کتاب صوتی شوخی: چند داستان عاشقانه

چهار شاهکارِ کوتاه از چهار غول عالم ادبیات! کتاب صوتی شوخی مجموعه‌ای متشکل از چهار داستان کوتاه عاشقانه به قلم چهار نویسنده‌ی بزرگِ جهان است. عنوان هر داستان و نویسنده‌ی آن به ترتیب عبارت است از: زندگی نهانی والتر میتی، نوشته‌ی جیمز تربر؛ سه اندیشه‌ی دخترک گوژپشت، نوشته‌ی لوئیجی پیراندلو؛ شب ماه مه، نوشته‌ی نیکلای گوگول؛ شوخی، نوشته‌ی آنتون چخوف.

درباره کتاب صوتی شوخی:

داستان کوتاه همواره یک گونه‌ی ادبی محبوب در سرتاسر جهان بوده است. محبوبیتی که این روزها به سبب رشد روزافزون جنبه‌های زائد در زندگی بسیاری از انسان‌ها و در نتیجه، کمبود وقت همیشگی ایشان، از گذشته نیز بیشتر شده است؛ چرا که اغلب داستان‌های کوتاه را می‌توان در یک نشست مطالعه نمود، حال آنکه مطالعه و یا گوش سپردن به رمان و داستان‌های بلند، زمان‌بر و برای برخی نیز، اندکی ملال‌آور است.

در کتاب صوتی شوخی (A Joke)، به چهار داستانِ کوتاهِ حیرت‌انگیز از چهار نویسنده‌ی بزرگ و صاحب سبک گوش خواهید سپرد. طرح اصلیِ هر یک از این داستان‌ها مبتنی بر عشق و عاشقی است. اما پرداختِ قصه در کار هر نویسنده بسیار متفاوت با دیگری است. آخرین داستان کتاب که عنوان اثر «شوخی» نیز از آن گرفته شده است، بی‌تردید یکی از درخشان‌ترین آثار نویسنده‌ی مطرح روسی، آنتون چخوف (Anton Chekhov) محسوب می‌شود.

داستان کوتاه شوخی حکایتِ بازیِ عاشقانه و اندکی شیطنت‌آمیزی است که مردی طناز با دختری شرمگین، محجوب، و بی‌اندازه دلربا انجام می‌دهد. بی‌آنکه با گفتن از جزییات این اثر، شما را از لذتِ مواجهه‌ی مستقیم با آن محروم ساخته و با فاش ساختنِ ماجرا بخشی از جذابیتِ آن را زایل سازیم، فقط به ذکر این نکته بسنده می‌کنیم که این داستان کلاسیک از هر منظر، نمونه‌ی اعلای ادبیاتِ منحصربه‌فرد چخوف، این استادِ بی‌همتای داستان کوتاه است؛ زیرا در آن تمام ویژگی‌های سبکی وی از جمله طنزِ درخشان و زبانِ سحرانگیزِ سهل و ممتنع نمایان است.

سه داستان دیگر این مجموعه نیز هر یک شاهکارهایی در نوع خود کم‌نظیرند. و اساساً انتظاری جز این نیز نباید داشت، زمانی که می‌دانیم توسط جیمز تربر (James Thurber)، لوئیجی پیراندلو (Luigi Pirandello) و نیکلای گوگول (Nikolai Gogol) به رشته‌ی تحریر درآمده‌اند.

کتاب صوتی شوخی مناسب چه کسانی است؟

علاقه‌مندان به داستان کوتاه و طرفداران آثار عاشقانه، مخاطبین اصلی این اثرند.

در بخشی از کتاب صوتی شوخی می‌شنویم:

تنها یک کلبه در آخر دهکده هنوز چراغش روشن بود. آنجا منزل کدخدا بود. ساعتی پیش کدخدا شامش را خورده. تردیدی نیست که معمولاً این هنگام باید در خواب باشد. ولی امشب عرق‌کشی مهمانش بود. مالکی که میان زمین‌های قزاقان آزاد، تکه زمینی داشت. او را به دهکده فرستاده بود تا عرق‌کشی دایر کند.

این عرق‌کش امشب مهمان کدخدا بود. در بالای اتاق، زیر عکس قدیسان مردی کوتاه‌قد و چاق، که چشمانی ریز داشت و مرتب می‌خندید نشسته بود. لذتی از کشیدن چپق در دو چشمش نقش بسته، دائم به اطراف تف می‌انداخت و با شستش توتون چپقش را که بالا می‌آمد، می‌فشرد. هاله‌ای از دود به سرعت بالای سرش جمع، و او را در پوششی مه‌مانند پوشانده، به نظر می‌رسید دودکش یک کارخانه‌ی بزرگ عرق‌کشی، از نشستن روی سقفی شیروانی خسته شده، تصمیم به گردش گرفته، وارد کلبه‌ی کدخدا شده، و بر سر میزش جا گرفته است! ...