معرفی و دانلود کتاب متاسفم آرامشتان به هم خورد

معرفی کتاب متاسفم آرامشتان به هم خورد

پتی یومی کاترل نویسنده‌ی کتاب متاسفم آرامشتان به هم خورد، دست به نگارش اثری متفاوت در مواجهه با غم فقدان و بحران هویت زده است. این کتاب که نخستین اثر این نویسنده‌ی مهاجر کره‌ای است، روایتگر قصه‌ی زنی سی‌ودوساله به نام هلن موران است که پس از خودکشی برادرخوانده‌اش، مجبور به بازگشت به خانه‌ی دوران کودکی‌اش می‌شود.

درباره‌ی کتاب متاسفم آرامشتان به هم خورد

پتی یومی کاترل (Patrick Cottrell) نویسنده‌ی متولد کره جنوبی است که در کودکی به آمریکا مهاجرت کرد و اولین کتابش با نام متاسفم آرامشتان به هم خورد (Sorry to disrupt the peace) توانست در جلب توجه مخاطبین و منتقدین بسیار موفق عمل کند. قصه‌ی این اثر درمورد زخم‌های ترمیم نشده‌ی گذشته و شجاعت رو‌به‌رو شدن با آن‌ها در بزرگسالی است. زخم‌ها و دردهایی که برای سالیان ممتد ما را دنبال کرده‌اند و در نقطه‌ای از زندگی می‌بایست با آن‌ها رو‌به‌رو شد.

مرگ برادرخوانده‌ی شخصیت اصلی کتاب متاسفم آرامشتان به هم خورد، باعث می‌شود که او مجبور به بازگشت به خانه‌ی بچگی‌هایش شود و بعد از مدت‌ها با خانواده و احساسات متناقض و درهم خود مواجه شود. روایتی که پتی یومی کاترل برای این کتاب برگزیده، بیش از آنکه کنش محور و بیرونی باشد، بر کندوکاوهای درونی و کاوش ذهن شخصیت اصلی و احساساتش استوار است.

برون‌ریزی‌های ذهنی رنجور در رمان متاسفم آرامشتان به هم خورد

کتاب متاسفم آرامشتان به هم خورد انتشارات رایبد را می‌توان در گروه روان‌داستان‌ها جای داد؛ آثاری که بر تاملات ذهنی بیشتر از روایت و قصه‌پردازی تمرکز دارند و به تشریح و واکاوی خاطره‌ها، تحلیل شخصیت‌ها و توصیف احساسات و ادراک‌ها می‌پردازند. لحن طنز و بیان نیشدار پتی یومی کاترل در روایت قصه سبب شده که این برون‌ریزی‌های احساسی و روانی حالتی طنز و نقادانه نیز به خود بگیرد.

کتاب متاسفم آرامشتان به هم خورد پتی یومی کاترل شبیه به تجربه‌های شخصی خودمان است. شخصیت اصلی کتاب، یک قهرمان تیپیکال و مجهز به ویژگی‌های شخصیتی شگفت‌انگیزی نیست، او زنی است معمولی که از دید جامعه ناهنجاری‌های روانی نیز دارد.

معمای خودکشی برادرخوانده

هلن موران، شخصیت اصلی کتاب متاسفم آرامشتان به هم خورد، به دنبال یافتن علت خودکشی برادرخوانده‌اش است. اینترنت می‌گوید که برای این کار شش دلیل عمده وجود دارد، ولی هیچکدام از آن‌ها تطابقی با موقعیت برادر بیست‌ونه‌ساله‌اش ندارند. او در خودرویی بیرون از بیمارستانی در شهر میل‌واکی، به خود شلیک کرد. آن‌چه در ادامه‌ی قصه رخ می‌دهد، تحقیق و جست‌وجویی نامعمول است که هلن را مجبور می‌کند تا با گذشته‌اش دیدار دوباره کند.

