بله
حقیقت تلخ است... مگان دیواین در کتاب صوتی چگونه رنجی را که نمی‌توانیم درمان کنیم به دوش بکشیم؟ دوست و همنشین افرادی خواهد بود که درگیر تجربه‌ی سوگ هستند؛ چه آن‌هایی که مراحل سوگ را پشت سر می‌گذارند و چه آن‌هایی که با سوگ مزمن دست‌به‌گریبان‌اند و همچنان بار اندوه سال‌های پیش را به دوش می‌کشند. به این ترتیب، در این راهنمای الهام‌بخش قرار است درباره‌ی تأثیرات نوشتاردرمانی یا ژورنال‌نویسی در مدیریت سوگ بشنویم.
درباره‌ی کتاب صوتی چگونه رنجی را که نمی‌توانیم درمان کنیم به دوش بکشیم؟
همه‌ی دردها به راحتی قابل درمان شدن نیستند؛ پذیرش این حقیقت تلخ شاید اولین قدم برای ترمیم و التیام دردهایی باشد که سال‌هاست از آن‌ها رهایی نداریم. هدف مگان دیواین از نگارش کتاب صوتی چگونه رنجی را که نمی‌توانیم درمان کنیم به دوش بکشیم؟ گفتن جملات انگیزشی و حرفهای امیدوارکننده نیست؛ برعکس، در این کتاب قرار است رودرروی زخم‌های کهنه بایستیم و بدون آن که در قدم اول تلاشی برای بهبودشان کنیم، نگاه کردن به آن‌ها را یاد بگیریم.
بعضی تجربه‌های تلخ فراموش‌شدنی‌اند، مثل نمره‌ی کم امتحان؛ برخی جبران‌پذیرند، مثل اشتباهی کوچک که با عذرخواهی پاک می‌شود؛ و بعضی درمان‌پذیرند، مثل دندان‌دردی که به پزشک سپرده می‌شود. اما با رنج‌هایی که نه فراموش‌شدنی‌اند، نه درمان‌پذیر و نه جبران‌شدنی، چه باید کرد؟ در این کتاب به سراغ این دسته از غم‌ها خواهیم رفت.
آیا سوگ و اندوه بالاخره تمام می‌شود؟ افرادی که درگیر کنار آمدن با مرگ عزیزان هستند بارها این سوال را از خود و دیگران می‌پرسند و اغلب پاسخ‌های دلگرم‌کننده می‌شنوند. اما گاهی پذیرش فقدان و از دست‌دادن چنان تلخ است که برخی را به اختلال سوگ طولانی‌مدت دچار می‌کند. خرید کتاب صوتی چگونه رنجی را که نمی‌توانیم درمان کنیم به دوش بکشیم؟ و هدیه دادن آن به افراد سوگوار می‌تواند کمک اثربخش و متفاوتی در خیل همدلی‌های کلامی باشد.
پذیرش مرگ؛ چطور با این مهمان ناخوانده کنار بیاییم؟
احتمالاً تا اینجا با خودتان فکر کرده‌اید که تلاش برای «مواجهه با غم از دست دادن» آن هم به عنوان یک رویکرد درمانی، روش بی‌رحمانه‌ای به نظر می‌رسد. البته که مگان دیواین قصد ندارد به زخم‌های کهنه نمک بپاشد. نویسنده‌ی این راهنما یک عقیده‌ی ساده و مهم دارد و آن این است: درمان غم آغاز نخواهد شد، تا لحظه‌ای که بتوانیم وجود آن را بپذیریم.
نویسنده‌ی کتاب صوتی چگونه رنجی را که نمی‌توانیم درمان کنیم به دوش بکشیم؟ قول نمی‌دهد با شنیدن این اثر تمام غم‌ها از دلتان رخت خواهند بست، اما به شما این نوید را می‌دهد که دیگر از غم خود فرار نمی‌کنید و این‌بار بدون ترس به تماشای آن می‌نشینید.
افراد زیادی با کتاب‌های مگان دیواین مسیر سخت سوگ را پشت سر گذاشته‌اند. کافی‌ست شما هم با شنیدن کتاب، قلم و کاغذی آماده کنید تا به‌زودی اولین ژورنال غم خود را بنویسید؛ این شاید اولین قدم برای آشتی با خود و آغاز دوباره‌ی زندگی باشد.
شما این کتاب را با تلاش انتشارات سفیر قلم و با روایت شنیداری محمد ولیان می‌شنوید. همچنین ترجمه‌ی زیبای این اثر نیز کاری از محمدرضا صامتی است.
کتاب صوتی چگونه رنجی را که نمی‌توانیم درمان کنیم به دوش بکشیم؟ برای شما مناسب است اگر
- در حال جست‌وجو میان کتاب‌هایی هستید که حال آدم را خوب می‌کنند.
- درباره‌ی روانشناسی سوگ مطالعه می‌کنید و به دنبال تمرینات راهبردی برای درمان افسردگی پس از مرگ عزیزان هستید.
- در تجربه‌ی تلخ از دست دادن عزیزان به سر می‌برید و می‌خواهید در این دوره‌ی سخت نیز حامی و مراقب خود باشید.
- می‌خواهید برای دوستی که با تجربه‌ی سوگواری دست‌به‌گریبان است، هدیه‌ای التیام‌بخش و ارزشمند تهیه کنید.
در بخشی از کتاب صوتی چگونه رنجی را که نمی‌توانیم درمان کنیم به دوش بکشیم؟: ژورنالی برای سوگ و اندوه می‌شنویم
داستان‌سرایی چه ربطی به سوگ تو دارد؟ منظورم این است که این فقط داستانی نیست که تو داری زندگی‌اش می‌کنی. تو اینجا هستی چون کسی را از دست دادی که به‌نظرت نمی‌توانی بدون او زندگی کنی. نمی‌خواهی بدون او زندگی کنی. گنجاندن همه‌ی اینها در یک داستان دارای آغاز، میانه و پایان که با تبدیل شخصیت اصلی به فردی که حتی بهتر از خود واقعی اوست کامل می‌شود، به‌تنهایی کارساز نیست.
در دنیای واقعیت مرگ و فقدان، داستان‌ها می‌توانند تا حد زیادی بی‌معنی باشند.
اما در ساختار داستان کلاسیک، به‌ویژه در سفر قهرمان قصه، حقیقت و سودمندی وجود دارد. کار داستان این است که به آنچه می‌تواند بی‌شکل و دلهره‌آور باشد، ساختار و نظم ببخشد. سفر قهرمان با زندگی معمول او که در آن شاد یا ناشاد است و معمولاً شادی‌اش از بی‌قرار‌ی‌اش بیشتر است، آغاز می‌شود. و سپس... پای یک اتفاق به موضوع باز می‌شود.
غریبه‌ای از راه می‌رسد، یا لشکری هجوم می‌آورد، و او چیزی گرانبها را از دست می‌دهد؛ یا اینکه مرگ چیزی را که دوستش دارد، از بین می‌برد. سفری هست که او باید برود و اما دلش نمی‌خواهد برود.
