کتاب در انتظار گودو

کتاب در انتظار گودو حاوی یکی از نمایشنامه‌های مهم قرن بیستم است که خود ساموئل بکت آن را اثری تراژیکمدی می‌دانست. در این اثر نوعی پوچی مسخره در میان تراژدی زندگی به چشم می‌خورد. ولادیمیر و استراگون، دو شخصیت اصلی نمایشنامه، چشم‌به‌راه شخصی به نام گودو هستند و برای گذران زمان، با یکدیگر سخن می‌گویند.

درباره‌ی کتاب در انتظار گودو

در انتظار گودو (Waiting for Godot) یکی از مهم‌ترین نمایشنامه‌های قرن بیستم است که تأثیری شگرف بر تئاتر و ادبیات نمایشی گذاشت. جالب است که انگیزه‌های مالی ساموئل بکت (Samuel Beckett) را به نوشتن این نمایشنامه سوق دادند. او تصمیم گرفت برای به دست آوردن کمی پول بیشتر، از رمان‌نویسی به نمایشنامه‌نویسی روی آورد. خود بکت در آن‌زمان فکر نمی‌کرد در حال خلق یک اثر ماندگار باشد؛ اما بعدها این نمایشنامه در زمره‌ی شاهکارهای ادبیات جهان قرار گرفت. اثری که بسیاری آن را یکی از نخستین‌ها در ژانر ابزوردیسم می‌دانند.

خلاصه کردن کتاب در انتظار گودو در یک خط بسیار ساده است؛ اما تحلیل آن به ساعت‌ها مطالعه نیاز دارد. دو مرد با نام‌های ولادیمیر و استراگون در یک جاده‌ی روستایی نزدیک درختی بی‌برگ با یکدیگر صحبت می‌کنند. خوانندگان در خلال گفت‌وگوها پی‌ می‌برند که این دو در انتظار فردی به نام گودو هستند. پس از مدتی انتظار، مردی به نام پوتزو همراه با خدمتکارش، لاکی، به صحنه می‌آید. پوتزو لاکی را مانند حیوانی بارکش با طنابی به این‌سو و آن‌سو می‌برد. ولادیمیر و استراگون که از دیدن این دو نفر شگفت‌زده شده‌اند، با آن‌ها وارد صحبت می‌شوند و نمایش جانی تازه می‌گیرد. اما مخاطب هر لحظه با خود فکر می‌کند که گودو کیست؟ چه زمانی خواهد آمد؟ چرا ولادیمیر و استراگون این‌چنین منتظر او هستند؟ چرا پوتزو با لاکی چنین رفتاری دارد؟ معنای این نمایشنامه‌ی ساموئل بکت چیست؟ مترجم کتاب، مهدی نوید، در بخش حواشی و تعلیقات می‌کوشد به این سؤالات پاسخی درخور دهد. کتاب در انتظار گودو را نشر چشمه روانه‌ی بازار کرده‌ است.

نکوداشت‌های کتاب در انتظار گودو

• نمایشنامه‌ی در انتظار گودو یکی از اصیل‌ترین و تکان‌دهنده‌ترین نمایشنامه‌های نسل ماست. (لاندن تایمز)
• نمایشنامه‌های بکت رازی محصور در دل معمایی دیگر هستند. (نیویورک تایمز)

