بله
جورج ام کاپالکا در کتاب 8 گام مدیریت موفق کلاس درس: راهنمای معلمان در برخورد با دانش آموزان دشوار با استفاده از راهکارهای کاربردی و عملی بهترین و مؤثرترین شیوه‌ها را برای دستوردهی در موقعیت‌های نابسامان کلاسی ارائه می‌دهد.
یکی از سوالاتی که معلمان و همین‌طور متخصصان سلامت روان در سراسر جهان با آن مواجه‌اند این است که "ما چگونه می‌توانیم به صورت مثبت و موثر رفتار کودکان دچار مشکل را تحت تأثیر قرار داده و به آنها این انگیزه را بدهیم که این رفتار بهبود یافته را به شیوه‌ای منسجم در محیط‌های مختلف بروز دهند؟"
دکتر جورج کاپالکا (Gorge Kapalka) در کتاب 8 گام مدیریت موفق کلاس درس (Eight Steps to Classroom Management Success)، به تمامی معلمان مدارس کمک خواهد کرد تا مدیریت کلاس‌هایی که دارای دانش آموزان ناسازگار هستند را در دست بگیرند. او شیوه‌هایی ارائه می‌دهد که کاملاً کاربردی بوده و منجر به تشدید تنش در آن موقعیت نمی‌شوند. او در این کتاب نه تنها روش‌های صادر کردن هشدارهای مؤثر را ارائه می‌دهد، بلکه توضیح می‌دهد که چرا راهبردهای سنتی هشدار دادن تقریباً همیشه به شکست می‌انجامند.
کتاب حاضر استفاده از راهبردهای سکوت تربیتی را مورد بحث قرار می‌دهد و نحوۀ استفاده از آنها را در صورت پرخاشگرانه بودن یا نبودن رفتار دانش‌آموز روشن می‌سازد. همچنین مثال‌هایی در رابطه با تدوین قراردادهای رفتاری ارائه داده و نحوۀ تعدیل انتظارات معلم بر اساس سن کودک، محیط بروز رفتار نامناسب، رفتارهای خط پایه در مفاد قرارداد را به تفصیل بیان می‌دارد و در نهایت توضیح می‌دهد که معلمان و روانشناسان مدرسه چگونه می‌توانند رفتارهای بهبود یافته در کلاس درس را به سایر محیط‌های مدرسه و خانه گسترش دهند.
جورج کاپالکا را بیشتر بشناسیم:
جورج کاپالکا یک روانشناس بالینی، مشاور بهداشت روان و یک روانشناس مدرسه است. او مدرک‌های دیگری نیز در زمینۀ خدمات بهداشت روانی کودک، ناتوانی‌های یادگیری، و داروشناسی روانی دارد. کاپالکا در مدت بیش از بیست سال به عنوان یک بالینگر فعال به درمان کودکان و نوجوانان مبتلا به مشکلات یادگیری پرداخته است. افزون بر این، او استاد مشاوره روانشناختی در دانشگاه مانموت و عضو کادر پزشکی مریدیان است؛ جایی که به پزشکان و پرستاران در زمینۀ اختلال کمبود توجه/ فزون کنشی و سایر اختلالات آموزش می‌دهد.
در بخشی از کتاب 8 گام مدیریت موفق کلاس درس: راهنمای معلمان در برخورد با دانش آموزان دشوار می‌خوانیم:
ارتباط غیر کلامی شما نیز باید تحکم‌آمیز باشد. ارتباط غیر کلامی شامل وضعیت بدن، حالت دست‌ها، حالت چهره، تُن صدا، و شیوۀ صحبت کردن (سرعت گفتار، بالا و پایین رفتن صدا یا وقفه‌ها در حین صحبت کردن) است.
به تدریج ژست تحکم‌آمیز به خود بگیرید (ایستادن می‌تواند کمک‌کننده باشد)، و دستانتان را به صورت آویزان در کنار بدن قرار دهید؛ اخم نکنید و در گرفتن حالت چهره سنجیده و حساب‌شده عمل کنید؛ از لحنی قاطع در صدایتان استفاده کنید (این امر می‌تواند به شما کمک کند صدای خود را خیلی آرام بالا ببرید، اما داد و فریاد نکنید)؛ و کلمات را به شیوه‌ای سنجیده و حساب شده بر زبان بیاورید.
هرچه دانش‌آموز سن کمتری داشته باشد، اهمیت توجه به زبان غیر کلامی از سوی شما بیشتر می‌شود؛ چراکه توانایی او در استدلال کلمات و پاسخ دادن به ارتباط کلامی هنوز در حال تحول است. یک کودک سه یا چهار ماهه را در نظر بگیرید. وقتی والد او را مخاطب قرار می‌دهد، او احتمالاً به احساسات و حالات پاسخ می‌دهد، ولو اینکه از توانایی اندکی در فهم کلمات و عبارات نیز برخوردار باشد. او تنها از طریق حالات چهره، ژست بدن و تُن صدای والد قادر است پیام‌ها را دریافت کند.
