کتاب الطهاره و الصلاه به قلم آیتالله شیخ ماجد کاظمی دومین کتاب از مجموعهی پانزده جلدی الدرر الفقهیه فی شرح اللمعه الدمشقیه است. این مجموعه به شرح تفصیلی کتاب اللمعه الدمشقیه، اثر محمد بن مکی (شهید اول) میپردازد و ابواب مختلف فقه جعفری را مورد بررسی قرار میدهد. جلد اول مجموعهی حاضر به شرح و تفسیر احکام مرتبط با اجتهاد، تقلید و طهارت اختصاص داشت و حال در جلد دوم، با سایر احکام طهارت و نجاست و همچنین احکام مرتبط با نماز آشنا میشویم.
دربارهی کتاب الطهاره و الصلاه
آیتالله شیخ ماجد الکاظمی در مجموعه کتابهای الدرر الفقهیه فی شرح اللمعه الدمشقیه، ابواب مختلف فقه امامیه را گام به گام و با استناد به کتاب اللمعه الدمشقیه مورد بررسی قرار داده و آنها را با دیدگاهی تحلیلی و با نظر به معتبرترین روایات، توضیح میدهد. اثر پیش رو از این جهت حائز اهمیت است که کتابهایی نظیر آن چندان پر تعداد نیستند. بسیاری از کتابهای اصول فقه شیعه مانند کتاب اللمعه الدمشقیه که قدمتی قابل توجه دارند، در زمانهی ما نیاز به بازبینی و توضیح پیدا میکنند و این محقق نمیشود مگر به همت نویسندگانی مشابه مؤلف اثر پیش رو.
شرحی استدلالی بر احکام اموات، تیمم و نماز
در جلد دوم از مجموعهی الدرر الفقهیه فی شرح اللمعه الدمشقیه یعنی کتاب الطهاره و الصلاه، نویسنده ابتدا به احکام اموات و سپس به احکام نماز پرداخته و مسائلی مانند تیمم، شرایط نماز و... را موشکافانه بررسی میکند. هدف این است که گره از سردرگمیهایی باز کرد که سایر کتابهای فقهی شیعه ممکن است با پیچیده کردن کلام در ذهن پژوهشگران و طلاب ایجاد کنند.
خرید کتاب الطهاره و الصلاه انتشارات چتر دانش میتواند برای طلاب حوزهی علمیه بسیار آگاهیبخش و مفید واقع شود. کتاب پیش رو اعتبار خود را مدیون رویکرد استدلالی خود و بررسی دقیق سندی و رجلی احادیث است و بررسی تطبیقی و خلاصهسازی نهایی مباحث موجب فهم بهتر مطالب و مرور راحتتر آنها خواهد شد.
کتاب الطهاره و الصلاه برای شما مناسب است اگر
- از دانشجویان و اساتید رشتهی حقوق هستید و به آشنایی با احکام اسلامی احتیاج دارید.
- از طلاب حوزوی هستید که در بین کتابهای درسی حوزه علمیه به دنبال کتاب مناسبی برای درک بهتر اصول فقه شیعه میگردید تا بهجای حفظ کردن آنها را واقعاً متوجه شوید.
در بخشی از کتاب الطهاره و الصلاه: الجزء الثانی من سلسله الدرر الفقهیه فی شرح اللمعه الدمشقیه میخوانیم
(و قراءۀ الحمد و سورۀ کاملۀ)
اما وجوب الحمد فلا خلاف فیه و تدل علیه صحیحۀ محمد بن مسلم «سألته عن الذی لا یقرأ فاتحۀ الکتاب فی صلاته قال لا صلاۀ له الّا ان یقرأها فی جهر او اخفات» و غیرها و لا شک فی وجوب الحمد فی النوافل ایضا.
و اما خبر البطائنی الدال علی کفایۀ ثلاث تسبیحات بدل القراءۀ فیها فشاذ و راویه واقفی، ویدل علی وجوب السورۀ صحیح علی بن مهزیار عن یحیی بن ابی عمران قال کتبت الی ابی جعفر (علیهالسلام) جعلت فداک (ما تقول فی رجل ابتدأ ببسم الله الرحمن الرحیم فی صلاته وحده فیام الکتاب فلماّ صار الی غیرام الکتاب من السور ترکهافقال العباسی لیس بذلک بأس فکتب بخطه یعیدها مرتین علی رغم انفه یعنی العباسی) و دلالۀ الروایۀ علی وجوب السورۀ مما لا اشکال فیه ویدل علی وجوب السورۀ ثبوت اصل السورۀ فی الصلاۀ وعدم ما یدل علی سقوطها کما فی صحیح معاویۀ بن عمار الاتی وخبر منصور وغیرهما.
والامر کذلک بناءًعلی ان حکم دوران الامر بین الاقل والاکثر الارتباطیین هو الرجوع الی الاشتغال اما لو قلنا بجریان البراءۀ عند دوران الامر بین الاقل والاکثر الارتباطیین کما هو الحق وشککنا فی دلالۀ ما یدل علی وجوب السورۀ ولم نستکشف من الشهرۀ بین القدماء ثبوت الوجوب فلابد من القول بعدم وجوبها.
بله






















