بله
کتاب جواز طلبه الشفاعه من النبی (ص) والائمه الاطهار (ع) و بطلان التفویض نوشته‌ی آیت‌الله شیخ ماجد کاظمی رساله‌ای درباب حکم توسل به ائمه و اولیای الهی است که با زبان عربی در اختیار علاقه‌مندان علوم اسلامی قرار می‌گیرد. همچنین در بخش‌های بعدی نویسنده به بررسی عقاید افراطی «اهل غلو» و دلایل بطلان و پوچ بودن نظرگاه این فرقه می‌پردازد.
درباره‌ی کتاب جواز طلبه الشفاعه من النبی (ص) والائمه الاطهار (ع) و بطلان التفویض
توسل در اسلام و به‌ویژه در فقه شیعه، و طلب یاری و مدد از مقربان درگاه الهی فعلی جایز و بلکه مستحب است؛ با این حال جمعی از اهالی فرقه‌ی ضاله‌ی وهابیت آراء و نظراتی در باب تحریم توسل‌جویی به نبی خداوند و ائمه‌ی پاک او طرح کرده‌اند. آیت‌الله شیخ ماجد کاظمی از علمای روشنگر فقه شیعه در کتاب جواز طلبه الشفاعه من النبی (ص) والائمه الاطهار (ع) و بطلان التفویض این شبهه‌ی باطل را با استناد به آیات قرآنی و احادیث و روایات معتبر رد می‌کنند. متن کامل این مقاله با زبان عربی مقابل شما قرار گرفته است.
با خرید کتاب جواز طلبه الشفاعه من النبی (ص) والائمه الاطهار (ع) و بطلان التفویض، همچنین شما می‌توانید با دو مقاله‌ی ارزشمند از شیخ ماجد کاظمی همراه شوید. مقاله‌ی اول نقدی علمی از نویسنده بر یکی از کتب درسی حوزه‌های علمی با نام «نقد وهابیت» است و مقاله‌ی دوم به بحث قیام حضرت زهرا (س) و دفاع کامل ایشان از مفهوم ولایت اختصاص پیدا می‌کند.
این کتاب با متن تماماً عربی و با تلاش انتشارات چتر دانش به دست شما می‌رسد.
کتاب جواز طلبه الشفاعه من النبی (ص) والائمه الاطهار (ع) و بطلان التفویض برای شما مناسب است اگر
- در حال پژوهش بر موضوع شفاعت از منظر وهابیت و نقد و بطلان آن هستید.
- درباره‌ی مفهوم شفاعت و تعریف توسل و همچنین اقسام آن مطالعه می‌کنید.
در بخشی از کتاب جواز طلبه الشفاعه من النبی (ص) والائمه الاطهار (ع) و بطلان التفویض: و بضمیمته مقالتان الاولی ملاحظات علی کتاب نقد الوهابیه و الثانیه ثوره الزهراء و صرختها فی الدفاع عن الولایه می‌خوانیم
لا شک ان من یعادی الامام علیاً وابناءه علیهم صلوات اللّه تعالی انما یعادی اللّه ورسوله (ص) لانهما امرا بطاعته ومحبته وولائه، ونهیا عن معاداته وبغضه، قال تعالی: ﴿إِنَّمَا وَلِیُّکُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِینَ آمَنُوا الَّذِینَ یُقِیمُونَ الصَّلَاهَ وَیُؤْتُونَ الزَّکَاهَ وَهُمْ رَاکِعُونَ﴾ وقد اجمع المفسرون والمؤرخون ان المقصود من الذین آمنوا فی هذه الآیه الکریمه هو امیر المؤمنین علی (ع).
وفی بیعه الغدیر قال النبی: «مَنْ کُنْتُ مَوْلَاهُ فَهَذَا عَلِیٌّ مَوْلَاهُ اللَّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالاهُ وَعَادِ مَنْ عَادَاهُ» کما رواه السنه والشیعه.
وقال تعالی: ﴿مَنْ یُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللَّهَ﴾9 والرسول (ص) امر بطاعه علی والائمه من ولده والاحادیث فی ذلک کثیره جداً منها:
«الائمه من ولدی فمن اطاعهم فقد اطاع الله جل وعلا ومن عصاهم فقد عصی اللّه وهم العروه الوثقی والوسیله الی اللّه جل وعلا».
«یا علی انت سید فی الدنیا سید فی الآخره، حبیبک حبیبی وحبیبی حبیب اللّه وعدوک عدوی وعدوی عدو اللّه، والویل لمن ابغضک بعدی».
