کتاب قهرمان در ماموریت: راهی به سوی معنابخشی به زندگی

کتاب قهرمان در ماموریت چهار نوع شخصیت اصلی را معرفی می‌کند که دوتای آن‌ها ما را به کام نابودی می‌کشانند و دو شخصیت دیگر سعادت را برای ما رقم می‌زنند. دونالد میلر ضمن تشریح کامل ویژگی‌ هریک از چهار شخصیتِ قهرمان، قربانی، راهنما و شرور، مخاطب را با نقشی که در حال ایفای آن است آشنا می‌کند و او را در رسیدن به شخصیت قهرمان رهنمون می‌سازد.

درباره‌‌ی کتاب قهرمان در ماموریت

زندگی مانند هر داستانی شخصیت‌های متنوعی دارد، یکی قهرمان است، دیگری شرور، برخی راهنما هستند و عده‌ای دیگر قربانی. این چهار نوع شخصیت انسانی هم در دنیای داستان و هم در دنیای واقعی وجود دارند. قربانی بودن هیچ‌گاه وضعیت مطلوبی شمرده نمی‌شود؛ فرد مدام برای خود دل می‌سوزاند و خود را مستحق هر شکست و بدبیاری می‌داند. این وضعیت هیچ‌وقت پایان نمی‌یابد، مگر با تغییری اساسی در دیدگاه. دونالد میلر (Donald Miller) در کتاب قهرمان در ماموریت (Hero on a Mission) با تحلیل عمیق از تیپ‌های شخصیتی، مخاطب را در روندی از قربانی به سوی شخصیت قهرمان هدایت می‌کند.

دونالد میلر در بخش اول کتاب، به این سوال پاسخ می‌دهد که چگونه زندگی سرشار از معنا و هدف بسازیم؟ او چنین زندگی‌ای را، به هیچ وجه، حاصل شانس و تصادف نمی‌داند. میلر ساختن زندگی خوب را به نوشتن یک داستان خوب تشبیه می‌کند. همان‌گونه که برای نوشتن داستان‌های خوب زمان زیادی صرف می‌شود، زیستِ زندگی دلخواه نیز نیازمند تلاش، صرف وقت، هزینه و انرژی است. اما اگر کسی به شما بگوید که این کارها به زحمتش نمی‌ارزد، دروغ بزرگی گفته است.

ما در زندگی نقش‌های زیادی می‌پذیریم؛ خواهر، برادر، همسر، مادر، پدر، فرزند، هنرمند، کارمند و... برای بسیاری از ما، داستان‌هایی که زندگی‌شان می‌کنیم معنادار و هدفمند، جذاب و شاید حتی مشعشع و تابان به نظر برسند، ولی درباره‌ی دیگران گویا سررشته‌ی طرح از دست نویسنده دررفته است. به‌هرحال، همه‌ی این‌ها سبب می‌شوند این سؤال به ذهن خطور کند که: چه کسی داستان ما را می‌نویسد؛ خدا، سرنوشت، دولت، رئیسمان یا دین و مذهب؟ کتاب قهرمان در ماموریتْ خودِ ما را تنها راوی داستان زندگیمان می‌داند. اعتقاد به این نکته که «من داستان زندگی خودم را می‌نویسم و فقط خودم مسئول هستم که به آن به شیوه‌ای هدفمند و معنادار شکل ‌دهم»، تغییری شگرف در زندگی ایجاد می‌کند.

مهم‌ترین آموزه‌ی کتاب قهرمان در ماموریت این است که انسان تا زمانی که خود را متأثر از شرایط بیرونی ببیند و فقط نقش پذیرنده را ایفا کند، محکوم شرایط خواهد بود. اما روزی که تصمیم بگیرد به خود و جهان پیرامون فرمان دهد و رشد خود را امری وابسته به خواست خود بداند، درهای موفقیت به روی او باز می‌شوند.

دونالد میلر تمام تغییرات را مرهون برنامه‌ای روزانه و قوه‌ی تفکری عمیق می‌داند. این نویسنده‌ی پرفروش نیویورک تایمز، به شما کمک می‌کند تا نقشی که به خود گرفته‌اید را تشخیص دهید و به نتایجی که این نقش برای شما به همراه دارد، آگاه شوید. سپس نوبت آن است که نقشتان را عوض کنید و به قهرمان زندگی خود تبدیل شوید.

کتاب قهرمان در ماموریت از سوی انتشارات میلکان روانه‌ی بازار شده و اعظم مصلحی آن را ترجمه کرده است.

کتاب قهرمان در ماموریت برای چه کسانی مناسب است؟

آماده‌اید که افسار زندگی خود را در دست گیرید، بر نیروی درونی خود مسلط شوید و نقش قربانی را کنار بگذارید؟ پس همین حالا کتاب قهرمان در ماموریت را تهیه و مطالعه فرمایید.

در بخشی از کتاب قهرمان در ماموریت: راهی به سوی معنابخشی به زندگی می‌خوانیم

هر مأموریتی جذب‌کننده نیست. افراد بسیاری را می‌شناسم که تصمیم می‌گیرند در مسابقه‌ی دوِ ماراتن شرکت کنند، ولی درست بعداز چند هفته از آن دست می‌کشند. قصد ندارم قضاوتشان کنم. قهرمان‌بودن و مأموریتی به‌ عهده داشتن به [معنای] تجربه‌ی احساس عمیق هدف و معناست، نه صرفاً به‌ پایان‌ رساندن مسابقه‌ی دوِ ماراتن. درباره‌ی کسی که کتابی می‌خواند یا فیلمی را می‌بیند ولی به‌خاطر بی‌حوصلگی آن را نیمه‌کاره رها می‌کند یا کسی که برای موضوعی تلاش می‌کند اما علاقه‌ای به آن ندارد قضاوت نمی‌کنم.

در واقع هرچه زودتر از شر داستانی که برایتان جذابیت ندارد خلاص شوید، زودتر می‌توانید داستان جذاب‌تری پیدا کنید.

نکته‌ی مهم و اصلی در اینجا این است که خیال نکنید واداده‌اید و دارید درجا می‌زنید، بلکه به‌دنبال شوق و ذوقی باشید که شما را سرپا نگه دارد. وقتی بدانید زندگی شما درباره‌ی چیست و بدانید که به‌دنبال چه هستید، به شما اطمینان می‌دهم که باعث می‌شود زود از خواب بیدار ‌شوید و شناکنان از رودخانه بگذرید و با پای برهنه از میان برف‌ها عبور کنید. داستانی برای خود پیدا کنید که می‌خواهید آن را زندگی کنید و نگران آداب و اصولش نباشید.

بارها پیش آمده که واقعاً از دست افرادی خسته شده‌ام که عضلاتشان یا هواپیمای اختصاصی‌شان را در اینستاگرام به نمایش گذاشته‌اند تا به ما بگویند چقدر باید آداب و اصول داشته باشیم. اگر این افراد به آنچه می‌خواستند رسیده‌اند، برای این است که داستانی را یافته‌اند که عاشق آن هستند؛ داستانی که به کسی که خودش را وقف آن کرده حس خوبی می‌دهد. اگر به کشش روایی در زندگی‌تان دست یافته باشید، رسیدن به آداب و اصول ساده‌تر می‌شود. به‌جای اینکه دست روی دست بگذاریم و به‌خاطر نداشتن آداب و اصول شرمنده باشیم، بهتر است داستانی پیدا کنیم که در آن بخواهیم با چالش‌ها و مشکلات دست‌وپنجه نرم کنیم.