لادیسلاو تیمولاک و دارا کیو در کتاب درمان هیجانمدار فراتشخیصی، چارچوبی را برای درمان اختلالات اضطرابی و افسردگی معرفی میکنند که بهجای تلاش برای کاهش علائم این مشکلات، بر درمان ریشهای آنها تمرکز دارد. نویسندگان بر اساس آخرین پژوهشها و بیش از یک دهه تجربه در حوزهی درمان هیجان محور، به شما یاد میدهند که با راهکارهایی چون شفقت به خود و خشم سالم، با تجربههای هیجانی ناسازگاری مثل شرم و اندوه مقابله کرده و سلامت روان خود را بهبود دهید.
دربارهی کتاب درمان هیجانمدار فراتشخیصی
درمان فراتشخیصی در روانشناسی، به رویکردی اطلاق میشود که به عوامل عاطفی ریشهای در بروز اختلالات میپردازد. درمان هیجانمدار نیز متدهایی را شامل میشود که به آسیبپذیریهای هیجانی بنیادین رسیدگی کرده و در درمان افراد و زوجها کاربردی گسترده دارد. چارچوب پیشنهادی لادیسلاو تیمولاک و دارا کیو در کتاب درمان هیجانمدار فراتشخیصی که ترکیب این دو رویکرد معاصر است، به شما کمک میکند تا خاطرات و الگوهای فکری گذشته را به کمک روایات و تجربیات تازه اصلاح کنید.
درمان هیجانمدار، انسان را سیستمی پویا و خودتنظیمگر میداند که معنای خود را میآفریند و بر اساس نیازها، ارزشها و اهداف خود، رفتارش را تنظیم میکند؛ بنابراین، اختلالات روانی صرفاً با کاهش علائم رفع نمیشوند و همیشه باید به عملکرد هیجانی و تجربیات شخص توجه کرد. این عوامل ریشهای، در اختلالات مختلف خود را به اشکال گوناگونی نشان میدهند و اصلاح آنها در نهایت به کاهش علائم بیماریها منجر میشود.
آشنایی با مبانی نظری درمان هیجان مدار
کتاب درمان هیجانمدار فراتشخیصی از دو بخش و ده فصل تشکیل شده است. بخش یک به توضیح مفاهیم و مبانی نظری این رویکرد مثل آسیبپذیریهای هیجانی، کاربردهای این متد و تاریخچهی آن میپردازد. این سیستم که در گذشته با نام رواندرمانی فرایند تجربهگرا شناخته میشد، رویکردی انسانگرا و مراجعمحور دارد و بهمرورزمان، برای التیام مشکلاتی مثل افسردگی، اضطراب و تروما گسترش یافته است.

ریشهی انسانگرایانهی این متد، درمانگر را موظف میکند تا در روند تراپی، از خود همدلی نشان داده و با ایجاد فضایی امن و بدون قضاوت، به مراجع اجازه دهد تا احساسات و افکار خود را بروز دهد. در مرحلهی بعد، درمانگر با استفاده از اطلاعاتی که از مراجع خود دریافت کرده، شروع به تحلیل و بررسی شیوهی پردازش هیجانها، طرحوارهها و نیازهای برآورده نشدهی او کرده و مداخلات درمانی خود را بر اساس آنها پایهریزی میکند.
تکنیکهای درمان تروما، نشخوار فکری و نگرانی
بخش دوم کتاب درمان هیجانمدار فراتشخیصی، مختص به بُعد عملی این روش بوده و تکنیکهای تخصصی مقابله با نشخوار فکری، نگرانی، وسواس، اجبار و خاطرات تروماتیک را معرفی کرده و نحوهی استفاده از این چارچوب را در دورههای فشرده، بلندمدت، خودیاری و گروهی تشریح میکند. از جمله ویژگیهای ارزشمند اثر حاضر میتوان به استفاده از نمونههای بالینی واقعی و رونوشتهای جلسات تراپی اشاره کرد که تصویری دقیق و کامل از روند درمان ترسیم میکند.
خرید کتاب درمان هیجانمدار فراتشخیصی انتشارات کتاب ارجمند را به تمامی رواندرمانگران و علاقهمندان به روانشناسی پیشنهاد میکنیم. ترجمهی اثر حاضر برعهدهی محمدآرش رمضانی و عباس موزیری بوده است.
کتاب هیجانمدار فراتشخیصی برای شما مناسب است اگر
- به جدیدترین رویکردهای رواندرمانی علاقه داشته و میخواهید با مفاهیمی مثل درد هیجانی، طرحوارههای ناسازگار و تکنیکهای انسانگرا آشنا شوید.
- برای مقابلهی ریشهای با اختلالات اضطرابی و افسردگی و التیام احساس گناه، شرم و انزوا، به دنبال منبعی معتبر و علمی میگردید.
در بخشی از کتاب درمان هیجانمدار فراتشخیصی: راهنمای بالینی تبدیل درد هیجانی میخوانیم
مفهوم طرحهای هیجانی (گرینبرگ، 2017؛ گرینبرگ و همکاران، 1993) اساس نظریۀ درمان هیجانمدار دربارۀ ناکارآمدی و نحوۀ اصلاح آن در درمان است. گرینبرگ (2017: 40-39) طرحهای هیجانی را اینطور توصیف کرده است: «سازههای درونی حافظۀ هیجانی که مؤلفههای عاطفی، انگیزشی، رفتاری و شناختی را در سازمانهای درونیای ترکیب میکند که بدون آگاهی و بهسرعت با سرنخهای مرتبط فعال میشود.» پس، پردازش طرحهای هیجانی میانجی پاسخهای هیجانی در لحظه هستند، یعنی آنچه ما در لحظه تجربه میکنیم صرفاً به محرک اینجا و اکنون بستگی ندارد، بلکه تحتتأثیر تجربههای پیشین ما از شرایط مشابه نیز هست. بنابراین، رد پای تجربههای گذشته در تجربههای فعلی وجود دارد، و تجربههای هیجانی کنونی ناشی از طرحهاییاند که در گذشته شکل گرفتهاند. پس، پردازش هیجانی بهرغم ماهیت سازگارانه (تسهیل ارزیابی سریع از اطلاعات پیچیدۀ موقعیت) بر پایۀ طرحهای هیجانی شکل میگیرند که میتواند پاسخهای هیجانی ناسازگار بیافریند. مثلاً فردی که شرم را بارها در موقعیتهای اجتماعی گوناگون تجربه کرده است موقعیتهای بیآزار را هم با احساس شرم سپری میکند. چنانچه طرحهای هیجانی مشکلآفرین، انعطافناپذیر و ناسازگار شود (بخش بعد، نظریۀ ناکارآمدی را ببینید)، تبدیل آنها به طرحهای تجربی، منطبق با پیچیدگی موقعیتهای جدید، و تسهیلگرِ پردازش تعامل سازندهتر با محیط دشوارتر است.
بله



















