کتاب گلهای رنج، گزیدهای از اشعار شاعر فقید فرانسوی، شارل پیر بودلر است. این کتاب برترین اشعار بودلر از سال 1840 تا 1867، یعنی تا زمان مرگ شاعر را شامل میشود. اشعار بودلر غالباً به توصیف رنجهای انسان، گناهان او، و زیباییهای نهفته در شرّ و ناراستی میپردازند.
دربارهی کتاب گلهای رنج
کتاب گلهای رنج (Flowers of Evil) یک کتاب غیرمعمولی پیرامون رنجهای معمول انسانهاست، به قلم شاعری رنجکشیده که درک عمیقش از عواطف و احساسات متعارف، زمینهی سقوط او در زندگی و صعودش در دنیای هنر و نویسندگی را فراهم آورد. شارل پیر بودلر (Charles Baudelaire)، پدر شعر مدرن فرانسه و بهعقیدهی برخی، بزرگترین شاعر این کشور، سفر آسوده و راحتی در زندگی شخصیاش نداشت. از بغض و کینهی او نسبت به ناپدریاش گرفته تا تجربههای متأثرکنندهاش در زمینههای عاطفی، همه و همه سبب شد تا بودلر جوان و زودرنج، حساستر از قبل، خودش را به ورطهی تنهایی، اعتیاد و پریشانی بکشاند.
اشعار ارائهشده در کتاب گلهای رنج، به انحطاط انسان و ارتباط رنجهای او با گناهان و ایدهآلهای غیرواقعیاش اشاره دارد. بودلر در سرودههایش، پاریس را، شهری که روزی منبع الهام خود میدانست، به ویرانهای تشبیه میکند که دیگر مانند قبل رنگوبوی خانه را ندارد. بهرهگیری از عناصر طبیعت بهصورت نمادین، بهوفور در اشعار بودلر یافت میشود؛ او معتقد بود دنیا شبیه به جنگلیست پر از اشارات و حقایقی که شوق دارند خود را با صدای بلند برای مردم فریاد بزنند اما انسانهای عادی بهدلیل عدم تأمل در این نشانهها، هیچگاه این فریادها را درک و دریافت نمیکنند.

از بودلر به عنوان الگویی مهم در سبک سمبولیسم یا نمادگرایی یاد میکنند. معمولاً هنرمندانی که از تأمل در موضوعات گوناگون لذت میبرند و از سطحینگری فراریاند، بیشتر از دیگران از نمادگرایی استفاده میکنند. بودلر نیز از این قاعده مستثنی نبود. او در جایی که فوران احساسات در قلبش، نگاه عادیاش را به زندگی مختل کرده بود و کلمهها با معنای واقعیشان توان ابراز احساسات رنجورش را نداشتند، با کمک نمادها و با لحنی صادقانه، به تسکین و مرهمی برای آتش درون خود و پل ارتباطی برای انتقال عواطف درهماش به دیگران، دست یافت.
شارل پیر بودلر چهار سال بعد از مرگ، به شهرتی که لایق آن بود دست یافت. پس از او بسیاری از اهالی ادبیات در فرانسه، اشعار هر شاعری را ادامهی راه بودلر میدیدند و سایهی افکار و عقاید او را در آثار آنها حس میکردند؛ چل ورلن، آرتور رمبو، استفان مالارمه و اسکار وایلد، از مهمترین ادیبانی بودهاند که شارل بودلر را بهعنوان منبع الهام آثارشان معرفی کردهاند.
کتاب گلهای رنج توسط محمدرضا پارسایار ترجمه شده و از سوی انتشارات هرمس به چاپ رسیده است.
کتاب گلهای رنج مناسب چه کسانی است؟
مطالعهی این کتاب را به مخاطبین شعر مدرن و دوستداران ادبیات فرانسه پیشنهاد میکنیم.
در بخشی از کتاب گلهای رنج میخوانیم
آفتاب بر آن لاشه پوسیده مىتابید
گویى که مىخواست برشتهاش کند
و صد برابر آنچه را که در پیکره بود
به طبیعت بىکرانه باز گرداند
آسمان اسکلت باشکوه را مىنگریست
به سان گلى بود که از هم مىشکفت
بوى لاشه گندیده چندان بود
که پنداشتى بر علفزار بیهوش مىشوى
بله























