کتاب صوتی کت چرمی

کتاب صوتی کت چرمی اثر چزاره پاوزه، گردشی در جهان شیرین داستان کوتاه در قالب پنج تجربه‌ی شنیدنی و خاطره‌انگیز است. هما‌نطور که درخشش واقعیت و لحن تلخ و صادقانه در داستان‌های این نویسنده‌ی ایتالیایی هویداست، می‌توان شاعرانگی و اندوه ظریف و هنرمندانه‌ی او را جای‌جای روایت‌ها احساس کرد؛ ترکیبی که قطعاً طرفداران سبک داستان‌های نئورئالیستی و نوواقع‌گرا و همچنین مرورکنندگان داستان‌های اجتماعی و فلسفی را از خود راضی نگه می‌دارد.

درباره‌ی کتاب صوتی کت چرمی

پنج داستان کوتاه از نابغه‌ی ادبیات نئورئالیسم ایتالیا! چزاره پاوزه (Cesare Pavese) یک شاعر است؛ حتی وقتی که دست به قلم داستان‌نویسی می‌برد، باز هم لحن پراحساس و خیال بلندپرواز خود را لابه‌لای سطرها می‌گنجاند. در کتاب صوتی کت چرمی (Histoire Secrete) شنونده‌ی پنج داستان مستقل و کوتاه از این نویسنده هستیم و جادوی قلم ساده و بی‌تکلف اما فریبنده‌ی او را دنبال می‌کنیم.

داستان‌های کتاب صوتی کت چرمی همگی از زبان راوی اول شخص آغاز می‌شوند. این یکی از ویژگی‌های سبک نویسنده و جهان‌بینی درون‌نگر اوست. از طرفی می‌توان رد پای حضور چزاره پاوزه و تجربه‌های زیسته‌ی او را در تاروپود ظریف داستان‌ها احساس کرد؛ تجربه‌هایی که اغلب به سال‌های کودکی و خاطرات پراکنده‌ی او در شهرها و روستاهای گذرکرده برمی‌گردد. در داستان اول این کتاب، قلم پراحساس نویسنده به روایت زندگی یک جوان کارگر در مهمانخانه گره می‌خورد.

«چره‌زا»، همیشه کت چرمی بر تن داشت. این قایقران خوش‌مشرب سوژه‌ی اولین راوی داستان است. ماجرا از زبان پسری جوان روایت می‌شود که برای یادگیری حرفه به یک مهمان‌خانه ساحلی فرستاده شده است. پس از رویارویی راوی با چره‌زا، شنونده به ماجرای زندگی مرد چرم‌پوش دعوت می‌شود. با ورود یک پیش‌خدمت زیبا به نام «نورا» وقایع اولین داستان کتاب کت چرمی نشر ققنوس، به رشته‌ای از وقایع عاشقانه و غافلگیرکننده پیوند خواهد خورد.

کتاب کت چرمی، سایه‌روشن‌های نئورئالیسم ایتالیایی

نام چزاره پاوزه با مکتب نئورئالیسم ایتالیا به یاد آورده می‌شود. هنرمندان نوواقع‌گرا به عنصر واقعیت و نمایش بی‌آرایش و بی‌اغراق آن پایبند هستند؛ آن‌ها حقیقتِ بی‌پردهٔ جامعه را بی‌کم‌وکاست به نمایش در می‌آورند. خالق مجموعه داستان صوتی کت چرمی به عنوان یک نویسنده‌ی ضدفاشیست یکی از وارثان به حق این جریان فکری و هنری است، با این ویژگی و نکته‌ی خاص که همچنان می‌توان روحیات شاعرانه و لطیف را در خط روایی ساده و واقع‌نگر او پیدا کرد، هرچند که این احساس از جنس رنج و اندوه باشد.

