کتاب صوتی کمپ امیلین: اقتباس از فصلنامه ایندیانا

کتاب صوتی کمپ امیلین یک داستان کوتاه درباره‌ی رنج عمیق فقدان است. ‌ترین بوو در این داستان روانشناسی از ادامه دادن می‌گوید. ادامه دادنی که از دل ویرانی سر برمی‌آورد. ماجرای پسر نوجوانی به نام لیبی که غم از دست دادن خواهرش را باید در میان سکوت‌هایی سنگین، خاطراتی ناتمام و روابطی از هم گسیخته تاب بیاورد.

درباره‌ی کتاب صوتی کمپ امیلین

ترین بوو (Taryn Bowe) در کتاب صوتی کمپ امیلین (Camp Emeline) لیبی را در مرکز داستان قرار می‌دهد؛ پسر نوجوانی که سه سال پیش خواهر هشت‌ساله‌اش را از دست داده است. والدین او مدت زیادی درگیر یک دعوای حقوقی با بیمارستان بوده‌اند و در نهایت موفق شده‌اند، غرامت کلانی را دریافت کنند. و حالا قصد دارند این پول را صرف ساخت یک کمپ برای کودکان بیماری مثل دخترشان کنند.

ترین بوو داستان کوتاه کمپ امیلین را از جایی شروع می‌کند که به نظر می‌رسد شبیه پایان خوش داستان‌هاست؛ دعوایی که پیروز شده، غرامتی که دریافت شده و پروژه‌ای که به رنج سوگ و فقدان معنا می‌بخشد اما مشکل اینجاست که سوگواری ادامه دارد. رنج سوگ تمام نمی‌شود، فقط از شکلی به شکل دیگر تغییر می‌کند. از طرفی، کمپ به جای اینکه به مکانی برای آرامش تبدیل شود، با یادگاری‌های به‌جامانده از امیلین به مکانی برای مرور خاطرات بدل شده است.

یک داستان کوتاه برای گذر از رنج دوره سوگواری

داستان روانشناختی کمپ امیلین به طرزی ماهرانه و ظریف نشان می‌دهد که مراحل سوگ، خطی نیست و هر کس برای گذر از آن روش خاص خود را انتخاب می‌کند. در این داستان نیز به همین شکل است؛ یک شخصیت با انکار، دیگری با فعالیت‌های بیش از اندازه و برخی با سکوت با رنج فقدان رویارو می‌شوند. در این میان لیبی، هم شاهد درگیری دیگران است و هم در مرکز آشفتگی قرار دارد.

پس از شنیدن کامل این داستان روانشناسانه، در بخش پایانی کتاب صوتی کمپ امیلین به تحلیلی عمیق و دقیق دست می‌یابید که در آن مفاهیم داستانی نظیر فقدان، سوگ و بازتعریف هویت مورد بررسی قرار می‌گیرد و به‌این‌ترتیب روشن می‌شود که این داستان کوتاه، بیش از آنکه درباره‌ی مرگ و از دست دادن باشد، تصویری است از تلاش برای معنا بخشیدن به درد و یافتن لحظاتی از پیوندهای انسانی در دل تاریکی.

پس چنانچه در پی یک کتاب درباره سوگ و فقدان هستید که با شرحی جذاب و درون‌نگرانه، قلبتان را لمس کند، خرید کتاب صوتی کمپ امیلین اثر ترین بوو فرصتی برای درک این تجربه‌ی عمیق داستانی را پیش رویتان قرار می‌دهد. اثری تأمل‌برانگیز که ناهید رسولی برای ترجمه‌ی آن کوشیده است.

ناگفته نماند که این اثر صوتی به همت انتشارات خانه‌ی رود و نشر صوتی ترانه پدرام با صدای گویندگان توانمندی همچون سوسن طاهرزاده، نسرین حقانی، محمد حجازی، عرفان آبکار، احمد مرتضوی و زهرا فدایی تولید و منتشر شده است.

کتاب صوتی کمپ امیلین برای شما مناسب است اگر

• با تجربه‌ی دردناک فقدان یا سوگ دست‌وپنجه نرم می‌کنید.
• به شنیدن داستان روانشناسی علاقه دارید.
• در خانواده‌ای درگیر بحران پیچیده‌ی عاطفی هستید.
• از مرور روند رشد شخصیت‌ها در داستان لذت می‌برید.
• طرف‌دار ادبیات آمریکا هستید.

در بخشی از کتاب صوتی کمپ امیلین: اقتباس از فصلنامه ایندیانا می‌شنویم

شب بعد مه پایین آمد و نزدیک زمین نشست. باران به کاج‌های بالای سرمان می‌کوبید.رِید ایستاد: «کی میاد شنا؟» ایلی پشت او راه افتاد. هر دو شیرجه زدن وسط آب. دیدن حال خوب برادرم حس خوبی داشت. چند ثانیه بعد دست‌هایش روی شانه‌های رید بود و او را به زیر آب فشار می‌داد. پسر چمنزن در حالی که گونه خیسش را پاک می‌کرد رو به من گفت: «چه شب عجیبیه.»
«می‌خوای برگردی تو اتاقت؟»

«نه بابا.» می‌خواست قایق سواری کند. تا انبار قایق‌ها دنبالش رفتم. یکی از قایق‌ها را بیرون کشیدیم. آن را تا لب آب بردیم. من جلوی قایق نشستم و پسر چمنزن پشت قایق ایستاد و آن را در آب هل داد. آنقدر پارو زدنم بد بود که ضربه‌هایم هدایت قایق را برای او سخت‌تر می‌کرد. پس توافق کردیم نوبتی پارو بزنیم.
مدتی پارو زد و من تکیه دادم و چشم‌هایم را بستم. دانه‌های باران به صورتم می‌خورد. قایق روی آب تاب می‌خورد.

وقتی صدای جیرجیرک‌ها بلند میشد می‌فهمیدم که به ساحل نزدیک شده‌ایم و وقتی ناله مرغابی‌ها را می‌شنیدم می‌دانستم داریم به سمت مرکز دریاچه و آشیانه‌شان می‌رویم. نوبت من که شد چشم‌هایم را باز کردم و نشستم. باران بند آمده بود اما خبری از مهتاب نبود.

پارو را به آب زدم و پارو زدم. حدس می‌زدم جایی نزدیک کمپ دختران مسیحی در سمت شمال باشیم. دختری را می‌شناختم که 6 هفته در آن کمپ بوده. اسمش کمپ هارتلند بود. کمپ‌نشین‌ها روزها ترانه‌هایی در وصف عیسی مسیح می‌خواندند و شب‌ها لخت در میدان تیراندازی می‌دوید و با ماژیک شارپی روی قسمت‌های چاق بدن یکدیگر علامت می‌زدند.