بله
کتاب فلسفه رواقی و هنر شادکامی نوشته‌ی رونالد رابرتسون مسیری را به سوی خوش‌بختی و شادی عمیق در زندگی نشان می‌دهد که متکی بر فضیلت و اصول مکتب رواقی‌گری است. نویسنده این سنت قدیمی را با دنیای امروزی سازگار می‌کند و در تلاش است انسان مدرن را از سردرگمی و آشفتگی به سوی آرامش رهنمون سازد.
درباره‌ی کتاب فلسفه رواقی و هنر شادکامی
دونالد رابرتسون (Donald Robertson) روان‌درمانگری است که در زمینه‌ی پیوند میان فلسفه‌ی باستانی رواقی‌گری و درمان شناختی-رفتاری تخصص دارد. کتاب فلسفه‌ی رواقی و هنر شادکامی (Stoicism and the Art of Happiness) راهنمایی است که او برای یافتن زندگی شادتر ارائه داده است. نویسنده از خرد باستانی رواقیون برای آشکار کردن حقایق پایدار و راهبردهای اثبات‌شده در بهبود به‌زیستی بشر استفاده می‌کند.
مکتب رواقی‌گری را زنون کیتیومی حدود سال 301 قبل از میلاد در آتن بنیان نهاد؛ سنتی که به‌مثابه‌ی یک جنبش فلسفی فعال برای تقریباً 500 سال ادامه داشت و هنوز هم مردم را مجذوب خود می‌کند. در کتاب فلسفه‌ی رواقی و هنر شادکامی راه‌هایی نشان داده شده که در آن رواقی‌گری می‌تواند «فلسفه‌ی زندگی» را برای دنیای مدرن فراهم کند.
اگر از بیشتر فیلسوفان مدرن بپرسید «معنای زندگی چیست؟» احتمالاً فقط شانه بالا می‌اندازند و می‌گویند که این سؤال بی‌پاسخ است. بااین‌حال مکاتب اصلی فلسفه‌ی باستان هر یک پاسخ متفاوتی به این سؤال ارائه کرده‌اند. به‌طور خلاصه رواقیون عقیده دارند که هدف زندگی، پیوسته زیستن در هماهنگی و توافق با طبیعت جهان است و این کار را با توجه به ماهیت ذاتی خودمان به‌مثابه‌ی موجودات عقلانی و اجتماعی انجام می‌دهیم. آنچه رونالد رابرتسون در کتاب فلسفه‌ی رواقی و هنر شادکامی شرح می‌دهد زندگی بر مبنای فضیلت یا آرته است.
تأکید رواقیون بیش از هرچیز بر شادکامی است که در گروِ عشقِ عقلانی به خود و احساس دوستی و محبت نسبت به دیگران است. فیلسوف رواقی هم دیگران را دوست خواهد داشت و هم از ضررها و آسیب‌های اجتناب‌ناپذیری که زندگی بر خودش وارد می‌کند، آشفته نمی‌شود. در واقع، رواقی‌گری با تغییر منطقی و طبیعی احساسات ما به‌جای اینکه سعی کنیم با زور جلوی آن‌ها را بگیریم، مجموعه‌ای غنی از راهبردها و ترفندها برای توسعه‌ی تاب‌آوری روانی فراهم می‌کند.
منبع نهایی شادکامی و کامیابی انسان چیست؟ رواقیون وقتی می‌گویند فلانی آدم خوب یا بدی است به چه معناست؟ آن‌ها چگونه نیاز به زندگی در دنیا، مدیریت اموال و تعامل با افراد دیگر را با دیدگاه سخت‌گیرانه‌ی خود که فضیلت تنها خیر واقعی است، سازگار می‌کنند؟ این‌ها سؤالاتی هستند که رونالد رابرتسون در کتاب فلسفه رواقی و هنر شادکامی به آن‌ها پاسخ می‌دهد.
کتاب فلسفه رواقی و هنر شادکامی این وعده‌ی امیدبخش را می‌دهد که با آموختن اینکه رواقی‌گری چیست می‌توانید زندگی خود را متحول کنید. این کتاب را نشر مهرگان خرد با ترجمه‌ی مرتضی براتی منتشر کرده است.
کتاب فلسفه رواقی و هنر شادکامی برای چه کسانی مناسب است؟
این کتاب به هرکس که در پیِ یافتن راز شادی و کامیابی در زندگی است، توصیه می‌شود.
در بخشی از کتاب فلسفه رواقی و هنر شادکامی: حکمت عملی برای زندگی امروز می‌خوانیم
رواقیون فضیلت و کسانی که فضیلت را تجسم می‌بخشند (که در نهایت به معنای حکیم ایدئال است که شخصیت او در اصطلاح رواقی فوق‌العاده «زیبا» است) را دوست دارند. این مفهوم از فردی کاملاً عاقل و خوب به فرد مشتاق رواقی جهت، ساختار و ثبات در عمل می‌دهد.
از آغاز اندیشه‌ی یونانی، حکیم به‌مثابه‌ی یک الگوی زنده و ملموس عمل کرده است. ارسطو در بخشی از پروترپتیکوس خود به این امر گواهی می‌دهد: «ما برای چیزهای خوب چه هنجار یا معیار دقیق‌تری از حکیم داریم؟»
عمل تقلید از حکیم ایدئال رواقی از جهاتی با تقلید از مسیح، محمد، بودا و سایر بنیان‌گذاران ادیان قابل مقایسه است. بااین‌حالْ حکیم به‌صراحت یک داستان تخیلی بود. رواقیون شک داشتند که او هرگز به شکل مجسم وجود داشته باشد و اگر وجود داشته باشد، می‌گویند که او باید به‌اندازه‌ی ققنوس نادر باشد. آن‌ها از این مفهوم به‌عنوان یک ایدئال فرضی برای تأمل و مقایسه خود استفاده می‌کردند. بااین‌حالْ آن‌ها همچنین نمونه‌های متعددی از مردان نسبتاً «عاقل و خوب» را مورد مطالعه قرار دادند که نقش بسیار مهمی در تربیت خود داشت. به‌عنوان‌مثالْ مارکوس به خود یادآوری می‌کرد: «به‌طور مداوم یکی از افراد باستانی را در ذهن داشته باش که با فضیلت زندگی می‌کرد.»
