کتاب صوتی خنده در تاریکی

شما در کتاب صوتی خنده در تاریکی با عاشقانه‌ای غیرمعمول در دنیای سینمای برلین در دهۀ 1930 مواجه می‌شوید. ولادیمیر ناباکوف در شاهکار خود روابط پیچیده، احساسی و پر از تعلیق مردان و زنانی را به تصویر می‌کشد که در دام بی‌قیدی و هوس‌بازی خود افتاده‌اند و زندگی‌شان دستخوش تمایلاتی زودگذر می‌شود.

خلاصۀ داستان کتاب صوتی خنده در تاریکی:

شخصیت اصلی رمان خنده در تاریکی (Laughter in the dark) فردی پولدار و باشخصیت به نام آلوبینوس است که در کنار همسرش الیزابت و دختر هشت ساله‌اش روزها را پشت سر می‌گذارد. روزی از روزها او در سینما با دختری کم‌ سن‌وسال و فقیر به نام مارگو آشنا می‌شود و از او خوشش می‌آید.

مارگو به شدت به بازیگری علاقه‌مند است و در یک سینما کار می‌کند. مرد داستان که کم‌کم متوجه احساسات شدید و زیاد خود به مارگو می‌شود، برای اینکه بتواند توجه او را به خود جلب کند مرتب به بهانۀ دیدن فیلم به سینما و محل کار مارگو می‌رود.

بعد از گذشت مدتی، آلوبینوس وارد رابطه‌ای به ظاهر عاشقانه با مارگو می‌گردد. این دختر در خانۀ اجاره‌ای آلوبینوس ساکن می‌شود، اما از آن‌جا که رضایتی از این خانه ندارد، شکایتش را به آلوبینوس کرده و درخواست خانه‌ای بزرگ‌تر و بهتر را می‌کند. با نادیده گرفتن این درخواست توسط آلوبینوس، مارگو نامه‌ای نوشته و از ارتباط‌شان نزد الیزابت پرده برمی‌دارد.

با این اتفاق زندگی مشترک آلوبینوس و همسرش نابود می‌شود. بعد از این، مارگو به خواستۀ دل خود رسیده و به خانۀ آلوبینوس که بزرگ‌تر است نقل مکان می‌کند.

روزها می‌گذرد و مارگو در مهمانی‌ای که ترتیب داده‌اند با رکس دوست آلوبینوس روبه‌رو می‌شود. این دو یکدیگر را از گذشته می‌شناختند و با هم روابطی داشتند و... .

دربارۀ کتاب صوتی خنده در تاریکی:

این رمان از زاویۀ دید دانای کل و سوم شخص روایت می‌شود. ولادیمیر ناباکوف (Vladimir Nabokov) در همان خطوط اولیۀ داستان با لو دادن قصۀ اصلی، مخاطب را غافلگیر و شوکه می‌کند. با این حال به عقیدۀ نویسنده از آن‌جا که درون‌مایۀ اصلی داستان، فلسفی و روانشناسی است، با خبر بودن از کل داستان خیلی اهمیتی ندارد! چیزی که مهم جلوه می‌کند، شرح تصمیمات و موقعیت‌هایی است که شخصیت‌های داستان با آن‌ها دست به گریبان می‌شوند و ناباکوف به خوبی و با مهارت بسیار این لحظات را توصیف کرده است.

کتاب خنده در تاریکی روایتی پیچیده و لبریز ار اشارات و نماد و ارجاعات ندارد و از تکنیک‌های روایت داستان همچون جریان سیال ذهن و یا پرش‌های پی در پی زمانی بهره نمی‌گیرد. داستان این اثر، کاملاً واقعی و رئال است اما موضوعاتی که در رمان بازگو شده‌اند باعث شده تا از یک داستان ساده فاصله گرفته و به رمانی با پیچ‌وخم فراوان تبدیل شود.

از نکات جالب رمان خنده در تاریکی این است که ناباکوف با زیرکی، متناسب با ساختار روایت، زمان رویدادهای قصه را تغییر می‌دهد، با این حال این پرش‌های زمانی به اندازه‌ای نیست که شما را گیج و اذیت کند. چرا که نویسنده این تغییرات زمانی را به روشنی در داستانش بیان می‌کند و به طور مثال در شروع پاراگراف با جملۀ «روز بعد» یا «سه هفته قبل» به شما از تغییر زمان خبر می‌دهد.

ولادیمیر ناباکوف هنگام روایت داستان تلاش کرده که قضاوت‌های شخصی خود را وارد اثرش نکند. داستان تعریف می‌شود و شما که با آن همراه شده‌اید در جایگاه قاضی و قضاوت‌کننده قرار می‌گیرید. هر چند در بخش‌هایی از رمان، نویسنده عقیدۀ شخصی خود را در مقام راوی برای شخصیت‌پردازی بهتر بیان می‌کند. ناباکوف درون‌مایه اصلی کتابش را تراژدی درونی انتخاب کرده است و تلاطم‌ها و فروپاشی‌ها و کشمکش‌های شخصیت‌ها را به زیبایی نشان می‌دهد.

