کتاب سی تکنیک و تمرین مهندسی ذهن و جادوی کلام (با سی مرغ تا سیمرغ)

کتاب سی تکنیک و تمرین مهندسی ذهن و جادوی کلام (با سی مرغ تا سیمرغ) نوشته‌ی حسن شریف پناهی، با ارائه تمرینات ذهنی به شما کمک می‌کند تا در راه رشد و تفکر قدم بگذارید و به شناخت و آگاهی لازم از خود و ذات الهی برسید.

اغلب افراد فکر می‌کنند اقتدار ذهن برای رسیدن به توانگری کافیست! اما افراد زیادی دیده شده‌اند که در اوج اقتدار ذهن هنوز به آرامش و توانگری دست نیافته‌اند. امروزه افراد زیادی به مطالعه و انجام تمرینات ذهنی مشغول شده‌اند تا دریابند به هیچ چیز دیگری احتیاج ندارند و اگر به این اقتدار دست پیدا کنند، به تمام آرزوهایشان خواهند رسید.

با «اقتدار ذهن» می‌توانید به خیلی چیزها دست پیدا کنید اما روزی متوجه می‌شوید که دیگر اقتدار ذهن برایتان کافی نیست. آنگاه فقط رو آوردن به معنویت و عشق حقیقی به شما کمک می‌کند تا به پیروزی دست پیدا کنید. اگر قصد داشته باشید که با زور و فشار و تکیه بر قدرت‌های ذهنی خود به آرزوهایتان برسید، در حقیقت توانگری را از خود دور می‌کنید و اگر هم آن آرزو را به دست آورید به توانگری راستین یعنی همراه با آرامش و شادی و رضایت دست پیدا نخواهید کرد.

کسی که یک عمر کلامش را کنترل نکرده است و ذهنش از جملات منفی پر شده چطور انتظار دارد که وقتی خودش برای خودش کاری نمی‌کند فرشته‌ها به او کمک کنند؟! همانطور که می‌دانید شرط موفقیت در امور ذهنی، تکرار و مداومت در یک کار است تا به باور برسید. فردی امکان دارد با یک بار انجام دادن تمرینات به باور برسد و شخص دیگر با هزار بار هم نتواند اثرات افکار منفی را از کلام و کارهایش پاک کند. در اصل آن چیزی که مهم است باور شما به انجام گرفتن آرزوست. از همه مهم‌تر آن است که هر وقت آرزویی برآورده نشود می‌تواند ریشه‌اش در نشناختن نیمه‌ی تاریک وجود باشد.

در بخشی از کتاب سی تکنیک و تمرین مهندسی ذهن و جادوی کلام (با سی مرغ تا سیمرغ) می‌خوانیم:

تا لحظه‌ای که در وضع موجود خود، نظم به وجود نیاوریم، معمولاً طرح الهی شکوفا و متجلی نمی‌شود. تا لحظه‌ای که هنوز کاری هست که باید به انجامش برسانیم و تمامش کنیم، گام بعدی آشکار نمی‌شود و موهبت‌های تازه به سراغمان نمی‌آیند. گویی خدا پیشرفت بعدی را متوقف می‌کند تا نخست در وضع موجود نظم برقرار شود و آرامش در ذهن استقرار یابد. در چنین مواقعی باید «تکمیل الهی» وضعیت موجود را بطلبید. آنگاه درپی چیزهایی بروید که وضع موجود را به تکمیل و کمال می‌رساند. هنگامی که به نظم امور پرداختید و آن‌ها را به اتمام و سرانجام رساندید، گام بعدی آزاد و طرح الهی زندگیتان متجلی می‌شود.

پاندر: «گیاهی در صحرا رشد می‌کند که سال‌ها برای رسیدن به اوضاع و شرایط مناسب برای رشدش صبر می‌کند و بعد به محض رسیدن به آن شرایط، رشد می‌یابد»!

مانند گیاه صحرا که منتظر اوضاع و شرایط درست می‌شود، ما هم گاهی باید منتظر رشد و کمال روحمان بشویم تا بتواند از موهبت گسترده‌مان کام بجوید. د این حال باید در برابر وضع موجود خود «مقاومت» نکنیم، شاید وضع موجودمان ویژگی‌هایی روحی یا استعدادهایی را در ما بپروراند که ما را برای آن زمان آماده می‌کند. (در مسایل ذهنی، قانون عدم مقاومت نامیده می‌شود.)

در چنین زمان‌هایی، هر اندازه هم که به سلامت، ثروت و سعادت افزون‌تر بیندیشیم، شاید آن موهبت دلخواهمان پدیدار نشود، چرا که خدا بهتر از ما می‌داند که ما هنوز آمادگی دریافت و نگهداری از آن موهبت را نداریم و اگر در چنین زمانی، آن‌ را به دست بیاوریم، مانند رشدی زودرس و اجباری دوامی نخواهد داشت. در چنین شرایطی، شاید موهبت دلخواهمان بسیار کند و آهسته و در زمان الهی به سراغمان بیاید اما بعدها درخواهید یافت که به وقت درست و برای منافع دراز مدت ما آمده است!