بله
کتاب سخن از عشق بر لبه پرتگاه، اثری خواندنی برای آشنایی با پیچیدگی‌های روابط انسانی، عشق، شکست و امید است. بوریس سیرولنیک، نویسنده‌ی کتاب، در این اثر با کلامی خواندنی و خوش‌فهم، خواننده را به سفری عمیق در درونِ خود دعوت می‌کند. پس از مطالعه‌ی کتاب حاضر، شناخت بهتری از خودتان پیدا می‌کنید و با روش‌های کارآمدی برای التیام آسیب‌های روحی آشنا می‌شوید.
درباره‌ی کتاب سخن از عشق بر لبه پرتگاه
کتاب سخن از عشق بر لبه پرتگاه (Talking Of Love On The Edge Of A Precipice)، پاسخ‌هایی برای پرسش‌های بنیادین انسان درباره‌ی زندگی، عشق و معنا را پیش روی خواننده قرار می‌دهد. بوریس سیرولنیک (Boris Cyrulnik)، نویسنده‌ی کتاب، با استفاده از مثال‌های واقعی و تجربیات شخصی، به خواننده کمک می‌کند تا به درک عمیق‌تری از خود و دنیای اطرافش برسد. مولف در این اثر از آسیب‌ها و شکست‌هایی سخن رانده که انسان‌ها در زندگی با آن‌ها روبه‌رو می‌شوند؛ آسیب‌هایی مانند شکست‌های عاطفی، صدمه‌های جسمی و تجربه‌های دلخراشی از قبیل تجاوز، شکنجه، سوء‌قصد، قتل، جنگ، تبعید و سوگ. برخی از این آسیب‌ها به‌اندازه‌ای ناخوشایند هستند که زندگیِ فرد را تا پایان عمر تحت‌تاثیر قرار می‌دهند.
نویسنده در کتاب سخن از عشق بر لبه پرتگاه، نسخه‌‌ای کامل برای رویارویی با این آسیب‌ها پیچیده است. بوریس سیرولنیک در این اثر ثابت کرده که با به‌کارگرفتن توانایی‌های روحی، می‌توان راه رشد و تحول دوباره را پس از تحمل این آسیب‌های ناخوشایند، در پیش گرفت. کتاب حاضر، اثری است برای کمک به افرادی که می‌خواهند هدف اصلی خود را در زندگی پیدا کنند. نویسنده بر این باور است که افراد با پیدا کردن هدف اصلیِ خود در زندگی، می‌توانند بر تمامی این مشکلات غلبه کنند و سختی‌های موجود در راه پیشرفت و رسیدن به درجه‌ی والای انسانیت را به جان بخرند. تاکید اصلیِ نویسنده در این اثر بر استفاده از قدرت شفابخشِ انعطاف‌پذیری در رویارویی با مشکلات است. مطالب این اثر به‌گونه‌ای تدوین شده تا خواننده پس از مطالعه، روش جدیدی برای پذیرش آسیب‌های ناخوشایندی که در زندگی تجربه کرده، فرا بگیرد و با درک گذشته‌ی خود، راه‌های جدیدی را برای ادامه‌ی زندگی دنبال کند.
بوریس سیرولنیک، روانپزشک فرانسوی و نویسنده‌ی کتاب، بیشتر مطالب این اثر را با ذکر تجربه‌های شخصیِ خود در درمان بیماران گردآوری کرده است. این رویکرد باعث شده تا با کتابی روبه‌رو باشیم که راهکارهای پیشنهادیِ آن در عمل، کاربرد داشته باشد و در درمان بیماران آسیب‌دیده را عملی سازد. در هر کدام از بخش‌های کتاب سخن از عشق بر لبه پرتگاه، مثالی واقعی از تجربه‌های شخصیِ نویسنده را مطالعه می‌کنید. هر کدام از این بخش‌ها، نمونه‌ای است از رویکرد روان‌درمانگرانه به آسیب‌های روحی. ذکر تجربه‌های شخصی در این اثر، سبک‌و‌سیاقی رواییی به کتاب سخن از عشق بر لبه پرتگاه داده و در کنار مطالبِ سودمندِ روان‌درمانی، محتوایی خواندنی دارد و خواننده را تا انتهای کتاب، مشتاق نگه می‌دارد.
