معرفی و دانلود کتاب آگراندیسمان و چند داستان دیگر

معرفی کتاب آگراندیسمان و چند داستان دیگر

کتاب آگراندیسمان و چند داستان دیگر مجموعه‌ای دربردارنده‌ی داستان کوتاه‌های خولیو کورتاسار است. این غول ادبیات آرژانتین در هر داستان راز، ابهام و دلهره را در هم می‌آمیزد تا مخاطب را به دل ماجراهایی ببرد که در ظاهر ساده و عادی‌اند اما در عمق، به مفاهیمی در باب ترس‌های وجودگرایانه، تنهایی و هویت آغشته‌اند.

درباره‌ی کتاب آگراندیسمان و چند داستان دیگر

خولیو کورتاسار (Julio Cortázar) اغلب با داستان‌هایش، خواننده را وارد فضاهایی پرتنش و رازآلود می‌کند که حتی ممکن است، واقعیت و تخیل در آن به هم بیامیزد. او با داستان‌های کتاب آگراندیسمان و چند داستان دیگر (End of the game, and other stories) نیز چنین دنیایی می‌آفریند و به تجربه‌ی زیستن، رنگ ابهام و تردید می‌زند.

این نویسنده در هر داستان به گونه‌ای متفاوت و منحصربه‌فرد درونیات و افکار ذهنی خود را عیان می‌سازد و به طرز ماهرانه‌ای، امر معمول را با معما و ابهام تلفیق می‌کند. به این ترتیب مخاطب بی‌آنکه بداند وارد فضایی عجیب و در عین حال ملموس می‌شود تا ذره ذره مفاهیم نهفته در داستان را کشف کند و از خواندن ماجراهایی مبهوت‌کننده به وجد بیاید.

رسوخ بی‌معنایی در آگراندیسمان و چند داستان دیگر

در اولین داستان کتاب آگراندیسمان و چند داستان دیگر با نام اکسولوتی، خولیو کورتاسار این موجودات دوزیست عجیب را به گونه‌ای به تصویر می‌کشد که گویی از آگاهی و اراده‌ی آزاد برخوردارند و از این مجرا از اضطراب وجودی حرف می‌زند. داستان اکسولوتی از جنبه‌هایی فضای داستان مسخ کافکا را به ذهن خواننده متبادر می‌سازد و بی‌معنایی زندگی را به تصویر می‌کشد اما در عین حال پذیرفتن مسئولیت زندگی و تلاش برای زیستن اصیل را هم به منصه‌ی ظهور می‌گذارد.

او در داستان خانه‌ی تسخیرشده نیز به شکل دیگری این درونمایه را انعکاس می‌دهد. در داستان آگراندیسمان که تلفیقی از جنایت، توهم و رازآلودگی است، خولیو کورتاسار از ماجرای عکاسی می‌گوید که به طور اتفاقی درگیر رخدادی عجیب می‌شود. ماجرایی که شیوه‌ی روایت سیال ذهن، آن را به اثری جذاب بدل کرده است. چراکه خواننده را به درون ذهنیات قهرمان داستان می‌برد و دلهره را به خوبی به خواننده انتقال می‌دهد.

لایه‌های پنهان داستان‌های خولیو کورتاسار

کتاب آگراندیسمان و چند داستان دیگر خولیو کورتاسار اولین بار در سال 1956 منتشر شد. او در هر داستان به سراغ مفاهیم مرتبط با هویت، روابط انسانی و تنهایی می‌رود و در عین به تصویر کشیدن یک زندگی سرشار از روزمرگی، از لایه‌های پنهان اتفاقاتی می‌گوید که از آن معانی عمیق و پیچیده‌ای قابل استنباط است.

با وجود اینکه نثر روان و زبان ساده‌ی داستان‌ها، درک روند داستان را آسان می‌کند اما در عین حال می‌تواند خواننده را به تأملی عمیق وادارد. گفتنی‌ست کتاب آگراندیسمان و چند داستان دیگر نشر چشمه در پایان، مصاحبه‌ای با خولیو کورتاسار را پیش روی خواننده قرار می‌دهد تا به درک بهتری نسبت به نگاه و آثار این نویسنده دست یابد.

