیت‌های کتاب، مطالعه خواهید کرد. این کتاب توسط محمدرضا وزیرزاده به فارسی ترجمه شده است.

کتاب طبقه بالا همه چیز آرام است برای شما مناسب است اگر

• به دنبال رمانی درگیرکننده در ژانر اجتماعی و روانشناسی می‌گردید.
• دوست دارید داستان مواجهه با حسرت‌ها و خشم‌های فروخورده را دنبال کنید.
• علاقه‌مند به ادبیات هلند هستید و مشتاق خواندن یکی از بهترین کتاب‌های معاصر این کشورید.
• از تم بازگشت به خانه‌ی پدری و مرور خاطرات خانوادگی لذت می‌برید.

در بخشی از کتاب طبقه بالا همه چیز آرام است می‌خوانیم

همه زندگی‌ام را با ترس سپری کرده‌ام؛ ترس از سکوت و تاریکی. من در طول زندگی‌ام با خوابیدن هم مشکل داشته‌ام. فقط کافی است صدایی بشنوم، دیگر در جایم راحت نیستم و بیدار می‌شوم. بااین‌حال نمی‌توانم به اتفاقاتی که شب‌ها بیرون می‌افتد، فکر نکنم. البته قدیم‌ترها عادت داشتم نظاره‌گر همه اتفاقات بیرون باشم، حتی زمانی که بیرون پنجره فقط جاده شنی بود. من شانه‌هایش را دیدم؛ شانه‌های خمیده و لرزان کسی که از جلوی خانه بالا می‌رفت. او گاهی مانند پلنگ یک‌دستش را روی لبه پنجره قلاب می‌کرد. سپس به صدای نفس‌کشیدن هنک در کنارم گوش می‌دهم، یا پس از آن تصور می‌کنم که در اتاق کناری من خوابیده است؛ آن شانه‌ها یا هر چیزی که فکر می‌کردم دیده‌ام، ناپدید شد. در پس ذهنم می‌دانستم چیزهایی که می‌دیدم احتمالاً وجود خارجی نداشتند.

اکنون پس از دیدن آن چیزها در خیابان و غذادادن به پدر، در تختم دراز کشیده‌ام و چشمانم را می‌بندم. می‌خوابم، فکر می‌کنم که خوابیده‌ام. اما گوسفندانی را می‌بینم که در مزرعه دراز کشیده‌اند و در پهنه سبز مایل به سیاه در حال ناله‌کردن و جویدن خوراک خاکستری‌رنگشان هستند، و کلاغ‌ها با پرهایی که اطراف سرشان افشان شده بود بر روی درخت صنوبر بودند و الاغ‌ها نزدیک در با هم روبه‌رو شدند؛ گردن‌هایشان طوری خم شده بود که انگار ایستاده و در حالیکه سرهایشان به هم می‌خورد خوابشان برده بود و آسیاب بادی بوسمن که من آن را متوقف کرده بودم، در گوشه‌ای دورتر پابرجاست و وقتی رعد و برق می‌زند، رنگ خاکستری‌اش نمایان می‌شود، در همان لحظه کسی کنار آسیاب بادی ایستاده، به انتهای آن نگاه می‌کند و نوشته روی آن را می‌خواند "شماره ۴۰۸۳۲. " وقتی آن را جلوی خودم می‌بینم، چشمانم را باز می‌کنم. آیا این اتفاقی عادی است که در شب‌های پاییز مردی بی‌حرکت جلوی مزرعه بایستد؟ و اگر من از پنجره بیرون را نگاه نکرده بودم، متوجه این اتفاق می‌شدم؟