با ولادیمیر ناباکوف بیشتر آشنا شویم:

ولادیمیر ولادیمیروویچ ناباکوف منتقد، مترجم و نویسندۀ اهل روسیه در سال 1899 در شهر سن‌پترزبورگ و در خانواده‌ای ثروتمند به دنیا آمد. ولادیمیر از کودکی با زبان‌های روسی، انگلیسی و فرانسوی آشنا شد، چرا که در خانواده‌اش به این سه زبان صحبت می‌شد. او زبان انگلیسی را پیش از روسی یاد گرفت.

ناباکوف در دوران زندگی خود در کشورهای مختلفی زندگی کرد. او بعد از انقلاب 1917، همراه با خانواده‌اش به انگلیس مهاجرت کرد. ولادیمیر پس از پایان تحصیلاتش در دانشگاه کمبریج به آلمان رفت و به عنوان شاعری آلمانی و مطرح شناخته شد. سپس به فرانسه سفر کرد و مدتی را در پاریس گذراند. در نهایت پس از سه سال، به آمریکا مهاجرت کرد و تا آخر عمر در آن جا ماندگار شد.

او نخستین کتابش را به زبان روسی نوشت و به چاپ رساند اما بعد از آن تمام آثارش را به زبان انگلیسی نگاشت که باعث شهرتش شد. از آن‌جا که ناباکوف به چندین زبان تسلط داشت، ترجمۀ کتاب‌هایش به آن زبان‌ها را خودش انجام می‌داد. به طور مثال رمان‌های «لولیتا» و «مدرک مستند» را از روسی به انگلیسی ترجمه کرد.

به عقیدۀ منتقدان مهم‌ترین اثر ناباکوف «لولیتا» است که هنگام سفرش به غرب آمریکا به رشتۀ تحریر درآمد. این رمان بسیار مورد استقبال و تحسین همگان قرار گرفت و فیلمی براساس آن ساخته شد.

از دیگر آثار او می‌توان به ماری، ماشنکا، شاه بی‌بی سرباز، دفاع لوژین، چشم، ناامیدی، دعوت به مراسم گردن‌زنی، افسونگر، پنین، آتش رنگ‌باخته، افتخار، به دلقک‌ها نگاه کن و... اشاره کرد. ناباکوف در ژوئیه سال 1977 در سن 78 سالگی درگذشت.

نکوداشت‌های کتاب صوتی خنده در تاریکی:

- رمانی کنایه‌آمیز دربارۀ دلبستگی و فریب. (Penguin Random House)
- هم بسیار خنده‌دار و هم به شکل دلنشینی بی‌رحمانه. (The Guardian)

شنیدن کتاب صوتی خنده در تاریکی به چه کسانی پیشنهاد می‌شود؟

اگر به رمان و به‌خصوص ادبیات کلاسیک و داستان‌های روانشناسانه و فلسفی علاقه‌مند هستید، نباید این کتاب را از دست بدهید.

در بخشی از کتاب صوتی خنده در تاریکی می‌شنویم:

مارگو به صاحب‌خانه‌اش اطلاع داد به زودی از آن جا می‌رود. همه چیز عالی پیش می‌رفت. در آپارتمان آلبینوس به ثبات ثروت دلباخته‌اش پی برده بود. دیگر اینکه با توجه به عکس روی پاتختی، همسر آلبینوس اصلاً آن چیزی نبود که او تصور کرده بود. فکر کرده بود همسر او زنی متین و عظیم‌الجثه است با حالتی عبوس و سلطه‌ای آهنین اما برعکس زن ظاهراً موجودی آرام و وابسته بود که خلاص شدن از شرش زحمت زیادی نداشت. تازه آلبینوس را هم خیلی دوست داشت. او جنتلمنی آراسته و خوش‌لباس بود که بوی تنباکوی مرغوب می‌داد. البته می‌دانست که نمی‌تواند به تکرار شور و خلسۀ عشق اولش امیدی داشته باشد و تصمیم گرفت به میلر، گونه‌های فرورفته و به رنگ گچ‌اش، موهای سیاه و آشفته‌اش و انگشتان بلند و چابکش فکر نکند.

آلبینوس می‌توانست او را آرام کند و تبش را فرو بنشاند. مثل آن برگ‌های خنک بارهنگ که برای اندام‌های ملتهب بدن آن‌قدر آرامش‌بخش است. چیز دیگری هم بود. آلبینوس علاوه بر اینکه ثروتمند بود به آن دنیایی تعلق داشت که به صحنۀ تئاتر و سینما هم به راحتی دسترسی داشت. خیلی وقت‌ها در اتاقش را قفل می‌کرد و در مقابل آینۀ کمد، ژست‌ها و اداهای مختلف درمی‌آورد.