کتاب نامه‌ای عاشقانه از تیمارستان ایالتی

کتاب نامه‌ای عاشقانه از تیمارستان ایالتی، مجموعه داستان کوتاه در سبک پست مدرن است. ریچارد براتیگان، شاعر و نویسنده‌ی محبوب آمریکایی، مرز میان داستان و شعر را در این قصه‌های کوتاه در نوردیده است. در این داستان‌های کوتاه با شخصیت‌هایی همراه می‌شوید که هر کدام به‌نوعی با واقعیت پیرامون خود کلنجار می‌روند؛ از دخترکی در کتابخانه که به دنبال داستانی پیچیده و جنایی است تا عاشقی که خیال حضور معشوق از دست رفته‌اش را در سر می‌پروراند.

درباره‌ی کتاب نامه‌ای عاشقانه از تیمارستان ایالتی

کتاب نامه‌ای عاشقانه از تیمارستان ایالتی (The Edna Webster Collection of Undiscovered Writing)، مجموعه داستان کوتاه با مضامین تنهایی، مرگ، عشق و جستجوی معنا است. ریچارد براتیگان (Richard Brautigan)، نویسنده‌‌‌ی محبوب سبک پست مدرن داستانی، با طنزی تلخ و زبانی موجز، روابط انسانی را واکاوی کرده است.

در ابتدای کتاب نامه‌ای عاشقانه از تیمارستان ایالتی، داستان کوتاه «برام یه قصه بگو» را می‌خوانید. این داستان درباره‌ی نویسنده‌ای است که در کتابخانه با دختری کوچک آشنا می‌شود. نویسنده در کتابخانه‌ی عمومی مشغول ورق‌زدن کتابی از واتسون تی.اسمیت برانلی است که متوجه می‌شود کسی به پای او ضربه می‌زند. دخترکی با چشم‌های آبی، موهای بلوند و پیراهنی سبز در کنار نویسنده ایستاده است.

نیاز انسان به سادگی در روایتی از ریچارد براتیگان

در ادامه‌ی داستان برام یه قصه بگو در کتاب نامه ای عاشقانه از تیمارستان ایالتی، گفت‌وگویی میان نویسنده و دخترک شکل می‌گیرد. دختر کوچک از نویسنده می‌خواهد که برای او قصه‌ی بخواند. نویسنده از خواندن داستان امتناع می‌کند و دخترک او را تهدید می‌کند که اگر داستان نخواند، تا جایی که می‌تواند جیغ می‌زند. نویسنده که چاره‌ای به غیر از تسلیم شدن در برابر اصرار دخترک ندارد، از کتابخانه بیرون می‌رود تا داستان بخواند.

پس از گفت‌وگوهایی درباره‌ی داستان‌های پلیسی و پیچیده، دخترک راضی می‌شود که نویسنده یک داستان علمی تخیلی برایش تعریف کند. تعریف کردن داستان تخیلی با مفاهیم پیچیده، حوصله‌ی دخترک را سر می‌برد تا در نهایت از نویسنده بخواهد که به کتابخانه برگردد و کتابش را بخواند. ریچارد براتیگان در این داستان کوتاه از کتاب نامه‌ای عاشقانه از تیمارستان ایالتی، تضاد میان پیچیدگی برخی از اتفاق‌های دنیا و نیاز انسان به سادگی را به تصویر کشیده است.

عشقی پست مدرن در داستان کوتاهی از ریچارد براتیگان

«دوست‌داری سوارِ یه جفت ماهی قرمز بشیم و تا آلاسکا شنا کنیم؟»، نام دومین داستان کوتاه از کتاب نامه‌ای عاشقانه از تیمارستان ایالتی است. این داستان با بیدار شدنِ راوی در کنار گریس، آغاز می‌شود. راوی 19 سال دارد و گریس 17ساله است. راوی با نگاهی صمیمی به گریسی که در بستر آرمیده، زیر لب می‌گوید دوستش دارد. در بخشی دیگر، گریس در حالی از راه می‌رسد که خیسِ آب باران شده و بلندبلند می‌خندد. وقتی راوی می‌پرسد چرا اینقدر خوشحالی، گریس می‌گوید چون خیس آب شده است.

آرامش دلنشین صبحگاهی و شادی‌های بی‌بهانه‌ی گریس در این داستان کوتاه از کتاب نامه‌ای عاشقانه از تیمارستان ایالتی، یادآور این نکته‌ی مهم است که یک اتفاق ساده مانند خیس شدن زیر باران، حال‌و‌هوایی دلنشین در زندگی ایجاد می‌کند و عشق را می‌توان در همین لحظات ساده و غیرمنتظره دید.

این مجموعه داستان کوتاه با قصه‌های خرچنگ‌ها ماهی دهان‌گَرد می‌خورند و سه نمایشنامه‌ی تجربی خاتمه پیدا می‌کند. خرید کتاب نامه‌ای عاشقانه از تیمارستان ایالتی و مطالعه‌ی آن، فرصتی برای شما فراهم می‌کند تا روابط انسانی و زیبایی‌های زندگی را با نگاهی عمیق‌تر ببینید.

اگر می‌خواهید از بین بهترین کتاب های ریچارد براتیگان، یک مجموعه داستان کوتاه از این نویسنده‌ی محبوب را انتخاب کنید، دانلود کتاب نامه‌ای عاشقانه از تیمارستان ایالتی را در دستور کار خود قرار دهید.

کتاب نامه‌ای عاشقانه از تیمارستان ایالتی برای شما مناسب است اگر

• تعریف‌وتمجیدهای زیادی درباره‌ی ریچارد براتیگان شنیده‌اید و می‌خواهید مطالعه‌ی آثار این نویسنده‌ی مطرح را با خواندن یک مجموعه داستان کوتاه پست مدرن آغاز کنید.
• از مطالعه‌ی داستان‌های کوتاه با موضوعات عاشقانه و روابط اجتماعی لذت می‌برید.
• قصد خواندن داستان‌های کوتاهی را دارید که در عین موجز بودن، شما را به فکر وادار کنند.
• می‌خواهید نمونه‌ای از طنز سیاه و تلخ در ادبیات پست مدرن را مطالعه نمایید.

در بخشی از کتاب نامه‌ای عاشقانه از تیمارستان ایالتی می‌خوانیم

شبِ پاییزى تیره و نمناکى بود. بادِ خنکى در شهر مى‌وزید؛ شاخه‌هاى درختان را به‌هم مى‌زد، برگ‌ها را زیرورو مى‌کرد و از صداى پیچشِ آن در کابل‌هاى برق، انگار ارواحِ خفته ولوله مى‌کردند.

فصلِ مهاجرتِ غازها بود و هر از چندگاهى صداى پروازِ دسته‌اى از آن‌ها از فرازِ شهر به گوش مى‌رسید.

دو پسربچه‌ى نُه‌ساله داشتند در خیابان راه مى‌رفتند. شب از نیمه گذشته بود و آن دو تازه از دیدنِ فیلمى ترسناک برگشته بودند. اسمِ فیلم بود هیولاى ناشناخته.

پسربچه‌ها دستِ هم را گرفته بودند.

گرى پرسید: «دارى به چى فکر مى‌کنى؟»

جیم گفت: «اصلاً دلم نمى‌خواد هیچ‌وقت جونورى رو ببینم که خون آدم‌ها رو مى‌خوره.»

«منم همین‌طور.»

«مى‌آى یه کم بدوییم؟»

گرى گفت: «فقط براى ورزش کردن.»

«معلومه.»

مثلِ اسب در خیابان شروع کردند به دویدن.