کتاب می‌روم در بیمارستان پارس بمیرم و مولویه

علی شمس در کتاب می‌روم در بیمارستان پارس بمیرم و مولویه، دو نمایشنامه‌ی جذاب با حال‌وهوایی متفاوت را به نگارش درآورده که با مضمون مشترک هویت و خاطرات به یکدیگر پیوند می‌خورند. نمایشنامه‌ی می‌روم در بیمارستان پارس بمیرم، اثری ابزورد درباره‌ی آثار جنگ بر هویت اشخاص بوده و در یک بیمارستان روانی روایت می‌شود، درحالی‌که اثر دوم، نمایشنامه‌ی مولویه، ماجراهای زنی ایرانی را روایت می‌کند که به آمریکا مهاجرت کرده و با بحران هویتی دست‌وپنجه نرم می‌کند.

درباره‌ی کتاب می‌روم در بیمارستان پارس بمیرم و مولویه

کتاب می‌روم در بیمارستان پارس بمیرم و مولویه نوشته‌ی علی شمس، مجموعه‌ای از دو نمایشنامه است که با مضامین هویت، حافظه و خاطرات سروکار دارند. اثر اول، یعنی نمایشنامه‌ی می‌روم در بیمارستان پارس بمیرم، عناصر تئاتر ابزورد و ادبیات ضدجنگ را با هم ترکیب کرده و از این رهرو، راوی ماجراهای علی‌پناه، داوود، شهرام و خیری است که در بیمارستانی روانی بستری شده‌اند و هرکدام با بحران و اوهام خود دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

علی‌پناه تصور می‌کند که مک‌مورفی، شخصیت اصلی رمان پرواز بر فراز آشیانه‌ی فاخته است که در تیمارستانی در آمریکا بستری شده است. شهرام خود را نوازنده‌ای مشهور می‌داند که در وین اجرا می‌کند. داوود با روح جعفر، سربازی عراقی که در دوران جنگ او را کشته است درگیر شده و خیری فقط به کمک درمانگر می‌تواند با بقیه ارتباط برقرار کند. نیمه‌ی اول کتاب می‌روم در بیمارستان پارس بمیرم و مولویه، حوادث این گروه را با چاشنی کمدی سیاه دنبال می‌کند.

از ملت عشق تا مولویه؛ روایتی تازه از علی شمس

اثر دوم کتاب می‌روم در بیمارستان پارس بمیرم و مولویه، خوانشی نو و متفاوت از رمان ملت عشق الیف شافاک است که داستان سارا، زنی مهاجر در آمریکا را دنبال می‌کند که در حال پشت گذاشتن بحران‌های هویتی و شخصی است. سارا در زندگی و ارتباطات خود با اعضای خانواده‌اش دچار مشکل شده؛ از طرفی حتی تولد دخترش میا را فراموش کرده و از طرفی دیگر برای جدایی از همسرش دیوید، لحظه‌شماری می‌کند.

در این بین، پروژه‌ای برای ویرایش متون انگلیسی مقالات شمس به او پیشنهاد داده می‌شود و او را به مسیر بازیابی هویت ایرانی خود وارد می‌کند. این پروژه، منجر به مرور خاطرات فراموش‌شده‌ی سارا از دوران جنگ، فرار به ترکیه و زندگی در کمپ مهاجران شده و ترس او از جدایی کامل از وطن و زبان مادری‌اش را آشکار می‌کند.

خرید کتاب می‌روم در بیمارستان پارس بمیرم و مولویه نشر قطره را به دوستداران آثاری که به مضامین هویت، حافظه و خاطرات می‌پردازند پیشنهاد می‌کنیم. این کتاب با ارائه‌ی دو نمایشنامه‌ی متفاوت و جذاب، برای علاقه‌مندان به ادبیات معاصر ایران انتخابی ارزشمند خواهد بود.

کتاب می‌روم در بیمارستان پارس بمیرم و مولویه برای شما مناسب است اگر

• کتاب‌های علی شمس را دنبال می‌کنید و می‌خواهید نمایشنامه‌های جدید او را مطالعه کنید.
• آثاری که موضوع هویت، خاطره و حافظه را مضمون اصلی خود قرار می‌دهند برایتان جذاب هستند.
• دنبال یک نمایشنامه‌ی ابزورد ایرانی هستید که تاثیر مخرب جنگ بر مردم را دست‌مایه‌ی کار خود قرار داده باشد.
• به ادبیات مهاجرت و تجربه‌ی مهاجران از سازگاری با شرایط جدید و بحران‌های هویتی علاقه دارید.

در بخشی از کتاب می‌روم در بیمارستان پارس بمیرم و مولویه می‌خوانیم

خیری: خیلی ممنون بابت کمکی که به من و حافظه‌ی بلندمدتم می‌کنی.
درمانگر: من روان‌درمانگر خیلی قابلی‌ام. اگه کل جامعه به شما مدیونه، خب شمام به من مدیونین!
خیری: ایشالا خدا عوضت بده!
درمانگر: بگذریم؛ یه نمایشنامه هست به اسم داستان خرس‌های پاندا.
خیری صدا درمی‌آورد و دوباره لال می‌شود.
درمانگر: حالا اونش اهمیت نداره. یه صحنه داره دختره به پسره می‌گه یه جوری بگو آ، انگار دوسَم داری. حالا تو یه جوری بگو آ، انگار خیلی از زندگی‌ت راضی‌ای.
خیری صدایی تولید می‌کند.
درمانگر: یه جوری بگو آ، انگار خیلی از اوضاع اینجا رضایت داری.
خیری صدایی تولید می‌کند.
درمانگر: یه جوری بگو آ، انگار هیچ‌وقت پشیمون نشدی از کاری که برای وطنت کردی و وطنت برای تو نکرده.
خیری صدایی تولید می‌کند.
درمانگر: یه جوری بگو آ، انگار این دردی که می‌کشی به‌قصد قربته.