کتاب صوتی در جمع زنان

روایتی گیرا از شهری غم‌زده و مردمانی محزون! کتاب صوتی در جمع زنان، رمانی از چزاره پاوزه، شاعر و نویسنده‌ی فقید ایتالیایی است. این اثر که نخستین بار در سال 1949 به چاپ رسید و امروزه از آن به عنوان یکی از بهترین آثار ادبی ایتالیا در قرن بیستم یاد می‌شود، داستان زنی است که برای انجام مأموریتی شغلی وارد شهر تورین می‌شود، غافل از اینکه در این شهر حوادثی بس غریب انتظار وی را می‌کشد...

درباره کتاب صوتی در جمع زنان:

بزرگ‌ترین آثار ادبیِ اروپای نیمه‌ی دوم قرن بیست، خواه یا ناخواه، نشانیِ فجایع رخ‌داده در جنگ جهانی دوم را بر جبین دارند؛ جنگی که نه تنها چهره‌ی اروپا، بلکه چهره‌ی جهان را برای همیشه تغییر داد و وهم‌انگیزیِ سرشت انسانی را به نحوی که تا پیش از آن سابقه نداشت، در معرض نمایش گذاشت.

گستردگی و عظمتِ این مصیبت خانمان‌سوز به اندازه‌ای بود که عملاً امکان بی‌اعتنایی به آن برای هیچ نویسنده‌ی متعهد و اصیلی وجود نداشت؛ این امر خصوصا در مورد نویسندگان آلمانی و ایتالیایی‌ای که در روزهای پس از جنگ قلم می‌زدند، صادق است. نویسندگانی که بسیاری‌شان، خود در زمره‌ی قربانیان توحش دولتمردانِ حاکم بر سرزمینشان بودند. چزاره پاوزه‌ی ایتالیایی یکی از این نویسندگان بود؛ او در کتاب صوتی در جمع زنان (Among Women Only)، که درست چهار سال پس از پایان جنگ جهانی دوم منتشر شد، روایتی زنده و واقع‌گرایانه از تأثیرات این نبرد هولناک بر زندگی مردم کشورش ارائه داده است.

شخصیت اصلی این رمان زنی‌ست به نام کله‌لیا. او که در یک شرکت طراحی لباس مشغول به کار است، مجبور می‌شود برای نظارت بر ساخت یکی از شعبه‌‌‌های متعلق به کمپانی محل کارش، از پایتخت به زادگاهش، تورین سفر کند؛ او که مدت‌ها از این شهر و مردمانش دور بوده است، در بدو ورود خود را چون غریبه‌ای در محیطی ناشناخته می‌یابد.

باری، مدت زمان زیادی از اقامت او در هتلی محلی نگذشته که خبر خودکشی دختری جوان به نام روزتا، توجه کله‌لیا را به خود جلب می‌کند؛ خبری که سبب نزدیکی وی به جمعی از جوانان می‌شود که او در ابتدا قصدی برای آشنایی با آنها از خود نشان نمی‌داد. این نزدیکی و مراوداتی که در پی‌اش شکل می‌گیرد، به مرور کله‌لیا را با واقعیت‌های پنهان و غم‌انگیزی درباره‌ی مردان و زنانِ شهر کودکی‌اش آشنا می‌کند...

کتاب صوتی در جمع زنان مناسب چه کسانی است؟

علاقه‌مندان به ادبیات داستانی ایتالیا، خصوصاً دوست‌داران رمان‌‌های واقع‌گرایانه، بی‌تردید از گوش سپردن به این اثر لذت خواهند برد.

با چزاره پاوزه بیشتر آشنا شویم:

وی به سال 1908، در روستایی نزدیک به شهر تورین به دنیا آمد. شش سال بیشتر نداشت که پدرش را برای همیشه از دست داد. در اوایل مسیر تحصیلی خود به مطالعه‌ی زبان یونانی و لاتین پرداخت، و این امر در رشد استعداد ادبی‌اش تأثیری به‌سزا گذاشت. پاوزه همچون بسیاری از نویسندگان هم‌نسل خود و به تبعیت از حال و هوای زمانه‌ای که در آن می‌زیست، در کنار خلق آثار ادبی، به پاره‌ای فعالیت‌های سیاسی بر علیه فاشیسمِ حاکم نیز پرداخت، اما ادبیات، همواره و تا پایان عمر، یگانه دلمشغولی حقیقی او باقی ماند.

پاوزه علاوه بر سرودن شعر و نوشتن داستان و مقاله، ترجمه نیز می‌کرد؛ او سهمی به‌سزا در شناساندن نویسندگان مطرحی چون جیمز جویس و هرمان ملویل به خوانندگان ایتالیایی داشت. از مهم‌ترین کتاب‌های وی می‌توان بدین عناوین اشاره کرد: «ماه و آتش، گفتگوهایی با لئوکو، در جمع زنان.»

چزاره پاوزه (Cesare Pavese) در اوتِ 1950 و تنها چند ماه پس از دریافت جایزه‌ی معتبر استرگا، در سن چهل و دو سالگی برای همیشه به زندگی خود پایان داد.

در بخشی از کتاب صوتی در جمع زنان می‌شنویم:

روز بعد یک دسته گل، اولین نرگس‌ها به دستم رسید. لبخند زدم و به ذهنم خطور کرد که تا آن زمان از کسی در تورین گل دریافت نکرده‌ام. اما گل‌ها را از تورین نفرستاده بودند؛ سفارش از طرف آنجو مائوریتسیو بود که خواسته بود موقع ورودم به این شهر مرا غافلگیر کند؛ در عوض اتفاق ناخوشایندی که رخ داده بود. فکر کردم پس چنین اتفاقاتی ممکن است در رم هم رخ دهد.

مائوریتسیو را در خیال آوردم که بعد از خداحافظی، غمگین و بی‌هدف، در ویاونتو پرسه می‌زند و بعد، مابین آخرین قهوه و اولین نوشیدنی قبل از غذا، یادداشت روی دسته گل را برای من می‌نویسد. نمی‌دانستم که آیا دختر روز پیش هم گلی در اتاقش داشته است یا نه. آیا کسانی پیدا می‌شوند که قبل از مرگ دوروبر خود را پر از گل کنند؟ شاید این راهی برای از دست ندادن دل و جرأت هنگام خودکشی باشد.