بله
حسین هادی طرقی و زینب سادات امیری هاشمی در کتاب راهنمای درمان افسردگی و اضطراب مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) رویکرد درمانی جدیدی را معرفی می‌کنند و مهارت‌هایی را به ما می‌آموزند که انعطاف‌پذیری روانی را بالا می‌برد و افسردگی و اضطراب را تحت کنترل می‌گیرد.
درباره‌ی کتاب راهنمای درمان افسردگی و اضطراب مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT):
در دهه‌ی 1960 رفتاردرمانی (BT) شکل گرفت. آنچه رفتاردرمانی را شکل داد تلاش‌های بی. اف. اسکینر با نظریه‌ی شرطی‌سازی کنشگر و ایوان پاولف با شرطی‌سازی کلاسیک بود. رفتاردرمانی را نسل اول یا موج اول درمان می‌نامند. رفتاردرمانی به‌دلیل بی‌توجهی به موضوع «شناخت» مورد انتقاد قرار گرفت و موج دوم درمانی یعنی رفتاردرمانی شناختی (CBT) به وجود آمد. به‌تدریج موج دیگری از درمان، موسوم به موج سوم درمانی، با انتقاد از CBT ظهور کرد. بنیان‌گذاران موج سوم درمانی تلاش CBT برای تغییر شکل یا محتوای افکار و هیجان‌ها را غیرممکن می‌دانستند. درمان‌های رفتاری شناختی موج سوم از دهه‌ی 1980 به‌تدریج پدید آمدند که «درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد» (ACT) یکی از آن‌هاست. در کتاب راهنمای درمان افسردگی و اضطراب مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) با این روش درمانی آشنا می‌شویم.
استیون سی هیز، مبدع این روش درمانی، می‌گوید: «درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (اکت) با هدف ارتقای انعطاف‌پذیری روانی ایجاد شده است. منظور از انعطاف‌پذیری روانیْ توانایی فرد در برقراری تماس هوشیارانه با زمان حال، چه درونی و چه بیرونی، است.»
درمان ACT فنون و روش‌هایی را برای آموزش مهارت‌های انعطاف‌پذیری روانی به کار می‌گیرد که در کتاب حاضر، حسین هادی طرقی و زینب سادات امیری هاشمی نمونه‌های آن را برای درمان افسردگی و اضطراب به کار می‌گیرند. آن‌ها تأکید می‌کنند که نحوه‌ی استفاده از تمرین‌ها و استعاره‌های اکت بسیار مهم است و همه‌چیز به بافتی بستگی دارد که مراجع در آن قرار دارد. بنابراین، آن‌ها توصیه می‌کنند که در کاربرد کتاب خلاقیت داشته باشیم و خصوصیات فردی انسان‌ها را در نظر بگیریم.
کتاب راهنمای درمان افسردگی و اضطراب مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) برای چه کسانی مناسب است؟
اگر علاقه دارید با رویکرد جدیدی در روانشناسی آشنا شوید و آن را به کار بگیرید، کتاب حاضر پیشنهاد مناسبی برای شماست.
در بخشی از کتاب راهنمای درمان افسردگی و اضطراب مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) می‌خوانیم:
رویکردهای روان‌شناختی گوناگونی نشان داده‌اند که توانایی کمک به افراد افسرده را دارند، مانند رویکردهایی که به‌عنوان شناخت‌درمانی، درمان بین‌فردی و گونه‌های متفاوت رفتاردرمانی شناخته شده است، متأسفانه هیچ‌کدام از شیوه‌های مقابله با افسردگی برای تمام افراد اثربخش نیست. به همین دلیل، ما رویکرد ویژه‌ای را انتخاب می‌کنیم و برای مدت زمان کافی آن را در نظر می‌گیریم که ببینیم آیا شیوه‌ی مؤثری است. اگر مشخص شود که شیوه‌ی مؤثری نیست، می‌توانیم گزینه‌های دیگری را مورد استفاده قرار دهیم.
رویکرد ویژه‌ای که در کار مشترکمان پیشنهاد میکنم رویکردی به‌نسبت جدید از رفتاردرمانی برای افسردگی است که با نام درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد یا اکت شناخته شده است.
