کتاب بیست و چهار

کتاب بیست و چهار نوشته‌ی امیرحسین بصیر، داستان مردی به نام لوبو سزار را تعریف می‌کند که پس از قتل و تجاوز به بیست و چهار زن، اکنون به اعدام محکوم شده و تنها بیست و چهار ساعت تا اجرای حکمش باقی مانده است. در واپسین ساعت‌های زندگی این قاتل زنجیره‌ای، معروف‌ترین خبرنگار جنایی شهر، زنی به نام لیندا پسکادو، برای مصاحبه به سراغش می‌رود تا از خلال گفت‌وگو با او، از انگیزه‌ی حقیقی‌اش در انجام این جنایت‌ها پرده بردارد.

درباره‌ی کتاب بیست و چهار

وقایع نمایشنامه‌ی بیست و چهار اثر امیرحسین بصیر به تمامی در سلول زندان مردی به نام لوبو سزار اتفاق می‌افتد؛ قاتلی که در انتظار اعدام است و خبرنگاری قصد دارد با مصاحبه با او، از انگیزه‌های نهانش سر در بیاورد. لیندا به توانایی‌های خود باور دارد و معتقد است که ذهن روانیان را به‌خوبی می‌شناسد، به همین علت با اعتماد به نفس خود را درگیر گفته‌ها، عقاید و جهان‌بینی جانیان می‌کند. از سوی دیگر، لوبو سزار نیز با بازیگوشی تمام، جزئیات جنایت‌هایش را برای زن، بازگویی می‌کند.

این قاتل سریالی از تجربه‌های کودکی و نخستین جنایتش برای خبرنگار می‌گوید؛ جنایتی که پس از ورود غیرمجاز او به خانه‌ای به قصد دزدی انجام شد. لوبو اذعان می‌کند که بعد از ریختن خون آن زن، هیچ احساس گناه یا ترسی را تجربه نکرد و در عوض، میلش به کشتار، تجاوز و در نهایت شهرت، فزونی یافت.

از مصاحبه تا بازی روانی در سلول مرگ

امیرحسین بصیرحقیقی در نمایشنامه‌ی فارسی بیست و چهار، از فضای محدود صحنه برای تشدید موقعیت و تنش جاری در روایت بهره می‌برد. محدود بودن مکان، توجه را بیش از هر چیز متوجه گفت‌وگو، واکنش‌های شخصیت‌ها و تغییر مداوم موازنه‌ی قدرت میان آن دو می‌کند. به همین دلیل، تعلیق نمایش خود را نه از تعدد حوادث بلکه از خلال دیالوگ‌ها و تنشِ روبه فزونیِ موقعیت به دست می‌آورد.

این ساختار، فضای سلول را به میدان نبرد یک کشمکش روانی تبدیل می‌کند که در آن خبرنگار می‌کوشد ذهن مجرم را بشناسد، درحالی‌که لوبو نیز هم‌زمان در پی شناختن، تحت تاثیر قرار دادن و به بازی گرفتن اوست. خرید کتاب بیست و چهار شما را با یک نمایشنامه‌ی جنایی و روانشناختی جذاب رو‌به‌رو می‌کند که از خلال دیالوگ‌هایش، به مسائلی همچون خشونت علیه زنان و و نسبت پیچیده‌ی میان عشق، مالکیت و سلطه می‌پردازد. این اثر توسط انتشارات ماسو منتشر شده است.

کتاب بیست و چهار برای شما مناسب است اگر

• قصد مطالعه‌ی یک نمایشنامه‌ی معاصر ایرانی را دارید.
• به نمایشنامه‌های جنایی و معمایی علاقه دارید که به روان‌شناسی جنایت نیز بپردازد.
• به نمایشنامه‌ی روانشناختی و کشمکش ذهنی میان شخصیت‌ها علاقه‌مندید.
• نمایشنامه‌هایی با پرسوناژهای محدود و دیالوگ‌محور را می‌پسندید که تعلیقشان بیش از حادثه، از گفت‌وگو و تغییر موازنه‌ی قدرت شکل می‌گیرد.

در بخشی از کتاب بیست و چهار می‌خوانیم

لیندا پسکادو: من همه‌ی آدم‌های روانی رو درک می‌کنم...

لوبو سزار: البته بستگی به این داره که تعریفت از روانی چی باشه!

لیندا پسکادو: فکر می‌کنم کسی که بیست و چهار زن رو کشته باشه یه روانی محسوب می‌شه!

لوبو سزار: شما مگه از زندگی من خبر داری که انقدر راحت قضاوتم می‌کنی؟! من اونها رو اصلا وحشیانه نمی‌کشتم!

لیندا پسکادو: (با حرص) وقتی می‌کشتیشون، درد می‌کشیدن؟

لوبو سزار: نه به هیچ عنوان! من اون‌ها رو بعد از یه رابطه‌ی لذت‌بخش آروم می‌خوابوندم و با تمام دقت، جوری که اصلاً متوجه نشن می‌کشتم!

لیندا پسکادو: ولی شما همه‌ی دخترها رو بعد از همون رابطه‌ی لذت‌بخش می‌ترسوندی، بعدشم توی جنگل‌های اطراف خونه رهاشون می‌کردی تا آماده‌ی مرگ بشن! شما اون‌ها رو به حد جنون می‌ترسوندی آقای لوبوسزار!

لوبو سزار: (می‌خندد) متأسفانه شما اطلاعات روانشناسی دقیقی نداری! این رو بدون، بعد از این که یک نفر بیش از اندازه به وحشت می‌رسه، زمان براش مثل یک خواب می‌گذره! و اینجا هنر من فقط اینه که اون‌ها رو در یک لحظه، اپسیلونی از ثانیه بکشم! مطمئن باش که این، مثل یک بازی مهیجه هم برای من، و هم برای بقیه!

لیندا پسکادو: شما همه چی رو خیلی ساده می‌کنی!

لوبو سزار: باور کن همه چی همین قدر ساده‌ست. اِنقده ساده که می‌شه بیست و چهار تا زن رو توی این دنیا کشت.

لیندا پسکادو: (با فریاد) اون زن‌ها چرا باید می‌مردن؟