معرفی و دانلود کتاب زبان درام

معرفی کتاب زبان درام

کتاب زبان درام نوشته‌ی کیت سانگر راهنمایی جالب توجه و منبعی کاربردی است که زبان‌شناسی متن‌های نمایشی را مورد بررسی قرار می‌دهد. نویسنده با رویکردی تحلیلی آثار نمایشی مختلف را وامی‌کاود تا نشان دهد با اینکه زبان درام به گفتار روزمره شبیه به نظر می‌رسد اما در واقع ساختاری کاملاً متفاوت دارد. اثری که با کنکاش در سازوکار زبانی آثار نمایشی، میان نظریه‌های زبان‌شناسی و تجربه‌ی زنده‌ی اجرا پل می‌زند.

درباره‌ی کتاب زبان درام

خلق اثر نمایشی و جان بخشیدن به کلمات بر روی صحنه‌ی تئاتر، صفحه‌ی تلویزیون و پرده‌ی سینما هنری شگفت‌انگیز است که برای شکل‌گیری آن به شناخت مفاهیم پایه و درک فرایند زبانی خلق یک اثر از آغاز تا پایان نیاز است. ازاین‌رو، کیت سانگر (Keith Sanger) به‌عنوان مدرس درام با بهره‌گیری از دانش، تخصص و تجربیات خود کتاب زبان درام (The Language of Drama) را به نگارش درآورده است تا با نگاهی دقیق، تفاوت دیالوگ واقعی را از دیالوگ دراماتیک بازنماید.

او تلاش دارد تا چند گام به عقب برود و به جای تمرکز بر اجرا، به متن مکتوب به مثابه‌ی نقطه‌ی آغازین بنگرد؛ متنی که هسته و خشت اول دیوار بلند نمایش محسوب می‌شود و نمی‌توان ساده از کنار آن گذشت. نویسنده با مقایسه‌ی اجراهای مختلف به شکلی قانع‌کننده ثابت می‌کند که چطور یک متن واحد می‌تواند دو تجربه‌ی زبانی منحصربه‌فرد را شکل دهد. از سوی دیگر کتاب زبان درام کیت سانگر، این استدلال را مطرح می‌کند که زبان درام زبانی در میانه‌ی زبان رمان و شعر است. زبانی که با هدف اجرا شدن به نگارش درآمده و در عین حال بدون اجرا نیز از معنا و ماهیتی مستقل برخوردار است.

زبان درام؛ شفاف، صریح و هدفمند

سینگر در ابتدا به این پرسش مهم پاسخ می‌دهد که درام چیست؟ در ادامه مکان، صحنه، شخصیت‌ها و شرح و شروع نمایش را به طور کامل توضیح می‌دهد. پس از آن سبک رئالیسم را برای مخاطب خود تبیین می‌کند تا نشان دهد با وجود اینکه این سبک بر واقع‌گرایی تأکید دارد اما تا چه اندازه از واقعیت‌های زندگی به دور است و این موضوع نه یک ضعف بلکه الزامی برای شکل‌گیری یک درام خوب محسوب می‌شود.

کیت سنگر نشان می‌دهد که حتی واقع‌گرایانه‌ترین نمایشنامه‌ها یا فیلمنامه‌ها هم مکالمات واقعی روزمره را بازتاب نمی‌دهند. زیرا دیالوگ دراماتیک موظف است که قابل درک باشد و کنش داستانی را پیش ببرد. اینجاست که زبان درام در جایگاه یک نظام زبانی مستقل قد علم می‌کند. نویسنده با تأکید بر این نکته‌ی مهم که زبان درام ناگزیر از تصفیه است، مثال‌های متعددی از تئاتر، سینما، تلویزیون و رادیو ارائه می‌دهد تا نشان دهد که ساده‌تر، شفاف‌تر و هدفمندتر شدن دیالوگ دراماتیک، نسبت به مکالمات روزمره می‌تواند به درک تماشاگر کمک کند.

درک زبان درام با کیت سانگر

کیت سانگر در مسیر تبیین مفاهیمی که در نظر دارد، مقولاتی نظیر گویش، زبان معیار، تک‌گویی، داستان‌گویی و دستور زبان صدا را نیز مطرح می‌کند. به همین خاطر، با توجه به نگاه همه‌جانبه، مثال‌های روشن و تحلیل‌های دقیق نویسنده، دانلود کتاب زبان درام قدمی مهم برای درک سازوکار زبانی آثار نمایشی محسوب می‌شود؛ اثری که به دقتی مثال‌زدنی به شما نشان می‌دهد که در پس هر مکث، جمله‌ی کوتاه و هر پاسخ به ظاهر ساده‌ای، چه ساختار زبانی‌ای نهفته است.

پس چنانچه درک بهتر ادبیات نمایشی و چارچوب‌های زبان‌محور ناپیدا اما اثرگذار آن برایتان اهمیت دارد، خبر خوب اینکه نشر قطره، امکان خرید کتاب زبان درام با ترجمه‌ی روان مینو ابوذرجمهری را برایتان فراهم آورده است.

