معرفی و دانلود کتاب اتومبیل خاکستری

معرفی کتاب اتومبیل خاکستری

کتاب اتومبیل خاکستری اثر الکساندر گرین، نویسنده‌ی قرن بیستم روسی است. او در این کتاب داستان مخترعی جوان و عاشق‌پیشه را روایت می‌کند که درگیر ترس و اضطرابی مبهم نسبت به دنیای در حال توسعه، به‌خصوص اتومبیل‌ها شده است. روایتی شاعرانه و سحرانگیز در روسیه‌ی دهه‌ی بیست که درگیر تلاطم‌های سیاسی و اجتماعی بسیاری است.

درباره‌ی کتاب اتومبیل خاکستری

الکساندر گرین (Aleksandr A. Grin) در کتاب اتومبیل خاکستری (The Gray Automobile)، قصه‌ی جوانی را تعریف می‌کند که خشم و نفرتش نسبت به ماشین‌ها به‌قدری است که حتی موقع رد شدن از خیابان هم اتومبیل‌ها آزارش می‌دهند و ذهنش هنگام تماشای فیلمی، درگیر ماشینی می‌شود که در پس‌زمینه‌ی تصویر وجود دارد.

قهرمان کتاب اتومبیل خاکستری انتشارت رایبد، یک رمانتیک و عاشق‌پیشه‌ی حسابی است و برای به دست آوردن قلب و احساس معشوق دلربایش، دست به اختراعی عجیب و شگفت‌انگیز می‌زند که حقیقتا بازتابی از جهان‌بینی و دیدگاه پیچیده‌ی او نسبت به دنیا است؛ به منظور تجربه‌ی زندگی، می‌بایست مرگ را در آغوش گرفت و از نو متولد شد.

اتومبیل خاکستری و ترس‌های مخترع جوان

بسیاری الکساندر گرین، نویسنده‌ی کتاب اتومبیل خاکستری را یکی از پیشگامان ادبیات مدرن روسیه و از چهره‌های بنیادی جنبش نئورمانتیسیسم در ابتدای قرن بیستم می‌دانند. گرین زندگی دشوار و پرماجرایی داشت که در آن دو تبعید و یک فرار از زندان و فعالیت مخفیانه در حزب سوسیالیست انقلابی به چشم می‌خورد.

تجربه‌ی زیسته‌ی غنی الکساندر گرین به خمیرمایه‌ای ارزشمند برای خلق قصه‌هایش بدل شد که هرکدام با شاعرانگی و خلاقیتی چشمگیر، خواننده را حسابی به خود مشغول می‌کنند. آندری تارکوفسکی در وصف الکساندر گرین، او را شاعری به معنای حقیقی کلمه خطاب می‌کند. فردی آگاه که شیوه‌ی خاص او در ایجاد ارتباط با جهان باعث شده تا به رویکرد فلسفی شخصی در خصوص زیست انسان‌ها در جهان برسد. رویکردی که در کتاب اتومبیل خاکستری نیز نمود یافته است.

تصویرسازی حقیقت بشری در اتومبیل خاکستری

بیشتر نوشته‌های الکساندر گرین، از جمله نوولای اتومبیل خاکستری، ارتباط مستقیمی با واقعیت روسیه‌ی تزاری یا بلشویکی ندارد. محل وقوع رخدادهای اغلب داستان‌های او سرزمینی است بی‌نام در کنار دریا و به‌ظاهر دور از اروپا، ولی نام و ظاهر تمامی شخصیت‌ها، غربی است.

گویی نویسنده سعی دارد تا با ایجاد وضعیتی که در آن شخصیت‌هایش ارتباط مستقیمی با تاریخ، ملیت، ثروت، فقر و مذهب ندارند، بر وجوه انسانی آن‌ها متمرکز شود. طرفداران این نویسنده، جهان خیالی تصویر شده در آثار او را با نام گرینلاندیا خطاب می‌کنند. جهانی خیالی که در آن ملوانان، دانشمندان، اشراف‌زادگان، قهرمانان وفادار و... همگی درگیر حوادثی نامعمول می‌شوند که در آن عشق، طمع، معجزه و گاه حتی جادو حضور دارد.

با خرید کتاب اتومبیل خاکستری که توسط سارینا برخورداری به فارسی ترجمه شده و انتشارات رایبد آن را منتشر کرده، غرق در جهان زیبای این نوولای جذاب شوید و در تاملات فلسفی نویسنده‌اش، سیروسیاحت کنید.

کتاب اتومبیل خاکستری برای شما مناسب است اگر

• به ادبیات روسیه علاقه‌مندید.
• ادبیات قرن بیستم را می‌پسندید و به دنبال مطالعه‌ی یک نوولای فلسفی هستید.
• قصد مطالعه‌ی داستان بلندی را دارید که ضمن برخورداری از تمرکز داستان کوتاه، عمق و گستره‌ی دید پهناور رمان را نیز داشته باشد.

در بخشی از کتاب اتومبیل خاکستری می‌خوانیم

گرینیو پشت میز نشسته بود، کتش را درآورده، آستین‌هایش را بالا زده و آرنج‌هایش را بازِ باز روی میز گذاشته بود. قطرات ریز عرق روی صورت چاق و برنزه‌اش برق می‌زد. وقتی در فکر گرفتن ورق اضافه یا بالابردن نرخ شرط‌های قبلی بود فکش را روی هم فشار می‌داد و ریش پُرپشت و سیاهی که دور گونه‌ها و چانه‌اش را پوشانده بود به حرکت درمی‌آمد. اغلب اعلام می‌کرد «رنگ!» 20 یا «فول!» و البته خیلی وقت‌ها هم جا می‌رفت. جلوی چشم خودم فقط با روکردن سه دام21 دو شرط ده و بیست‌هزاری را برد، درحالی‌که حریفش بار اول یک جفت هفت و بار دوم سه سرباز داشت. یک بار هم جلوی کارۀ حریف کاره با جوکر رو کرد و دست را برد. بازی با جوکر انجام می‌شد و من فهمیدم که این کارت زیاد دست گرینیو می‌افتد.

وقتی به میز بازی نزدیک ‌شدم، همان‌طور که قبلاً گفتم، متوجه بازیکنی شدم که از روی اضطراب کارت‌های ضعیفش را بیرون انداخته بود و این نشان از باخت نهایی‌اش داشت. پول کافی همراهم بود و حواسم را به آن بازیکن دادم تا اگر تصمیم گرفت میز را ترک کند فوراً جایش را بگیرم. خیلی زود همین اتفاق هم افتاد. بازیکن رنگ‌پریده زورکی خمیازه‌ای ‌کشید و از جایش بلند شد. حلقۀ فشردۀ جمعیت دور میز باز و پس از خروج او دوباره بسته شد.

صندلی خالی شده بود. نگاهی به رونکور انداختم و او با لبخندی خونسردانه پاسخم را داد. روی صندلی نشستم و حالا گرینیوی دورگه مقابلم بود. او حتی به من نگاه هم نمی‌کرد. مسئول میز کارت‌ها را پخش کرد.

دست من نه از یک خال بود و نه ترتیبی متوالی از اعداد داشت. در یک کلام، اصلاً خوب نبود. بااین‌حال نگفتم: «پارول.» کارت‌ها را کنار گذاشتم و پنج‌تای دیگر خریدم. حالا به‌لطف جوکری که دستم افتاده بود ترکیب معقول‌تری داشتم. همان‌طور که می‌دانید کارت جوکر، با تصویر شیطان رویش، پنجاه‌وسومین کارت هر دست ورق است.