کتاب آخرین نفر در عروسی

جسد روی زمین افتاده و همه در حال ساختن دروغی قابل‌باور و منطقی هستند. برای ارول مهم نیست که پسرش را از دست داده. او نگران اعتبارش است؛ اما فرانک نمی‌تواند درگیر این جنایت شود. کتاب آخرین نفر در عروسی داستانی جنایی و معمایی است که اگر پای فرانک به ماجرا باز نمی‌شد، به یک جشن عروسی منتهی می‌شد و همه‌چیز عالی پیش می‌رفت؛ اما جیسون ریکولاک نمی‌خواهد مگی نابود شود. او به فرانک اجازه می‌دهد تا درباره‌ی خانواده‌ی نامزد دخترش تحقیق و ما را با یکی از مخوف‌ترین خانواده‌های ثروتمندان زمان حاضر آشنا کند.

درباره‌ی کتاب آخرین نفر در عروسی

شما به یک عروسی دعوت شده‌اید؛ به باغی مجلل با گل‌های طبیعی، ماشین‌های لوکس و جواهرات عتیقه. همه‌چیز از شش ماه پیش آماده شده؛ یعنی همان زمانی که مگی و ایدن به‌تازگی با یکدیگر آشنا شده بودند و ایدن پس از مدتی کوتاه، مگی را با پیشنهاد ازدواج شگفت‌زده کرده بود. فرانک از سه ماه پیش که ماجرا را فهمیده، به این رابطه مشکوک است. او می‌داند که خانواده‌ای ثروتمند، آن هم خانواده‌ی گاردنر که اگر اسمشان را در گوگل جست‌وجو کنید، حدأقل پنج صفحه رزومه و شجره‌نامه از آن‌ها به چشمتان می‌خورد، محال است با دختر یک راننده‌ی اتوبوس ازدواج کنند. به‌خصوص دختری همچون مگی که از سه سال قبل از آشنایی با ایدن، با پدرش معاشرتی نداشت و در آپارتمانی نمور و پر از سوسک و ساس زندگی می‌کرده. از نظر فرانک، امکان ندارد که همه‌چیز به همین زیبایی و صداقتی که به‌نظر می‌رسد باشد؛ حتماً راز یا مشکلی در این خانواده وجود دارد؛ اما چه رازی؟ کتاب آخرین نفر در عروسی (The Last One at the Wedding) نمی‌خواهد چندان ما را سردرگم کند. مدت زیادی طول نمی‌کشد که تصورِ «نکند این خانواده کلاهبردار یا ورشکسته باشند» از بین می‌رود و مطمئن می‌شویم که واقعاً ثروتمند هستند و مشکل دقیقاً همین‌ است.

جیسون ریکولاک (Jason Rekulak) ارتباط مگی و پدرش، فرانک، را از جایی به تصویر می‌کشد که مگی پس از سال‌ها با پدرش تماس می‌گیرد و او را به جشن عروسی‌اش دعوت می‌کند! این اتفاق به خودی خود واقعاً عجیب است که فرانک از نامزدی و مراسم آشنایی و... دخترش هیچ خبری ندارد، اما هنگامی که او به خاطراتش رجوع می‌کند و می‌بینیم که بعد از مرگ همسرش، رابطه‌اش با مگی چندان خوب نبوده و هر روز بیشتر از دخترش فاصله گرفته، این دعوت ناگهانی منطقی به‌نظر می‌رسد. شک و بدبینی از همان نخستین روزی که فرانک به‌دعوت دخترش به آپارتمان بسیار مجلل ایدن می‌رود، آغاز می‌شود. توجه او به زخمی که بر روی پیشانی ایدن نمایان است، جلب می‌شود. شغل ایدن نقاشی است و طبیعتاً این جراحت نمی‌تواند مربوط به کار او باشد. دلیلی هم که او برای توجیه زخمش بیان می‌کند، کاملاً دروغ به‌نظر می‌رسد. به‌مرور زمان و بعد از آشنایی بیشتر فرانک با خانواده‌ی گاردنر، تردید او نسبت به داماد و ترسش از این خانواده بیشتر می‌شود. زنان این خانواده غیرعادی‌اند. بیش از حد آرام و مطیع به‌نظر می‌رسند و مشخص است که حال خوبی ندارند؛ اما با این وجود فرانک هنوز می‌تواند ایدن و گاردنرها را تحمل کند؛ البته تا زمانی که هنوز تمام حقیقت را متوجه نشده. او فعلا از این بابت که دخترش قرار است از فقر خلاص و با خانواده‌ای ثروتمند ازدواج کند، شاد است.

از میانه‌ی کتاب آخرین نفر در عروسی وارد ماجراهایی جنایی و معمایی می‌شویم. شخصیتی به نام لیندا تاگارت ما را با وجهه‌ی دیگری از خانواده‌ی گاردنر آشنا می‌کند. او مادر دختری به اسم داون است که قرار بود با برادر ایدن ازدواج کند. او هم مثل مگی، دختری از طبقه‌ی پایین اجتماع بود که بعد از مدتی، جسد کبود و زخمی‌اش پیدا شد. با وجود اینکه علت مرگ داون بر اثر مصرف بیش از حد مواد اعلام شده، اما مادر این دختر مطمئن است که ماجرا به گاردنرها مربوط می‌شود و برای اثبات ادعای خود دلایل منطقی و کافی نیز دارد؛‌ اما طبیعتاً هیچ دادگاهی بین او و گاردنرها، طرف این زن تنها را نمی‌گیرد. علاوه‌بر این، باقی شواهد نیز نشان می‌دهند که این خانواده با زنان رفتاری غیر عادی دارند و همسران و دختران خود را تحت شکنجه‌ و دستکاری روانی قرار می‌دهند. حالا دیگر جای تردید نمانده تا فرانک مطمئن شود که دخترش در خطر است و اگر با ایدن عروسی کند، زندگی خود را نابود خواهد کرد؛ اما چطور می‌تواند از این فاجعه جلوگیری کند؟

خواندن داستان آخرین نفر در عروسی شبیه تماشای صحنه‌ی غرق شدن انسانی بی‌گناه است؛ مدام نگرانیم که مبادا کسی نتواند او را نجات دهد و خود نیز راه خلاصی‌اش را پیدا نکند. جیسون ریکولاک نیز نمی‌خواهد مگی را مستقیماً با خطراتی که پیش رویش قرار دارند مواجه کند. فقط امیدواریم که فرانک پیش از اینکه خیلی دیر شود، بتواند دخترش را در دامی که برای او پهن شده، با خبر و آزاد کند.

