کتاب گربه درون

کتاب گربه درون یک اثر اتوبیوگرافیک به قلم ویلیام اس. باروز است که در آن به رابطه‌ی خود با گربه‌ها می‌پردازد. نویسنده با نثری ویژه و قلم مخصوص به خود درباره‌ی گربه‌ها، روابطی که با گربه‌ها دارد و عشق خود نسبت به آن‌ها می‌پردازد و با سیری در تاریخ نشان می‌دهد ریشه‌ی رابطه‌ی مرموز گربه‌ها با انسان به کجا می‌رسد.

درباره‌ی کتاب گربه درون

ویلیام اس باروز (William S. Burroughs) نویسنده‌ای است که او را با آثار پست‌مدرن و روایت‌های پیچیده‌اش می‌شناسند؛ اما در کتاب گربه درون (The Cat Inside) خبری از روایت پیچیده و ساختارشکن همیشگی او نیست. این رمان کوتاه مجموعه‌ای از یادداشت‌ها، خاطرات و تأملات شخصی نویسنده درباره‌ی زندگی با گربه‌هاست.

ویلیام اس. باروز در کتاب گربه درون از گربه‌هایی می‌نویسد که در دوره‌های مختلف زندگی‌اش همراه او بوده‌اند؛ از گربه‌های خانگی گرفته تا گربه‌های خیابانی که سرپرستی‌شان را بر عهده گرفته بود. این کتاب بیشتر از آنکه یک داستان باشد، نوعی پرتره‌ی شخصی از نویسنده از خلال رابطه‌اش با گربه‌هاست؛ کتابی کوتاه و متفاوت که معمولاً برای دوستداران گربه و کسانی که می‌خواهند وجهی انسانی‌تر از این نویسنده را ببینند جذاب است.

گربه درون؛ از روایت‌های شخصی تا ریشه‌های تاریخی

در خلال روایت‌های رمان گربه درون، ویلیام اس. باروز فقط از حیوانات خانگی حرف نمی‌زند. گربه‌ها برای او بهانه‌ای می‌شوند تا درباره‌ی تنهایی، دوستی، وابستگی، مسئولیت و رابطه‌ی انسان با موجودات دیگر فکر کند. نگاه او به گربه‌ها اغلب آمیخته با احترام است؛ آن‌ها را موجوداتی مستقل و رازآلود می‌بیند که برخلاف بسیاری از حیوانات، رابطه‌شان با انسان بر پایه‌ی سلطه نیست بلکه نوعی همزیستی است. این کتاب لحنی صمیمی، گاه طنزآمیز و گاه اندوهناک دارد و بخشی از زندگی شخصی باروز را هم نشان می‌دهد؛ از جمله سال‌هایی که در شهرهای مختلف زندگی می‌کرد و گربه‌ها تبدیل به نزدیک‌ترین همراهانش شده بودند.

در کنار روایت خاطرات شخصی، نویسنده در کتاب گربه درون نشر چشمه به رابطه‌ی دیرینه و رازآلود گربه‌ها با انسان‌ها هم توجه نشان می‌دهد؛ رابطه‌ای که ریشه‌های آن را می‌توان تا تمدن‌های باستانی، به‌ویژه مصر باستان، دنبال کرد. در فرهنگ مصری، گربه‌ها موجوداتی مقدس به شمار می‌رفتند و باروز با اشاره به این پیشینه، گربه‌ها را تنها حیوانات خانگی نمی‌بیند، بلکه آن‌ها را موجوداتی مستقل و رازآلود می‌داند که پیوندشان با انسان، پیوندی قدیمی و پیچیده است؛ رابطه‌ای که در آن انسان نه صاحب مطلق، بلکه بیشتر همزیستی است که در کنار این موجودات زندگی می‌کند.

دانلود کتاب گربه درون و مطالعه‌ی آن به هرفردی که رابطه‌ای خوب و دوستانه با گربه‌ها دارد توصیه می‌شود. مهدی نوید این کتاب را به فارسی ترجمه کرده و نشر چشمه آن را روانه‌ی بازار کتاب کرده است.

نکوداشت‌های کتاب گربه درون

• در گربه‌ی درون، گربه‌ها برای باروز نقش راهنماهای روانی را بازی می‌کنند. هم‌نشینی با آن‌ها نه تنها رؤیاهای او را دگرگون می‌کند، بلکه مسیری تازه برای خودشناسی می‌گشاید؛ مسیری که به کودک درون زخم‌خورده‌ی نویسنده فرصت می‌دهد تا از پیله‌ی تنهایی‌اش بیرون بیاید. (مجله‌ی Harper's Bazaar)
• کتاب گربه‌ی درون به همان اندازه درباره‌ی گربه‌هاست که خوشه‌های خشم درباره‌ی میوه است! این اثر پیوندی است از تصاویر فراموش‌نشدنی؛ تلفیقی از رؤیاها، خاطرات و لحظات حال که تمامی احساسات خالص، از مهرورزی بی‌پروا تا خشم تند و تیز را در بر می‌گیرد. (لس‌آنجلس تایمز)

کتاب گربه‌ی درون برای شما مناسب است اگر

• به دنبال خواندن یک رمان کوتاه با محوریت خاطرات شخصی ویلیام باروز هستید.
• می‌خواهید بدانید ریشه‌های رابطه‌ی انسان با گربه‌ها از کجا نشئت می‌گیرد.
• می‌خواهید چهره‌ای متفاوت، صمیمی و آرام از نویسنده‌ای بشناسید که معمولاً به آثار پیچیده، پست‌مدرن و ساختارشکن شهرت دارد.
• نگاهی عمیق به رابطه‌ی انسان و حیوان دارید و به دنبال اثری هستید که بر مفاهیم همزیستی با حیوانات تأکید می‌کند.

در بخشی از کتاب گربه درون می‌خوانیم

هشدار به تمام زوج‌هایی که چشم‌انتظار رویدادی میمون‌اند: از شر سگ خانواده خلاص شوید.

«چی! پشمالوی ما به بچه‌ها صدمه می‌زند؟ چه مسخره!»

امیدوارم بچه‌ات عمرش دراز باشد، مامان‌کوچولو... عاشقانه با بچه‌شان بازی می‌کنند و آب از لب‌و‌لوچه‌ی کودک سرازیر می‌شود که پشمالو، با غیظ و حسد، به کودک حمله می‌کند، جمجمه‌اش را گاز می‌گیرد و می‌کُشدش.

سگ تنها حیوان غیر از انسان است که درست و غلط را تشخیص می‌دهد. با این وصف پشمالو می‌داند وقتی ناله‌کنان از زیر تخت که درش کز کرده بیرونش می‌کشند، چه در انتظارش است. کاملاً به میزان خطایی که می‌کند واقف است. هیچ حیوان دیگری قادر نیست چنین رابطه‌ای برقرار کند. سگ تنها حیوان حق‌به‌جانب است.

اتفاقی به فلچ که در آستانه‌ی اتاقم خواب بود لگد زدم. فرار کرد. بَرش گرداندم و در تخت خواباندمش و چیزی نگذشت که خُرخُرش بلند شد، بعد به‌پشت خوابید. صورتش چیزی است میان خفاش و گربه و میمون... پیشانی‌اش نرم و سیاه براق، گوش‌ها کرک‌دار و خفاش‌گون. صورتش با پوزه‌ی سیاهش و لب‌های پُرمعنا و کشیده، همچون میمونی غمگین. به‌راحتی می‌توان گربه‌خفاشی مجسم کرد، بال‌های چرمین و سیاهش، دندان‌های کوچک و بُرنده و براق، چشم‌های درخشان و سبز.