کتاب زبان درام برای شما مناسب است اگر

• دانشجو یا پژوهشگر رشته‌های تئاتر، ادبیات نمایشی یا زبان‌شناسی هستید.
• به‌عنوان نویسنده یا مترجم برای درک ظرافت‌های زبان درام در پی منبع معتبری می‌گردید.
• به ادبیات نمایشی علاقه دارید و دلتان می‌خواهد به شکل تخصصی در آثار این حوزه کنکاش کنید.

در بخشی از کتاب زبان درام می‌خوانیم

متون دراماتیک، چه برای صحنه و چه برای تلویزیون، دارای ویژگی‌هایی هستند که آن‌ها را به‌عنوان متونِ ساختارمند متمایز می‌کنند: این متون ساختار دارند، نظم و کنترلی که می‌توان آن را در شیوه‌ی بیان مشاهده کرد؛ فارغ از اینکه تا چه حد واقعی یا ناتورالیستی به‌نظر برسند، کاملاً ساختارِ خود را حفظ می‌کنند. ویژگی‌های مکالمه‌ی غیرسلیس همچون پُر‌کننده‌ها، شروع‌های کاذب، و تکرار در این متون وجود ندارد. حتّی زمانی‌که نمایشنامه‌نویسان نمایشی را از طریق بداهه‌سرایی ایجاد می‌کنند و همچنین می‌کوشند این ویژگی‌های «بداهه» را در متن بگنجانند، متن نهایی هنوز دارای ساختار و آراستگی یک اثر هنریِ مکتوب است.

برخی از نمایشنامه‌نویسان، علاوه‌بر اینکه با بازتولیدِ برخی از ویژگی‌های مکالمه از قبیل گفتارهای کوتاه، حذفِ به قرینه و زبان غیررسمی تلاش می‌کنند کاری کنند که دیالوگ‌هایشان واقعی‌تر به‌نظر برسد، گامی فراتر نهاده و تلاش کرده‌اند برخی از ویژگی‌های یک گویش محلی یا قومی را بازتولید کنند یا، دستِ‌کم، این ویژگی‌ها را نشان بدهند. هر شخص روش تکلّمِ خاص خود را دارد؛ به این گویش فردی idiolect گفته می‌شود. کلمه‌ی Idiolect، برگرفته از زبان یونانی به معنی «گفتار فردی»، اصطلاحی زبان‌شناختی است که به سیستم زبان شخصی یک فرد اشاره می‌کند: یعنی، تلفّظ، اَشکال دستوری و انتخاب واژگان منحصربه‌فرد او.

گویش فردی متشکّل از کلمات یا واژگانی است که فرد انتخاب می‌کند از آن‌ها استفاده کند [به‌عنوان مثال،] اصطلاحات خطاب کردن، روش‌های بیان خوشحالی یا دلهره، تکیه‌کلام‌های موردعلاقه. امّا گویش فردی همچنین روشی است که ما کلمات را تلفّظ می‌کنیم. هرکس در بیان خود، روش خاص خود را دارد هم در کلمات و هم در اصوات. افرادی که تقلید صدا می‌کنند می‌کوشند این ویژگی‌ها را هنگام تقلیدِ صدای افراد معروف بازتولید کنند. نمایشنامه‌نویسان شاید آن‌چنان‌که دغدغه‌ی نشان ‌دادنِ برخی از جنبه‌های کلی یک اجتماع یا منطقه‌ی خاص را دارند، دغدغه‌ی چندانی برای ارائه‌ی ویژگی‌های زبانیِ یک فرد خاص را نداشته باشند. بازآفرینی آن‌ها همواره عمومیت پیدا می‌کند. یعنی از چند ویژگی استفاده می‌کنند تا [بازآفرینی‌شان] از زبان انگلیسی معیار منحرف شود؛ همچنین می‌توانند از گویش هجایی برای اشاره به صدای کلمات در لهجه‌ای خاص استفاده کنند.

فهرست مطالب کتاب

مجموعه‌ی تئاتر امروز جهان‏
مقدّمه
بخش اوّل: جایتان راحت است؟
درام چیست(؟)
مکان
صحنه
شخصیّت‌ها
شرح
شروع‌های نمایش
بخش دوّم: رئالیسم: آیا همان‌طور که هست بیان کنیم؟
رئالیسم
جفت‌های مجاور
مکالمه‌ی واقعی در عمل
اصل همکاری [اصل همیاری/ اصل تعاون]
سوآپ‌ها [سریال‌های آبکی/ سریال‌های بازاری]
بخش سوّم: ارائه‌ی شخصیّت: زبان غیرمعیار
گویش
زبان معیار
بخش چهارم: پروتاگونیست شکسپیری
تک‌گویی [حدیث نفس، خودگویی]
بخش پنجم: داستان‌گویی
مقوله‌های روایی لابوف
انسجام [پیوستگی]
ساختار
بخش ششم: دستور زبان صدا
ریتم [وزن] و تکیه
بخش هفتم: از کتاب تا فیلم
چی؟ نیازی به راوی نیست؟
فهرست اصطلاحات