کتاب مدرک: سه‌گانه‌ی دوقلوها، کتاب دوم

آگوتا کریستوف در کتاب مدرک: سه‌گانه‌ی دوقلوها، کتاب دوم به تبعات ناشی از جنگ جهانی دوم می‌پردازد و برای این کار زندگی دو برادر دوقلو را محور داستان خود قرار داده است. در جلد دوم میان این دو برادر جدایی می‌افتد و هر کدام زندگی متفاوتی را برای خود انتخاب می‌کنند.

تا به امروز نویسندگان بی‌شماری درخصوص جنگ جهانی دوم نوشته‌اند ولی تنها تعداد اندکی از آن‌ها توانسته‌اند اثری منحصر به فرد خلق کنند. آگوتا کریستوف (Agota Kristof) به خوبی از عهده‌ی این موضوع برآمده است و توانسته با کتاب حاضر نام خود را بر سر زبان‌ها بیندازد. این نویسنده‌ برای نوشتن کتاب مدرک (The Proof) از تجربیات شخصی خود در ایام جنگ بهره برده است. شخصیت‌های اصلی این رمان دو برادر دوقلو به نام‌های کلاوس و لوکاس هستند که در دوران جنگ روزهای سختی را می‌گذرانند. در کتاب حاضر، این دو برادر پس از تحمل سختی‌های بسیار ایام جنگ نزد مادربزرگ سنگدل خود بازمی‌گردند. این دو پا به نوجوانی می‌گذارند و این موضوع زندگی آن‌ها را وارد مرحله‌ی جدیدی می‌کند. هر یک از این برادرها مسیر متفاوتی برای خود انتخاب می‌کند. کلاوس با پا گذاشتن بر جنازه پدرشان از میدان مین عبور می‌کند و به کشور دیگری می‌رود و همانجا نویسنده می‌شود و لوکاس در کنار مادربزرگ می‌ماند و زندگی خانوادگی را انتخاب می‌کند. این بار راوی دانای کل است و همین موضوع منجر می‌شود تا کتاب مدرک رنگ و بوی متفاوتی نسبت به جلد پیشین سه‌گانه‌ی دوقلوها داشته باشد.

سه‌گانه‌ی دوقلوها:

رمان مدرک، دومین کتاب از مجموعه‌ی سه‌گانه‌ی دوقلوها محسوب می‌شود و دو کتاب دیگر «دفتر بزرگ» و «دروغ سوم» نام دارند. سه‌گانه‌ی دوقلوها در زمره‌ی آثار موفق و پرفروش کریستوف قرار دارند و به 33 زبان زنده‌ی دنیا ترجمه‌ شده‌اند.

آگوتا کریستوف را بیشتر بشناسیم:

آگوتا کریستوف یکی از بزرگ‌ترین و مطرح‌ترین نویسندگان کشور سوئیس است که در 30 اکتبر 1935 در کشور مجارستان به دنیا آمد. وی از همان ایام کودکی و نوجوانی به نوشتن روی آورد. کریستوف به دلیل ظهور کمونیسم در مجارستان مجبور شد به سوئیس مهاجرت کند و تا پایان عمر نیز در همانجا زندگی کرد.

وی در سوئیس به مدت 16 سال در کارخانه ساعت‌سازی کار کرد اما همواره رویای نویسندگی را در سر می‌پروراند و از سال 1970 به صورت جدی نویسندگی را آغاز کرد. وی سرانجام در سال 2011 در شهر نوشاتل از دنیا رفت.

در بخشی از کتاب مدرک: سه‌گانه‌ی دوقلوها، کتاب دوم می‌خوانیم:

کتاب‌فروشی به سالن مطالعه تبدیل شده است. چند بچه عادت کرده‌اند برای مطالعه یا نقاشی آن‌جا بیایند، بچه‌های دیگر تصادفی وارد آن جا می‌شوند، وقتی سردشان می‌شود یا از بازی‌های طولانی توی برف خسته می‌شوند. این‌ها به زحمت یک ربع ساعت می‌مانند، به اندازه‌ای که در حال ورق زدن کتاب‌های عکس‌دار خودشان را گرم کنند. بچه‌های دیگری هم هستند که از پشت ویترین مغازه نگاه می‌کنند و تا لوکاس می‌رود بیرون دعوت‌شان کند بیایند تو، در می‌روند.

گاهی‌وقت‌ها، ماتیاس از آپارتمان پایین می‌آید، با یک کتاب می‌ایستد کنار لوکاس، یکی دو ساعت بعد دوباره می‌رود بالا، و موقع بستن مغازه برمی‌گردد. قاطی بچه‌های دیگر نمی‌شود. وقتی همه‌ی آن‌ها می‌روند، ماتیاس کتاب‌ها را مرتب می‌کند، سبد کاغذها را خالی می‌کند، صندلی‌ها را می‌گذارد روی میزها و روی زمین کثیف کهنه می‌کشد. آمار هم می‌گیرد: دوباره هفت تا مداد‌رنگی و سه تا کتاب دزدیده‌اند، کلی هم کاغذ حیف و میل کرده‌اند.

لوکاس می‌گوید: چیزی نیست، ماتیاس. اگر می‌خواستند، همه‌ی این‌ها را خودم بهشان می‌دادم. آن‌ها خجالتی‌اند، ترجیح می‌دهند دزدکی بردارند. مهم نیست.

حوالی غروب، وقتی همه دارند در سکوت کتاب می‌خوانند، ماتیاس یک برگ کاغذ جلوی لوکاس سُر می‌دهد. توی آن نوشته است: «آن زن را ببین!» پشت ویترین، در تاریکی خیابان، سایه‌ی یک زن، شبحی بی‌چهره که سالن روشن کتاب‌فروشی را نگاه می‌کند. لوکاس بلند می‌شود و سایه غیبش می‌زند.