پس اگر دلتان می‌خواهد با داستان‌های کوتاه مختلف به درون جهان‌های ذهنی خولیو کورتاسار قدم بگذارید، خرید کتاب آگراندیسمان و چند داستان دیگر می‌تواند پلی باشد به این دنیاهای سرشار از وهم و راز؛ اثری خواندنی که با ترجمه‌ی امید نیک‌فرجام به دست مخاطبان رسیده است.

اقتباس سینمایی از کتاب آگراندیسمان و چند داستان دیگر

• در سال 1966 میکل آنجلو آنتونیونی فیلم آگراندیسمان (Blowup) را با اقتباس از داستانی به همین نام از این مجموعه روی پرده برد.

کتاب آگراندیسمان و چند داستان دیگر برای شما مناسب است اگر

• به مطالعه‌ی داستان کوتاه خارجی علاقه دارید.
• از خواندن داستان‌هایی با فضای وهم‌آلود و ابزورد لذت می‌برید.
• طرف‌دار آثار خولیو کورتاسار هستید.
• از تکنیک جریان سیال ذهن استقبال می‌کنید.

در بخشی از کتاب آگراندیسمان و چند داستان دیگر می‌خوانیم

پیش‌بند را بستم و تا می‌توانستم مرتب کردم و برگشتیم به آشپزخانه. درست همین موقع یک درِ دیگر باز شد و مادام روسای آمد تو. لباس رسمیِ آبی‌رنگی پوشیده بود که کناره‌هایش خزِ سفید داشت و صورتش را هم با انواع‌و‌اقسام کرم پوشانده بود. شرمنده‌ام که این را می‌گویم، ولی صورتش شده بود عین یک تکه کیک. ولی رفتارش خیلی دوستانه بود و معلوم بود که آمدن من خیالش را راحت کرده است.

«آه، مادام فرانسینه. حتماً آلیس به‌تون گفته که کارتون چیه. شاید بعداً بتونین توی یکی دو کار کوچیک دیگه هم کمک کنین، لیوان خشک کردن و این‌جور کارها، ولی کار اصلی شما اینه که عزیزهای من رو آروم نگه دارین. خیلی خوشگل و نازنینن، ولی به‌هم که می‌افتن خیلی بداخلاق می‌شن، تنها هم باشن که یه‌جور دیگه، من هم اصلاً نمی‌تونم تحمل کنم که فیدو، چوکوچولوی نازنین رو گاز بگیره یا اون مِدور...» صدایش را پایین آورد و قدری نزدیک‌تر شد. «تازه شما خیلی باید مراقب تاینی باشین، یه پومِرانیه با چشم‌های خوشگل. به‌نظرم می‌آد که... خُب، وقتشه که... اصلاً هم نمی‌خوام مِدور یا فیدو... می‌فهمین که؟ فردا اون رو می‌برمش به زمین‌هامون، ولی تا اون موقع می‌خوام حسابی مراقبش باشین. نمی‌دونم غیر از این‌که با بقیه توی اتاق باشه کجا می‌شه نگهش داشت. طفلکی، این‌قده نازنینه! اصلاً نمی‌تونم تحمل کنم که این‌همه ازش دور باشم. اصلاً زحمتی ندارن، حالا می‌بینین. برعکس کلی هم به‌تون خوش می‌گذره، حالا می‌بینین چه‌قد باهوشن. خودم هرازگاهی به‌تون سر می‌زنم ببینم اوضاع چه‌طوره.»

دستگیرم شد که این حرفش بیشتر هشدار است تا تعارفی دوستانه، اما مادام روسای زیر کِرِم‌هایی که بوی گُل می‌دادند به لبخند زدن ادامه داد.
«دخترم لوسین هم می‌آد بالا، شک نکنین. از فیدوش نمی‌تونه جدا شه. حتا با فیدو می‌خوابه، فکرش رو بکنین...» اما او این جملات آخر را داشت به کسی می‌گفت که تازه به فکرش افتاده بود، چون در همین حال برگشت که بیرون برود و من دیگر او را ندیدم.

فهرست مطالب کتاب

درباره ی نویسنده
یک
اَکسولوتی
خانه ی تسخیرشده
بت جزایر سیکلاد
نامه به خانمی جوان در پاریس
گُل زرد
دو
امتداد پارک
رو به آسمان شبانگاه
حیوان نامه
دروازه های بهشت
آگراندیسمان
سه
پایان بازی
در خدمت شما
جوینده
حربه‌های پنهان
کُرتاثار در آینه‌ی آثارش