رمان متاسفم آرامشتان به هم خورد پتی یومی کاترل، به تشریح عمیق روابط مخرب خانوادگی در ساحت زیستی این خواهر و برادر ناخوانده می‌پردازد. دو فردی که شبیه به خود نویسنده، به سرپرستی گرفته شده‌اند. ولی نویسنده به سوگ و غمگساری صرف دردهای خانوادگی نمی‌نشیند و سعی دارد از دل این زخم‌ها و روایت‌های دردناک، دری به‌سوی آرامش و پذیرش بگشاید.

با خرید کتاب متاسفم آرامشتان به هم خورد با اثری مواجه می‌شوید که با متن روان و روایت جذابش شما را حسابی درگیر داستان دردناک ولی پرامید شخصیت اصلی‌اش می‌کند. این کتاب توسط آرمین کاظمیان به فارسی ترجمه شده و انتشارات رایبد آن را منتشر کرده است.

کتاب متاسفم آرامشتان به هم خورد برای شما مناسب است اگر

• به آثار نویسنده‌های کره‌ای علاقه دارید.
• مشتاق خواندن داستانی درگیرکننده از مواجهه با دردها و زخم‌های گذشته هستید.
• می‌خواهید روایتی از دید یک راوی دارای ناهنجاری‌های روانی را مطالعه کنید.
• رمان‌هایی که شما را با جریان سیال ذهن راوی همراه می‌کنند، جذبتان می‌کنند.

در بخشی از کتاب متاسفم آرامشتان به هم خورد می‌خوانیم

مردی که زمانی خوش‌تیپ محسوب می‌شد، نسبت به آخرین باری که او را دیده بودم ظاهری چروکیده‌تر به خود گرفته بود و موهای قهوه‌ای‌اش در بالا خاکستری و در دو طرف سفید شده بود. با خودم فکر کردم رنگ موهایش به‌خاطر اندوه و فقدان تغییر کرده، چه هزینه‌ای به او و ظاهرش تحمیل شده است! دیدن یک چنین تغییر فیزیکی مؤثری با این فاصلۀ اندک پس از مرگِ یک نفر من را غمگین کرد.

گفتم: ‌ «در جواب سؤال‌تون باید بگم من یه بلیت یه‌طرفۀ هواپیما گرفته‌م. من اینجا هستم تا نگاهی به عمق مسئله بندازم و هر کاری از دستم برمیاد انجام بدم».

او سرش را به نشانۀ تأیید تکان داد. چشمانش همچون چشمان پرنده‌ای در معرض خطر که در تاریکیِ گرگ‌ومیشِ جنگلی پرواز می‌کند، کوچک، غمگین و بی‌پروا بود. همان‌طور که نگاه خیره‌ام از پدرخوانده‌ام به صندلی کیسه‌ای و سپس موهای پدرخوانده‌ام، از موهایش به عکس‌های روی لبۀ شومینه حرکت می‌کرد و باز از عکس‌ها به پدر‌خوانده‌ام برمی‌گشت، با خودم فکر کردم: «باید مرگ رو یه کاریش کرد».

در‌حالی‌که چند دقیقه‌ای ظاهر پدر‌خوانده‌ام را موشکافی می‌کردم با خودم زمزمه کردم: «چه حال و روز متفاوتی، این ماجرا چه هزینه‌هایی داشته»، سپس همان‌طور که حس غریبی برای او و شمایلِ همچون پرنده‌ و تکیده‌اش در قلبم موج می‌زد با خیرخواهیِ یک راهبه به او نگاه کردم. روی مبل نزدیک‌تر به او نشستم، آنقدر نزدیک که موهای سفید بلندی را ببینم که پشت گوش‌هایش در حال روییدن بودند. گفتم: «یه نفر باید اون‌ها رو کوتاه کنه. این چه وضعیه؟»

دلم می‌خواست به هر شکل ممکن کمکش کنم.