کتاب سخن از عشق بر لبه پرتگاه را انتشارات افراز، چاپ و روانه‌ی بازار کرده. سمانه حنیفی، مترجم این اثر است.
کتاب سخن از عشق بر لبه پرتگاه برای چه کسانی مناسب است؟
تمامی علاقه‌مندان به مطالعه‌ی آثار انگیزشی و توسعه‌ی فردی، مخاطب‌های اصلی کتاب سخن از عشق بر لبه پرتگاه به‌حساب می‌آیند. مطالعه‌ی این کتاب برای افرادی که آسیب‌های روحی یا جسمی ناخوشایندی را تجربه کرده‌اند و به دنبال روش‌هایی برای التیام این عارضه‌ها می‌گردند نیز خالی از لطف نیست.
در بخشی از کتاب سخن از عشق بر لبه پرتگاه: چگونه بر شکست‌هایمان غلبه کنیم می‌خوانیم
اگر هیچ چیز در ما و اطراف ما تغییر نکند، در نتیجه تقدیر همه چیز را تعیین خواهد کرد و ما نمی‌توانیم کاری جز تکرار همه‌ی حوادث قبلی را انجام دهیم یعنی برای نجات پیدا کردن فقط سکوت می‌کنیم. چون ما را از حق دفاع از خودمان منع کرده‌اند اگر ما این احساس را به فرزندانمان انتقال دهیم، ریسک بزرگی کرده‌ایم: «من برای دفاع از خودم سکوت می‌کنم و این چیزی است که به فرزندانم هم یاد می‌دهم. آن‌ها احساس می‌کنند که در روابط ما قسمت تاریک و مبهمی وجود دارد. آن‌ها هیچ لحظه‌ای در اعتماد و اطمینان کامل با من نیستند چون استراتژی رفتاری من معمای نگران‌کننده‌ای را به آن‌ها القا می‌کند. ما در یک فضای بدون احساس زندگی می‌کنیم.» بعداً اگر ناگهان احساس در زندگی بچه‌ها پدیدار شود، چون آن‌ها یاد گرفته‌اند که از کسی کمک بخواهند و والدینشان یک منطقه ممنوعه را درست کرده بودند در نهایت یا جلوی آن ضربه را می‌گیرند و یا خودشان منهدم می‌شوند. البته بدون هیچ آگاهی ممکن! فرزند این خانواده که زمان و فرصتی برای پیوند دادن مشکلات روحی و گسستگی‌های روانی‌اش ندارد: «در برابر تجربه‌هایی که خواهان تغییر و تحول آن‌هاست، غیر قابل نفوذ می‌شود و در برابر تغییرات نیز مقاومت می‌کند.» در هر مرحله از رشد آن بچه به‌گونه‌ای که دنیا را درک می‌کند، تغییر می‌کند و در هر جمله‌ای که بیان می‌کند او دنیایی را که درک می‌کند، تغییر می‌دهد. هر گفتگوی اجتماعی پایه‌ی جدیدی را بنا می‌کند که رشد‌های مختلفی را به‌دنبال خواهد داشت.
روش‌ها و تحقیقات مربوط به آینده، افراد آسیب‌دیده‌ی روحی را تا زمانی‌که پدر و مادر و یا پدر بزرگ و یا مادربزرگ می‌شوند، دنبال می‌کنند. اما روش و بررسی‌های مربوط به گذشته با در نظر گرفتن اصل مشکل به عقب برمی‌گردند و با شنیدن داستان زندگی فرد توجیهی پیدا می‌کنند. این استراتژی‌های شناخت نتایج خیلی متفاوتی را ارائه می‌دهد. محققان به این نتیجه رسیده‌اند که در برخی کشورها در هر هزار نفر کودکی که با آن‌ها بدرفتاری شده دویست و شصت نفر در سن جوانی مجرم شده‌اند و این مسأله بسیار مهم‌تر از بررسی در کل جمعیت آن جامعه است.