اقتباس‌های فرهنگی و سینمایی از کتاب در انتظار گودو

ساموئل بکت بعد از نوشتن نمایشنامه‌ی در انتظار گودو، پیشنهادهای زیادی برای اقتباس تلویزیونی و سینمایی دریافت کرد؛ اما تا پایان در برابر این پیشنهادها مقاومت کرد و معتقد بود نمایشنامه‌ی او فقط برای صحنه‌ی تئاتر است و بس. تا به امروز اجراهای این نمایشنامه در تئاتر موفقیت بیشتری داشته‌اند و نسخه‌های سینمایی و تلویزیونی نتوانسته‌اند در جذب مخاطبان موفق عمل کنند. بااین‌حال یکی از محبوب‌ترین اقتباس‌های صورت‌گرفته از نمایش بکت، متعلق به مایکل لیندزی هاگ است. او در فیلم تلویزیونی تحسین‌شده‌ی خود از بری مک‌گاورن و جانی مورفی درنقش ولادیمیر و استراگون بهره برد. در دوره‌ی همه‌گیری کووید 19، اتان هاوک و جان لگوئیزامو در یک نمایش آنلاین بر اساس کتاب در انتظار گودو بازی کردند که با استقبال تماشاگران مواجه شد.

کتاب در انتظار گودو برای چه کسانی مناسب است؟

کتاب در انتظار گودو برای کسانی است که به نمایشنامه‌های ابزورد علاقه دارند.

در بخشی از کتاب در انتظار گودو می‌خوانیم

پوتزو: (با حرکتی سخاوتمندانه) دیگه حرفی ازش نزنیم. (طناب را می‌کشد) پاشو خوک کثیف! (مکث) هربار می‌افته خوابش می‌بره. (طناب را می‌کشد) پاشو گراز! (صدای لاکی که برمی‌خیزد و باروبندیلش را جمع می‌کند. پوتزو طناب را می‌کشد) برگرد! (لاکی عقب‌عقب وارد صحنه می‌شود) بایست! (لاکی می‌ایستد) بچرخ! (لاکی می‌چرخد. رو به ولادیمیر و استراگن، دوستانه) آقایان، از آشنایی با شما خوشوقتم. (در مواجهه با حالت ناباورانه‌ی آن دو) بله‌بله، از صمیم قلب خوشوقتم. (طناب را می‌کشد) نزدیک‌تر! (لاکی جلو می‌رود) بایست! (لاکی می‌ایستد) بله، راه طولانی به‌نظر می‌رسه وقتی آدم… (ساعتش را نگاه می‌کند)… بله… (حساب می‌کند)… بله، شش ساعت تک‌وتنها سفر کنه، درسته، شش ساعت متمادی، بی‌این‌که چشمش به کسی بیفته. (به لاکی) پالتو! (لاکی کیف را زمین می‌گذارد، جلو می‌رود، پالتو را می‌دهد، به جای خودش برمی‌گردد، کیف را برمی‌دارد) این رو بگیر! (پوتزو شلاق را به‌طرف لاکی دراز می‌کند. لاکی جلو می‌رود و، از آن‌جا که هر دو دستش گیر است، شلاق را به دهان می‌گیرد، بعد به جای خودش برمی‌گردد. پوتزو بنا می‌کند به پوشیدن پالتوش، در جای خود می‌ماند) پالتو! (لاکی کیف، سبد و چارپایه را زمین می‌گذارد، جلو می‌رود، کمک می‌کند پوتزو پالتوش را بپوشد، به جای خودش برمی‌گردد و کیف، سبد و چارپایه را برمی‌دارد) امشب حال‌وهوای پاییزی داره. (پوتزو آخرین دکمه‌های پالتوش را می‌بندد، خم می‌شود، خودش را برانداز می‌کند، کمر صاف می‌کند) شلاق! (لاکی جلو می‌رود، خم می‌شود، پوتزو شلاق را از دهان او می‌قاپد، لاکی به جای خودش برمی‌گردد) بله آقایان، من بدون مصاحبت با آدم‌هایی مثل خودم نمی‌تونم مدت زیادی دووم بیارم (عینکش را می‌زند و به دو آدم مثل خودش نگاه می‌کند) حتی وقتی شباهت تمام‌وکمال نباشه. (عینکش را برمی‌دارد) چارپایه! (لاکی کیف و سبد را زمین می‌گذارد، جلو می‌رود، چارپایه را باز می‌کند، آن را زمین می‌گذارد، به جای خودش برمی‌گردد، کیف و سبد را برمی‌دارد)