کتاب چگونه از غذا خوردن نترسیم: تاریخچه‌ای درباره این که چرا ما درمورد چیزی که می‌خوریم، نگران هستیم

کتاب چگونه از غذا خوردن نترسیم به قلم هاروی لونشتاین اثری است سرگرم کننده و آگاهی‌بخش که از تاریخچه‌ی هراس‌ها و فریب‌هایی می‌گوید که باعث شده‌اند غذا به یک منبع اضطراب‌ در آمریکا تبدیل شود. در این کتاب می‌خوانیم که کشفیات علمی، باورهای فرهنگی و تأثیر رسانه طی قرن‌ها چطور توانسته‌اند باعث وحشت انسان از غذا شوند. نویسنده از دریچه‌ی روانشناسی به این مبحث نگاه می‌اندازد و تفاوت رفتار آمریکایی‌ها و اروپاییان را نسبت به مقوله‌ی غذا تحلیل می‌کند.

درباره‌ی کتاب چگونه از غذا خوردن نترسیم

شاید امروزه چیزی بیشتر از اینکه آمریکایی‌ها چه باید بخورند و بنوشند، آن‌ها را نترساند و مضطرب نکند. مدام می‌پرسند آیا پروتئین تخم مرغ کافی است یا کلسترول را بالا می‌برد؟ آیا حشره‌کش، مواد افزودنی و غذاهای فراوری شده باعث مرگ می‌شوند؟ هاروی لونشتاین (Harvey Levenstein) در کتاب چگونه از غذا خوردن نترسیم (Fear of Food) توصیه‌ای عجیب و نادر می‌کند و می‌گوید این‌قدر نگران نباشید. او در این کتاب افراد و ذی‌نفعانی را که مسبب به وجود آمدن این دل‌نگرانی هستند، لو می‌دهد. نویسنده از نخستین دانشمندانی صحبت می‌کند که برای اولین بار درمورد میکروب‌ها و سموم کشنده‌ی موجود در غذاها هشدار دادند، همچنین از دانشمندانی که گفته‌اند غذاهای فراوری‌شده فاقد هر نوع ویتامین مواد معدنی است، صحبت می‌کند. یکی از این دانشمندان که هاروی لونشتاین از آن صحبت می‌کند، ایلیا مچنیکوف است. او توصیه کرده که ماست با کشتن میکروب‌های خطرناک در روده‌های ما، باعث می‌شود تا 140 سالگی زندگی کنیم.

هاروی لونشتاین در کتاب چگونه از غذا خوردن نترسیم، با زیرکی کامل داستان‌های مشابه توصیه‌ی ایلیا مچنیکوف را زیر سؤال می‌برد و استدلال می‌آورد که وقتی بحث خوردوخوراک به میان می‌آید، هیچ واقعیت سفت و سختی وجود ندارد. او با نگاشتن این کتاب امیدوار است بتواند ما را از بند ترس‌هایی که بیشتر رژیم‌های غذایی ما را تحت‌الشعاع قرار داده برهاند و این اجازه را به ما بدهد که لذت خوردن چیزی را فقط به این خاطر اینکه خوشمزه است، دوباره به دست آوریم. اکنون می‌توانید این کتاب را با ترجمه‌ی غزاله خطیبی که به یاری نشر هنوز چاپ و منتشر شده است، تهیه کنید.

