کتاب مداخلات معنوی در رواندرمانی کودک و نوجوان اثر دونالد واکر و ویلیام هاثوی راهنمایی کاربردی برای درمانگرانی است که به نقش باورهای مذهبی و معنوی در فرایند درمان توجه دارند. این کتاب با ارائهی مطالعات موردی و بررسی تکنیکهایی مانند دعا، پذیرش و بخشش، شیوههای استفاده از مداخلات معنوی را در کار با کودکان، نوجوانان و خانوادهها شرح میدهد تا از ارتباط باورهای مذهبی و سلامت روان بگوید.
دربارهی کتاب مداخلات معنوی در رواندرمانی کودک و نوجوان
آیا میتوان در مسیر درمان رنجهای روانی کودکان و نوجوانان از باورهای معنوی و مذهبی آنها کمک گرفت؟ این پرسشی است که دونالد واکر و ویلیام هاثوی در تلاشند تا به آن پاسخ دهند.
از آن جا که مذهب و معنویت بخش مهمی از جهانبینی بسیاری از خانوادهها را شکل میدهند، این باورها میتوانند بر شیوهی درک آنها از رنج، روابط انسانی، هویت و حتی سلامت روان تأثیر بگذارند. از این رو، برخی رواندرمانگران بر این باورند که شناخت این ابعاد در کنار سایر جنبههای روانشناختی میتواند به درک عمیقتر مشکلات مراجعان و انتخاب رویکرد درمانی مناسب کمک کند.

کتاب مداخلات معنوی در رواندرمانی کودک و نوجوان در بخش نخست به مبانی نظری و اخلاقی این رویکرد میپردازد. نویسندگان در کنار بررسی اصول اخلاق حرفهای در مواجهه با باورهای مذهبی، به سراغ توضیح شیوههای ارزیابی مسائل معنوی، تأثیر باورهای والدین بر سلامت روان فرزندان و تناسب مداخلات با مراحل مختلف رشد کودک و نوجوان میروند.
باورهای مذهبی و سلامت روان کودکان و نوجوانان
دونالد واکر و ویلیام هاثوی در بخش دوم کتاب، ما را با مجموعهای از روشهای عملی برای وارد کردن معنویت به جلسات رواندرمانی آشنا میکنند. آنها با نگاه تخصصی به پذیرش، آگاهی معنوی، استفاده از متون مقدس، دعا و بخشش نظر میاندازند و نقش تصویر ذهنی کودکان از خداوند و تأثیر این برداشتها را بر احساس امنیت، ترس، گناه و روابط عاطفی آنها بررسی میکنند.
آنها فراموش نمیکنند که بر تفاوت نظامهای اعتقادی مراجعان تأکید کنند و به درمانگران یادآور شوند که از تحمیل باورهای شخصی خود بپرهیزند. از این منظر، مداخلات معنوی قرار نیست جایگزین روشهای علمی رواندرمانی شوند؛ بلکه میتوانند با رعایت اصول اخلاقی، آگاهی حرفهای و تناسب با نیازهای هر مراجع، به بخشی از فرایند درمان تبدیل شوند.
پس اگر میخواهید درک عمیقتری از رواندرمانی و معنویت و تأثیر ایمان بر تجربههای روانی کودکان و نوجوانان داشته باشید، با خرید کتاب مداخلات معنوی در رواندرمانی کودک و نوجوان انتشارات کتاب ارجمند، افقهای تازهای در ارزیابی و درمان مشکلات روانشناختی پیش روی خود خواهید گشود. اثری که با تلاش محمدرضا محمدی، مریم سلمانیان و سوده آقامحمدی به فارسی ترجمه شده است.
