بله
کتاب راهنمای ساده برای شاعران نو قلم نوشته‌ی ارسطو خوش حساب به معرفی و شرح انواع قالب شعری و آرایه‌های آن پرداخته، تا به کسانی که علاقمند هستند در این راه قدم بگذارند، کمک کند در این مسیر پر فراز و نشیب گام‌های مستحکم‌تری بردارند.
اینکه شما جملات و مطالبی پیچیده و با احساس می‌گویید زیباست، اما برای شاعر شدن باید مطالعه کنید و اصول ابتدایی سرودن شعر را بدانید. شاید خودتان گمان کنید مطالبی که می‌نویسید شعر و یا نزدیک به شعر هستند، ولی تفاوتی ندارد، اشعار کلاسیک و نو قواعدی دارند که باید رعایت شوند، در غیر این صورت ارزش ادبی آن‌ها در حد و اندازه‌ی شعر نبوده و خواننده هنگام مطالعه سر در گم می‌شود.
اولین و شاید مهم‌ترین چیزی که باید برای اینکه شاعری خوش طبع باشید در نظر بگیرید مطالعه شعر است. هر چقدر بیشتر اشعار غنی و اصولی شعرای بزرگ و بلند آوازه را بخوانید، وزن و آهنگ اشعار را بهتر درک می‌کنید و هر چقدر بهتر وزن و آهنگ اشعار درک شوند بهتر می‌توان شعر گفت. کتاب حاضر به شما کمک خواهد کرد تا اشعاری درست و بر قاعده بگویید.
در بخشی از کتاب راهنمای ساده برای شاعران نو قلم می‌خوانیم:
شعر گفتن مقوله‌ای دلی و حسیست، جدا از اینکه باید قواعد و اصول شعر گفتن را یاد بگیرید، باید حس و حال و شور و شوق شاعری نیز در شما وجود داشته باشه. منظور از اشتیاق شاعری به هیچ وجه طبع روان نیست. طبع روان تا حدی ذاتیه اما اکتساب و مطالعه تأثیر زیادی بر روان شعر گفتن داره.
فارغ از اینکه چقدر می‌تونید اصول رو رعایت کنید، اگر این توانایی رو دارید که افکارتون رو به صورتی آهنگین و موزون بنویسید و وقتی نوشته خودتون رو می‌خونید ازش لذت ببرید، اشتیاق شاعری دارید. شاعری که از شعرهای خودش لذت می‌بره و پس از نوشتن بیت پایانی بارها و بارها شعری که سروده رو می‌خونه و احساساتش برانگیخته میشه میتونه با یادگیری اصولی پیچیده و درعین‌حال ساده، تبدیل به شاعری خوش‌سخن بشه.
پس اگر حس و حالی که تعریف کردم رو دارید و اشعاری غیر اصولی می‌نویسید که ازشون لذت می‌برید، هیچ نگران نباشید. با مطالعه و یادگیری چند ترفند و قاعده، همچنین با تلاش و پشتکار به اون چیزی که باید باشید نزدیک خواهید شد. مطمئناً اگر این کتاب را تهیه کردید و در حال مطالعه‌اش هستید تا حدی شور و شوق شاعری را در خودتان دیدید.
