بله
کتاب الحج (القسم الاول) اثر آیت‌الله شیخ ماجد کاظمی، اثری تخصصی در حوزه‌ی فقه جعفری و فقه امامیه است که به موشکافی احکام و مناسک حج می‌پردازد. مباحث مختلف مربوط به حج با استناد بر آیات قرآن، روایات ائمه و استدلال‌های فقهی در اثر حاضر بررسی شده و دیدگاه‌های متفاوت و اختلافات درباره‌ی مسائل شرعی نیز مورد تحلیل قرار می‌گیرند.
درباره‌ی کتاب الحج (القسم الاول)
آیت‌الله شیخ ماجد کاظمی در کتاب الحج (القسم الاول)، با رویکردی استدلالی به موضوعاتی نظیر وجوب حج، مقدمات حج، شرایط استطاعت و احکام مربوط به نذر و اجاره پرداخته و اثری جامع برای درک احکام اسلامی فراهم نموده است. نویسنده در این کتاب، حکمی فقهی را مطرح کرده و سپس با استفاده از منابع معتبر، به نقد و بررسی دیدگاه فقهای دیگر پرداخته و درنهایت نظر خود را اعلام می‌کند.
خرید کتاب الحج (القسم الاول) انتشارات چتر دانش را تمام علاقه‌مندان به اصول فقه شیعه و دانشجویان رشته‌ی حقوق پیشنهاد می‌کنیم؛ به کمک این اثر، می‌توانید احکام مربوط به عبادات حج و عمره را با به صورت تخصصی و به همراه مبانی فقهی فرا بگیرید.
کتاب الحج (القسم الاول) برای شما مناسب است اگر
- دانشجوی رشته‌ی حقوق و یا پژوهشگر علوم اسلامی بوده و به دنبال کتاب‌های درسی حوزه علمیه هستید.
- برای آشنایی و مطالعه‌ی اصول فقهی، به کتاب‌های فقهی شیعه نیاز دارید.
- به دنبال منبعی برای یادگیری مباحثی اعم از توانایی مالی، بلوغ، عقل و سایر شرایط وجوب حج می‌گردید.
در بخشی از کتاب الحج (القسم الاول): الجزء الخامس من سلسله الدرر الفقهیه فی شرح اللمعه الدمشقیه می‌خوانیم
(و شرط وجوبه البلوغ و العقل و الحریۀ و الزاد و الراحلۀ و التّمکن من المسیر)
أمّا البلوغ و العقل فشرطان فی کلّ واجب ففی صحیح إسحاق بن عمّار: «سألت أبا الحسن (علیه‌السلام) عن ابن عشر سنین یحجّ؟ قال: علیه حجّۀ الإسلام إذا احتلم، و کذلک الجاریۀ علیها الحجّ إذا طمثت».
و أمّا خبر ابان بن الحکم وفی نسخۀ «أبان، عن الحکم» عن الصادق (علیه‌السلام): الصبیّ إذا حجّ به فقد قضى حجّۀ الإسلام حتّى یکبر، و العبد إذا حجّ به فقد قضى حجّۀ الإسلام حتّى یعتق» فضعیف سندا و دلالۀً لانه یدل علی وجوب حجۀ الاسلام بعد البلوغ کما هو مقتضی مفهوم الغایۀ.
و اما الحریۀ فقد تقدم انفا ما یدل علیها، و اما صحیح حکم بن حکیم، عن الصادق (علیه‌السلام) أیّما عبد حجّ به موالیه فقد قضى حجّۀ الإسلام». و حمل الشیخ على أنّ المراد ثوابه ثواب حجّۀ الإسلام أو على ما إذا أعتق قبل أن یفوته أحد الموقفین، والصحیح رده بالشذوذ.
و أما الزّاد و الرّاحلۀ و التمکّن من المسیر فالنصوص به مستفیضۀ مثل صحیحۀ هشام بن الحکم عن أبی عبد اللّه (علیه‌السلام): «قوله عزّ و جلّ: و للّٰه على النّٰاس حجّ البیت من استطٰاع إلیه سبیلًا ما یعنی بذلک؟ قال: من کان صحیحا فی بدنه مخلى سربه له زاد و راحلۀ» و حیث لا یحتمل إرادۀ خصوص عین الزاد و الراحلۀ فلا بدّ من إرادۀ ما یعمّ ملک ثمنها.