نکوداشتهای کتاب مداخلات معنوی در رواندرمانی کودک و نوجوان
- این کتاب اثری تأثیرگذار در حوزهای نوظهور و کمترپژوهششده است و میتواند منبعی ارزشمند و ضروری برای علاقهمندان به روانشناسی دین و معنویت، مشاوره و رواندرمانی باشد. مطالعهی این اثر به تمامی فعالان و پژوهشگران این حوزه توصیه میشود. (نشریهی Choice)
- خوشحالم که اثری با چنین رویکردی به مداخلات معنوی در روانشناسی کودک و نوجوان میپردازد و این موضوع را با دقت علمی و پایبندی به اصول حرفهای درمان بررسی میکند. کتاب مداخلات معنوی در رواندرمانی کودک و نوجوان مجموعهای هدفمند از مباحثی را مطرح میکند که با توجه به مرحلهی کنونی توسعهی این حوزه، از اهمیت فراوانی برخوردارند. نویسندگان نیز با در نظر گرفتن محدودیتهای دانش موجود و با نگاهی سنجیده و برخاسته از تجربهی بالینی، به بررسی این موضوعات پرداختهاند. (نشریهی PsycCRITIQUES)
کتاب مداخلات معنوی در رواندرمانی کودک و نوجوان برای شما مناسب است اگر
- روانشناس بالینی کودک و نوجوان هستید و در تلاشید تا با روشهای ادغام مداخلات معنوی در فرایند ارزیابی و درمان مشکلات روانشناختی آشنا شوید.
- بهعنوان مشاور خانواده قصد دارید نسبت به تأثیر باورهای مذهبی و معنوی والدین بر روابط خانوادگی و سلامت روان فرزندان شناخت پیدا کنید.
- به حوزهی روانشناسی دین، معنویت و رواندرمانی علاقهمندید و برای بررسی ارتباط میان باورهای مذهبی، رشد روانی و مداخلات درمانی در پی منبعی جامع میگردید.
در بخشی از کتاب مداخلات معنوی در رواندرمانی کودک و نوجوان میخوانیم
نوجوانی، یک دریچۀ رشدی از بیداری معنوی است، همانطورکه در سنتهای مختلف فرهنگی و مذهبی در اطراف دنیا، مانند سرخپوستان آمریکایی و رقص خورشید، میکدۀ یهودی و جشن بلوغ برای دختران یهودی، تنفیذ در بسیاری از اعتقادات مسیحی، رسالت پرهیزکاران معاصر و آزمایشهای کلولی آفریقایی، به آن توجه میشود. اخیرًا در روانشناسی، بیداری معنوی در رشد نوجوان، مهم شناخته شده است (راهلکیپارتن، کینگ، واگنر و بنسون، 2006). از دیدگاه علم بالینی، معنویت شخصی، محافظ بسیار نیرومندی درمقابل افسردگی و سوءمصرف مواد در سن بلوغ است (میلر و گیور، 2002) و قویتر از هر متغیر اجتماعی روانی دیگری با بهزیستی در میان نوجوانان، ارتباط داشته است (کلی و میلر، 2007). در نوجوانی دیررس، اثر وراثت خانوادگی وجود دارد؛ درعوض، ما ساختار ارثی طبیعی خود را با معنویت شخصی ارتقا میدهیم (کوئینگ، مک گی، کریگر و بوچارد، 2005). رواندرمانی آگاهی معنوی مبتنیبر این ضرورت رشدی نوجوانان بوده و ظهور شناخت معنوی بیواسطه را تأیید و حمایت میکند.
من، سالهای زیادی با نوجوانان فقیر، دختران بارداری که با زور از خانه بیرون رانده شده تا با ساقیان مواد زندگی کنند، نوجوانان افسرده و والدینی که قبلاً مورد سوءاستفاده قرار گرفته بودند، پسران دگرجنسخواه در خیابانهای نیویورک و بیش از همه اخیراً با نوجوانان دیررس در پناهگاههای بیخانمانها، کار کردهام. من فهمیدهام که نوجوانانی که تحت استرس بیش از حد هستند، از نیروی زیاد، دسترسی معنوی واضح و ارتباط شخصی با جهانی که فراتر از شرایط ناراحتکنندۀ موجود راهنماییشان میکند، برخوردارند. درمقابل راهنمایی آنها توسط جنگل دنیاهای خطرناک عاطفی و اجتماعی، باید ارتباط مستقیم این نوجوانان با جهان را حمایت و تأیید کرد. طبعاً کار با بینواترین نوجوانان، فرایند فراگیر شفا برای نوجوانان دور از این شرایط سخت را نیز نشان میدهد.
بله

