نکوداشت‌های کتاب چگونه از غذا خوردن نترسیم

• هاروی لونشتاین یک داستان‌سرای بی‌نظیر است و خواندن این کتاب بسیار دلپذیر. (مجله‌ی هیستورین)
• کتاب چگونه از غذا خوردن نترسیمِ هاروی لونشتاین نمودار رابطه‌ی عشق و نفرت آمریکایی‌ها با غذا را نشان می‌دهد... جواب‌های مشخصی درمورد غذا و سلامت وجود ندارد و لونشتاین با استدلال‌های متقاعد کننده‌ی خود می‌گوید که دانشمندان و مقاله‌نویس‌ها پیش از آنکه به ما بگویند چه بخوریم و چه نخوریم، باید بیشتر مراقب باشند. (گاردینِ انگلستان)
• این کتاب به ما یادآور می‌شود که حتی پیش از اینکه همه بلاگ غذایی داشته باشند، اطلاعات بسیار زیادی درمورد غذا و علت خوردنشان وجود داشته است. (سازمان خصوصی زالکو پابلیک اسکوئر)
• هاروی لونشتاین، تفکر شک‌گرایانه و مستقل را توصیه می‌کند. او اخلاق‌گرایی را در قلب کمپین‌هایی مثل «مقصرْ غذاست» انداخته و به ما می‌گوید که حواسمان به این کمپین‌ها باشد. (واشنگتن پست)
• کتاب چگونه از غذا خوردن نترسیم یک کتاب ضروری است که هاروی لونشتاین آن را با تحقیقات و ذکاوت و استعداد بالای خود نوشته است. (روزنامه‌ی همیلتون اسپکتِیتِر)

کتاب چگونه از غذا خوردن نترسیم برای چه کسانی مناسب است؟

اگر از شنیدن جملاتی مثل «این را نخور»، «آن را بخور» و... خسته شده‌اید و نگران آسیب‌هایی هستید که خوردوخوراک ممکن است به اندام و سلامتتان وارد کند، از خواندن این کتاب غافل نشوید.

در بخشی از کتاب چگونه از غذا خوردن نترسیم: تاریخچه‌ای درباره این که چرا ما درمورد چیزی که می‌خوریم، نگران هستیم می‌خوانیم

کسانی که با کیز از لحاظ علمی مخالف بودند به تدریج محو نشدند. برعکس، آن‌ها بیشتر دهۀ 1960 را سرسختانه جنگیدند و چیزی به راه انداختند که آن زمان «مناقشۀ کلسترول» نامیده شد، هر چند بعدها نام مناسب‌تر «جنگ‌های کلسترول» را گرفت. این مناقشه دو فرضیه را مطرح می‌کرد: اول، آیا مقادیر بالای کلسترول در خون باعث حملۀ قلبی می‌شود؟ دوم، اگر این موضوع صحت دارد، آیا می‌توان کلسترول بالا را با یک رژیم کم‌چربی کاهش داد؟ تا سال 1970، هر چند بیشتر مقامات پژوهشی پزشکی جانب فرضیۀ اول را می‌گرفتند که می‌گفت کلسترول بالای خون عامل بیماری قلبی است، طرفداران فرضیۀ دوم، که باور داشتند کلسترول بالا با رژیم کم‌چربی به شکل چشمگیری کاهش می‌یابد، پی ‌بردند که دستیابی به دلیل قانع‌کننده و محکم برای ثابت کردن آن ممکن نیست.

هر چند، تا جایی که برای عموم مردم اهمیت داشت، به هر دو فرضیه قاطعانه به نفع طرفداران کیز پرداخته شد. در واقع، برجسته‌ترین متخصصان تغذیۀ کشور به مردم در این‌باره اطمینان دادند. فردریک استیر، سرپرست بخشِ تغذیۀ دانشگاه هاروارد، در ستون مربوط به تغذیۀ آژانس ملی مطبوعات مردم را راهنمایی می‌کرد که با خوردن تخم‌مرغ کمتر، مارگارین بیشتر، روغن شیرینی‌پزی گیاهی و روغن نباتی از بیماری قلبی می‌توان پیش‌گیری کرد. جین مایر از دانشگاه تافتز، که معروف‌ترین کارشناس تغذیۀ کشور بود، در ستون مربوط به خود در آژانس ملی مطبوعات هشدار داد که رژیم‌هایی با کربوهیدرات پایین به افزایش مصرف چربی می‌انجامد که «معادل کشتار دسته‌جمعی است».