کتاب اعمال انسانی

من پسر کوچکی بودم که برای حقیقت ایستادم و حالا تنها چیزی که از من مانده، سکوتی است بلندتر از فریاد. این صدای دونگ هو است، شخصیت اصلی کتاب اعمال انسانی که بدن بی‌جانش در تاریکی اتاق، میان بوی خون خشک‌شده گم شده است. هان کانگ با بهره‌گیری از نثری شاعرانه، ما را به دوره‌ای از تاریخ کره می‌برد که صدای اعتراض با گلوله پاسخ داده می‌شد. این رمان تاریخی در فهرست 100 کتاب برتر سایت آمازون قرار گرفته است.

درباره‌ی کتاب اعمال انسانی

پسری به نام دونگ هو در اعتراضات دانشجویان علیه حکومت کشته شده است. او فقط پانزده سال داشت. نه قهرمان بود و نه مبارزی حرفه‌ای؛ نوجوانی بود که نتوانست در برابر ظلم سکوت کند. او برای کمک به شناسایی اجساد دوستانش به محل نگهداری کشته‌شدگان رفت؛ بی‌آنکه بداند خودش هم به زودی یکی از همان اجساد خواهد شد. مرگ او نقطه‌ای کوچک در دل یک فاجعه‌ی بزرگ است. هان کانگ (Han Kang) در رمان سیاسی اعمال انسانی (Human Acts)، زندگی و مرگ دونگ هو را به تصویر می‌کشد. در بخش‌هایی از کتاب، ضمیر ناخودآگاه پسرک سخن می‌گوید و این شکل از روایت، به داستان حالتی وهم‌آلود و درونی می‌بخشد؛ گویی مرز میان مرگ و زندگی، خاطره و واقعیت در هم شکسته است.

قیام گوانگجو و جریان سیاسی‌ای که به همراه داشت نقطه‌ی عطفی در مسیر دموکراسی‌خواهی مردم کره‌ی جنوبی بود. این قیام در آثار ادبی، سینمایی و هنری کره بازتاب یافته است؛ رمان تاریخی اعمال انسانی نیز در همین بستر شکل گرفته و با نگاهی انسانی و شاعرانه، به بازخوانی این فاجعه‌ی دردناک پرداخته است. هان کانگ نه تنها خشونت و سرکوب گسترده را روایت می‌کند، بلکه با ظرافتی کم‌نظیر، به زخم‌های روانی، حافظه‌ی جمعی و کرامت انسانی می‌پردازد.

اعمال انسانی نه فقط یک رمان سیاسی، بلکه مرثیه‌ای است برای صداهایی که خاموش شد اما فراموش نشد؛ صدایی که از دل تاریکی، هنوز می‌پرسد: «آیا کسی به من گوش می‌دهد؟» این رمان تاریخی سیاسی جذاب را با یکی از بهترین ترجمه‌ها از روان ندا امیدی بخوانید که توسط انتشارات دانش‌آفرین چاپ و منتشر شده است.

نکوداشت‌های کتاب اعمال انسانی

• کتابی نادر و شگفت‌انگیز؛ اعمال انسانی خشم برمی‌انگیزد، احساسات را شعله‌ور می‌کند و مهم‌تر از همه، صداهای خاموش را به گوش ما می‌رساند. (نشریه‌ی Observer)
• روایتی تکان‌دهنده از انسان‌هایی که اراده‌شان زیر فشار نیروهای هولناک تهدید می‌شود؛ تأملی جدی درباره‌ی معنای انسان بودن. (فایننشال تایمز)
• سفری دردناک؛ وجودگرایی رمان اعمال انسانی، آن را به اثری مهم و ضروری در ادبیات امروز جهان تبدیل کرده است. (نشنال)

جوایز و افتخارات کتاب اعمال انسانی

• برنده جایزه‌ی Manhae
• برنده جایزه‌ی Premio Malaparte
• نامزد جایزه‌ی ادبی دوبلین
• نامزد مدال اندرو کارنگی در سال 2018
• کتاب منتخب لایبرری ژورنال
• یکی از 100 کتاب برتر سال 2017، به انتخاب وب‌سایت آمازون

کتاب اعمال انسانی برای شما مناسب است اگر

• به داستان‌های تاریخی و سیاسی علاقه‌مند هستید.
• از مخاطبان جدی ادبیات کره هستید.
• کتاب گیاهخوار را خوانده‌اید و حالا مشتاق کشف اثر دیگری از هان کانگ، این نویسنده‌ی خوش‌نام و جسور هستید.
• قلب شما ظرفیت اندوه بی‌پایان را دارد و با خواندن روایت‌های غم‌انگیز در هم نمی‌شکنید.

در بخشی از کتاب اعمال انسانی می‌خوانیم

صدای شلیک دیگری از پشت بام ساختمان کناری به گوش رسید. مرد یون گیو نام، که تلوتلوخوران تلاش می‌کرد سرپا بایستد، انگار که کسی او را هل داده باشد، به پشت روی زمین افتاد. خون از شکمش بیرون ‌زد، و قفسه سینه‌اش غرق خون شد. به صورت مردانی که کنارت بودند، نگاه کردی. هیچ یک لب از لب باز نکردند. مردی که قبلاً صحبت کرده بود، دستش را جلوی دهانش گرفته بود و بی‌صدا می ‌لرزید.

چشمانت را کمی باز کردی و دیدی که ده‌ها نفر وسط خیابان روی زمین افتاده‌اند. فکر کردی که یک شلوار گرمکن ورزشی آبی روشن، درست همانند شلوار خودت، دیدی. با پاهایی برهنه پس کتانی‌هایش چه شده بودند؟ که به نظر می‌آمد تکان می‌خوردند. نگران و دلواپس شدی و داشتی به سراغش می‌رفتی که مردی که کنارت ایستاده بود، شانه‌ات را گرفت. در همان لحظه، سه مرد جوان از کوچه روبرویی بیرون آمدند. وقتی دستشان را زیر بغل مردی که روی زمین افتاده بود بردند و او را بلند کردند، صدای تیراندازی پیاپی از سمت سربازانی که در مرکز میدان بودند، بلند شد. مردهای جوان مانند عروسک‌های خیمه شب بازی که نخ آن‌ها پاره شده، نقش بر زمین شدند. نگاهی به کوچه عریض آن سمت خیابان انداختی. حدوداً سی زن و مرد مانند یک تابلو، بی‌حرکت به دیوار چسبیده بودند و نگاهشان به صحنه مقابلشان دوخته شده بود.

حدوداً سه دقیقه پس از پایان تیراندازی، مردی ریزنقش، بی‌درنگ، از کوچه بیرون دوید. مرد داشت به سرعت به سمت یکی از کسانی که روی زمین افتاده بود، می‌دوید. هنگامی که رگبار دیگری از گلوله، تلاش‌های آن مرد را ناتمام گذاشت، مردی که شانه‌هایت را محکم گرفته بود، دست بزرگ و زمختش را جلوی چشمانت گرفت و گفت: «مگه از جونت سیر شده باشی که بخوای بری اونجا.»