کتاب آخرین نفر در عروسی با ترجمه‌ی الهه علوی در انتشارات شبنا به‌چاپ رسیده است.

جوایز و افتخارات کتاب آخرین نفر در عروسی

• از پرفروش‌ترین آثار سایت نیویورک‌تایمز
• از پرفروش‌ترین کتاب‌های سایت آمازون
• نامزد جایزه‌ی برترین کتاب ژانر جنایی و معمایی سایت گودریدز
• از برترین کتاب‌های اپل بوکز در سال 2024
• در لیست بهترین کتاب‌های سال آمازون
• انتخاب به‌عنوان بهترین کتاب جدید سال در Barnes & Noble

نکوداشت‌های کتاب آخرین نفر در عروسی

• جیسون ریکولاک، تخیلی خلاق و هوشمند دارد که مرزهای واقعیت را درهم می‌شکند. (نیویورک تایمز)
• این کتاب از بهترین تریلرهایی است که اخیراً خوانده‌ام. مدت زیادی بود که تا این اندازه سرگرم نشده بودم. (گریدی هندریکس)
• داستان آخرین نفر در عروسی ماجرایی است که معما، شگفتی، تنش طبقاتی، طنز و جدال را در برمی‌گیرد. جیسون ریکولاک شما را غافل‌گیر و داستان خود را تا مدت‌ها در ذهنتان جاودان می‌کند. (مایکل کوری‌تا)
• این داستان هوشمند، هولناک و اثرگذار، شایستگی آن را دارد که در ژانر خود، به اثری کلاسیک تبدیل شود. (رنسوم ریگز)

کتاب آخرین نفر در عروسی برای چه کسانی مناسب است؟

ژانر کتاب آخرین نفر در عروسی،‌ معمایی و جنایی محسوب می‌شود و نویسنده تلاش کرده تا با شوخ‌طبعی و خلق لحظات کمدی، از زهر و تلخی داستان بکاهد، اما این تمام ابعاد داستان نیست. این کتاب «اختلاف طبقات اجتماعی» را با هر عنصری که بر سر راهش قرار دارد به چالش می‌کشد. ریکولاک به ما نشان می‌دهد که ثروتمندان، با پول و قدرت، در هر سطحی که بتوانند، دیکتاتوری به راه می‌اندازند و در مسیر رسیدن به خواسته‌های خود از انجام هیچ جنایت و کشتاری فروگذاری نمی‌کنند. این داستان برای علاقه‌مندان به ژانر جنایی، معمایی و اجتماعی مناسب است.

در بخشی از کتاب آخرین نفر در عروسی می‌خوانیم

تا حالا شهر را از این ارتفاع شگفت‌انگیز ندیده بودم. این روشی کاملاً جدید برای دیدن بوستون بود، نمایی از بالا به پارک فَن‌وِی، فَنِل هال و شناورهای سه‌دکله که در بندر لنگر انداخته بودند؛ می‌توانستم همه‌چیز را مثل یک مدل مینیاتوری در مقابلم ببینم.

گفتم: «خدای من، مگی، نگفته بودی اِیدن...» از گفتن کلمۀ «پول‌دار» خودداری کردم. نمی‌خواستم زود نتیجه‌گیری کنم. «اجارۀ اینجا چقدره؟»

«اِیدن فکر می‌کنه اجاره کردن پول هدر دادنه. اون واحد رو به‌عنوان سرمایه‌گذاری خریده.»

«چطور یه معلم هنر بیست‌وشیش‌ساله می‌تونه یه واحد برای سرمایه‌گذاری داشته باشه؟»

«خب، می‌دونی، به همین خاطر بود که می‌خواستم حضوری باهات صحبت کنم. نام خانوادگی اِیدن «گاردِنِر» هست. پدرش اِرول گاردنره. می‌شناسیش؟»

من سه سال گذشته را به خواندن هرچیزی که دربارۀ کاپاسیتی پیدا می‌کردم، گذرانده بودم، پس مطمئناً همه‌چیز را دربارۀ اِرول گاردنر می‌دانستم. او کسی بود که پشت باتری معجزه‌آسا قرار داشت، مدیرعامل شرکت و «معجزه‌گر اصلی». فقط در سال گذشته، در روزنامۀ وال استریت ژورنال و واشنگتن پست معرفی شده بود و حتی به‌عنوان مهمان رئیس‌جمهور بایِدن به کاخ سفید دعوت شده بود. شاید اسمش به‌اندازۀ جِف بیزوس یا ایلان ماسک شناخته‌شده نبود، اما برای هرکسی که صنعت خودروسازی آمریکا را دنبال می‌کرد، اِرول گاردنر فردی بزرگ و مهم بود.

«داری با پسر اِرول گاردنر ازدواج می‌کنی؟»

«عاشقش می‌شی. خیلی خاکیه.»

«اِرول؟ یا پسرش؟»

خندید. «هر دوشون! هر دوشون فوق‌العاده‌ان.»