کتاب صوتی سومویی که نمی‌توانست گنده شود

کتاب صوتی سومویی که نمی‌توانست گنده شود داستانی عرفانی با بن‌مایه‌های آیین ذن و بودیسم و خودشناسی است که اریک‌ امانوئل اشمیت آن را از خلال زندگی یک نوجوان دست‌فروش روایت می‌کند.

درباره‌ی کتاب صوتی سومویی که نمی‌توانست گنده شود

آیا تا به‌ حال در طول عمرتان کسی را ملاقات کرده‌اید که مسیر زندگی‌تان را برای همیشه تغییر داده باشد؟ برای «یون»، شخصیت اصلی داستان سومویی که نمی‌توانست گنده شود (Le Sumo qui ne pouvait pas grossir) نوشته‌ی اریک امانوئل اشمیت (Éric-Emmanuel Schmitt)، این اتفاق یک روز کنار خیابان رقم می‌خورد. او پسر نوجوانی است که زندگی خانوادگی سختی را پشت‌ سر گذاشته. پدر یون خود را از طبقه‌ی دهم ساختمانی پرت کرده است و مادرش -چنان‌که یون می‌گوید- به پسرش علاقه‌ی چندانی ندارد. او در پیاده‌رو پای بساط دست‌فروشی‌اش نشسته که هیبت درشتی مقابلش پدیدار می‌شود. روزها این رهگذر غریبه از کنار بساط یون رد می‌شود و جمله‌ای را به او می‌گوید؛ جمله‌ای که شنیدنش هیچ برای یون خوشایند نیست. اما شومینتسو، این رهگذر عارف‌مسلک، دست‌آخر پس از بارها تلاش نافرجام، موفق می‌شود یون را راضی کند تا با او به جایی برود: مسابقه‌ی کُشتی سومو.

ملاقات با شومینتسو و تماشای کشتی سومو، زندگی یون را برای همیشه دگرگون می‌کند. شومینتسو از طریق آموزش مفاهیم این ورزش باستانی ژاپنی به یون، به او عرفان بودایی و مراقبه می‌آموزد. اما یون که به‌دنبال قهرمانی در این ورزش نیست، کشتی سومو را کنار می‌گذارد و خود را صرف مراقبه و آیین بودایی ذن می‌کند. روزی که یون با شومینتسو خداحافظی می‌کند، به رازی پی می‌برد که او را به‌شدت تحت تأثیر قرار می‌دهد...

کتاب صوتی سومویی که نمی‌توانست گنده شود برای چه کسانی مناسب است؟

اگر به ادبیات آمیخته با عرفان علاقه دارید، بی‌تردید کتابِ سومویی که نمی‌توانست گنده شود برای شما پیشنهاد فوق‌العاده‌ای خواهد بود. همچنین مطالعه‌ی این کتاب می‌تواند برای نوجوانان تجربه‌ای متحول‌کننده بیافریند.

اریک امانوئل اشمیت را بیشتر بشناسیم

اریک امانوئل اشمیت نویسنده، نمایشنامه‌نویس و فیلسوف اهل فرانسه است. او مدرک دکترای خود را در رشته‌ی فلسفه از دانشگاه سوربن پاریس گرفته است. نمایشنامه‌های اشمیت تا کنون در بیش از پنجاه کشور در سراسر جهان به روی صحنه رفته‌اند. آثار او تا کنون جوایز و افتخارات زیادی را از آن خود کرده است.

اشمیت به‌کار گرفتن بن‌مایه‌های مذهبی و عرفانی در ادبیات را دوست دارد. برخی از آثار او در این زمینه عبارتند از «مسیو ابراهیم و گل‌های قرآن» که آن را درباره‌‌ی اسلام نوشته است، «اسکار و بانوی صورتی‌پوش» که مجموعه داستانی است درباره‌ی مسیحیت، «فرزند نوح» که به یهودیت می‌پردازد، «ده فرزند نداشته‌ی خانم مینگ» که با آیین کنفوسیوس ربط پیدا می‌کند و «سومویی که نمی‌توانست گنده شود» که در آن به‌سراغ آیین ذن بودایی رفته است.

از آثار شناخته‌شده‌ی اریک امانوئل اشمیت می‌توان به «زمانی که یک اثر هنری بودم»، «خرده‌جنایت‌های زناشویی»، «مهمانسرای دو دنیا»، «پرنسس پابرهنه»، «کنسرتویی به یاد یک فرشته»، «انجیل‌های من» و «سهم دیگری» اشاره کرد. آثار ترجمه‌شده‌ی اشمیت به زبان فارسی را انتشارات چشمه، ثالث، افراز، نی، نگاه، نیلوفر، قطره و... منتشر کرده‌اند.

برخی از جوایز و افتخارات اریک-امانوئل اشمیت

- نشان شوالیه‌ی هنر و ادبیات فرانسه
- جایزه‌ی مولیر برای بهترین تئاتر مستقل از نگاه تماشاگران
- جایزه‌ی آکادمی بالزاک
- جایزه‌ی ادبی گنکور
- جایزه‌ی ادبی پاریس-لیون
- جایزه تئاتر شهر کلن برای The Libertine
- مدال معتبرترین جایزه‌ی فرهنگی اوکراین

در بخشی از کتاب صوتی سومویی که نمی‌توانست گنده شود می‌شنویم

روزهای بعد، تماشاگران و حرفه‌ای‌ها همه به من توجه می‌کنند. انتظار مبارزاتم را می‌کشند، از آن وحشت دارند، به آن اعتقاد دارند و من می‌شوم ستاره‌ی رو به بالای سومو. به لحاظ عوامل بدنی -سرعت و وزن و قدرت- متوسط رو به پایینم. در عوض، منطبق شدنم با حریف مایه‌ی حیرت می‌شود. گاهی با رندی به کف دست می‌کوبم تا حریف مژه بزند و از همان لحظه استفاده می‌کنم و کمربندش را می‌گیرم. گاهی با قدرت به هوا بلندش می‌کنم. ظرف چند روز، شایع می‌شود که من درخشانم و ماهر و غیرقابل پیش‌بینی. در واقع این ناشی از تمرکز من است. در هر موقعیتی بر فراز رینگ و خودم بال می‌گسترم و از راه نوعی شهود بر فراز صحنه، درست عمل می‌کنم. اگر مبارزه ادامه بیابد، روی نفس و پوست آن یکی متمرکز می‌شوم. در کمین کاستی‌ای توی تنفسش می‌مانم و آن‌وقت حمله می‌کنم.

با لرزش پوستش، تصمیمش را می‌فهمم و بدل می‌زنم. چون آگاهی درونم را آن بالا قرار می‌دهم. بدن حریف خیلی کوچک می‌شود، و بعد چون از آن کوچک شدن یقین حاصل می‌کنم وزنش به اندازه‌ی بسته‌ای کاه می‌شود. از آن پس، عاشق رفتن به رینگ می‌شوم. در آن دایره‌ی چهار متر و پنجاه‌وپنجی، هزاران ماجرا وجود دارد، هزار امکان باخت و هزار امکان برد، این به من بستگی دارد و به دشمن و به درکمان از موقعیت‌ها و کمی هم به اتفاق. این صحنه‌ی زندگی است، خود زندگی است و من دلم می‌خواهد زندگی کنم!