در روایت دوم از این مجموعه‌ی داستانی، قلم خیال‌پرداز نویسنده را در قالب یک روایت سیال ذهن دنبال خواهیم کرد. راوی یک جوان عاشق‌پیشه و غرق در تنهایی و بی‌قراری است. وضعیت آشفته‌ی مرد در نهایت مرز خواب و بیداری را در زندگی او به هم می‌زند. در داستان بعدی یعنی «داستان رازآلود» همراه با راوی وارد به سیر خاطراتی از گذشته خواهیم شد و به ماجرای پدر دلال او و زنی به نام «ساندیانا» گوش می‌سپاریم.

از ابدیت تا واقعیت در قلم چزاره پاوزه

خرید کتاب صوتی کت چرمی را می‌توان به علاقه‌مندان داستان‌های فلسفی نیز پیشنهاد کرد. چزاره پاوزه در داستان چهارم یعنی «نظر کرده» مفهوم زمان، خاطرات و ابدیت را به سوژه‌ی نوشته‌ای جستارگونه تبدیل می‌کند و شنونده را با پرسشی تحلیلی مواجه می‌سازد: «آیا زمان وجود دارد؟» داستان پنجم و آخر مجموعه یعنی «گفتگو در کنار رودخانه» لذت سفر در جهان داستان کوتاه را تکمیل می‌کند. در این روایت با یک راوی پرسه‌زن در کنار رودخانه همسفر خواهیم شد. اما آیا او یک انسان زنده و بیدار است یا بازتابی از یک ذهن سرگردان و جداشده از بدن؟

کتاب صوتی کت چرمی آوانامه با همکاری انتشارات ققنوس تهیه شده و با روایت کمیل سلیمان زاده به گوش شما می‌رسد. همچنین ترجمه‌ی شیرین و روان این اثر را صنم غیائی برعهده داشته است.

کتاب صوتی کت چرمی برای شما مناسب است اگر

• از طرفداران داستان‌های ایتالیایی به ویژه آثار ادبی نوواقع‌گرای آن هستید.
• از دوستداران تحلیل‌های روان‌شناختی و فلسفی در دل روایت‌های داستانی اول شخص هستید.

در بخشی از کتاب صوتی کت چرمی می‌شنویم

انبوه شقایق‌ها را که از پنجرۀ خانۀ روستا می‌شد دید یادم بود؛ مطمئن بودم آن‌ها را در خواب ندیده‌ام. چنین رنگ زنده‌ای را نمی‌شود در خواب دید, و من همیشه می‌دانستم که جزئیات به درد‌نخورِ خواب‌ها در یاد آدم نمی‌ماند. اما آن شقایق‌ها به هیچ دردی نمی‌خوردند و از لای پنجره جوانه زده بودند؛ انگار واقعی بودند. حتی یادم می‌آید که فکر کرده بودم: «اگر همۀ این‌ها رؤیا باشد، سر و کلۀ یک نفر از لابه‌لای شقایق‌ها پیدا می‌شود یا اتفاقی می‌افتد. چون هر چیزی در خواب تعبیری دارد.» اما برعکس، هرچه بیشتر به بیرون پنجره سرک می‌کشیدم، بیشتر می‌فهمیدم که قرار نیست اتفاقی بیفتد و در میان علف‌ها و اجسام احساس اعتمادی قوی وجود داشت و این همان احساسی بود که لبخند بر لبانم می‌نشاند.

این احساس اعتماد بسیار آشنا بود، مثل وقتی که در مکانی سربسته نگاهم به آسمان و درختان و اطرافم می‌افتاد. انگار اگر لحظه‌ای در وجود اجسام شک می‌کردم، آن نیم‌نگاه به من اطمینان می‌بخشید. این عادتی بیهوده بود. مثل عادتی که به دنبال آن پیدا کرده بودم؛ این‌که دنبال مکان‌های سربسته می‌گشتم تا از لحظۀ رهایی زمانی که پایم را از آن‌جا بیرون می‌گذاشتم لذت ببرم. از همان‌جا بود که تبدیل شدم به کافه‌نشینی قهار. دوست دارم گوشه‌ای خلوت زیر پنجره بنشینم.