بله
تأثیرگذاری بر دیگران و اغوا کردن آن‌ها یک هنر است. رابرت گرین در خلاصه کتاب هنر اغواگری، راه نفوذ در دل‌ها و تسخیر دیگران را با داستان‌های گوناگون تاریخی به شما می‌آموزد تا بتوانید در هر موقعیت، متناسب با شخصیت و منش طرف مقابل، استراتژی‌های مؤثر اغواگری و نفوذ را به‌کار گیرید و به موفقیت افزون‌تری دست یابید.
درباره‌ی خلاصه کتاب هنر اغواگری
هنر اغواگری را می‌توان با چند قانون مهم و اساسی آموخت. در کتاب مدرن و مبتکرانه‌ی هنر اغواگری (The Art Of Seduction)، راهکارهایی ارائه میشود که پس از بکارگیری آن‌ها قادر خواهید بود همه‌ی افراد و عواملی را که به تحقق هدف‌هایتان منجر میشود به خدمت خود درآورید. رابرت گرین (Robert Greene) با ارجاع به شخصیت‌های تاریخی بسیاری مانند جان اف کندی، اندی وارهول، ژوزفین بناپارت، فروید و انیشتن، شیوه‌های جذب و افسونگری را گام‌به‌گام به ما می‌آموزد. آشنایی با روش و منش شخصیت‌های تأثیرگذار تاریخ، بهترین راه برای یادگیری قدرت جذب است چراکه آن‌ها زیرکانه از فوت‌وفن اغواگری بهره می‌بردند تا خواسته‌های بلندپروازانه‌ی خود را عملی کنند.
خلاصه‌ی کتاب هنر اغواگری، شامل 24 روش اغواگری است. رابرت گرین «هنر اغواگری» را دنباله‌ای منطقی بر کتاب «48 قانون قدرت» می‌داند، زیرا اغواگری به همان اندازه که درباره‌ی عشق و عاشقی مؤثر است درباره‌ی کسب قدرت و اعمال نفوذ نیز کاربرد دارد. نخستین گام برای اغواگری، ورود به قلمرو روح دیگران و متقاعد کردن و برانگیختن احساساتشان است سپس باید با یادگیری افسونگری و تقویت تأثیرگذاری در روابط اجتماعی، همه‌ی افراد را به خود جذب کرد تا این‌گونه والاترین آرمان‌ها و آرزوها را تحقق بخشید و قابلیت‌های خود را به اثبات رساند. مهم آن است که ناامنی‌های پنهان‌شده در وجودتان را بروز ندهید و کاری کنید که مردم خواهان شما شوند.
گردآوری و ترجمه‌ی خلاصه‌ی کتاب هنر اغواگری، توسط گروه سبکتو انجام شده است.
درباره‌ی مجموعه‌ی میکروبوک‌ها
میکروبوک‌ها چکیده‌ای از کتاب‌ها هستند که عادت به مطالعه‌ی روزانه را می‌توان از طریق آن‌ها در خود پرورش داد. در میکروبوک‌ها، مطالب بنیادین کتاب حفظ میشود و فرصت یادگیری به‌هیچ‌وجه از دست نمیرود. از میکروبوک‌ها با عنوان کتابچه یا خلاصه‌ی کتاب یاد میشود.
نکوداشت‌های خلاصه کتاب هنر اغواگری
- بسیار روشنگرانه. (گاردیَن- روزنامه‌ی بریتانیایی)
- جذاب... آموزنده... شگفت‌انگیز... یک راهنمای آموزش شیطنت‌آمیز برای افرادی که به‌شدت می‌خواهند در اوج باشند. (مجله‌ی مردم – هفته‌نامه‌ی آمریکایی)
- گرین فهرستی از رفتارهای جاه‌طلبانه تنظیم کرده است. تنها خواندن فهرست مطالب هم کافی است تا حس قدرت‌طلبی را کم‌وبیش در ما برانگیزد. (New York magazine)
خلاصه کتاب هنر اغواگری برای چه کسانی مناسب است؟
اگر درپی موفقیت در کار و روابط اجتماعی هستید و می‌خواهید همواره نقشی محوری ایفا کنید، این کتابچه راهگشای شما است.
با رابرت گرین بیشتر آشنا شویم
رابرت گرین در 14 می 1959 در لس‌آنجلس متولد شد. او نویسنده و سخنران آمریکایی است که کتابهای پرفروشی ازجمله «48 قانون قدرت»، «قوانین نفوذ» و «هنر اغواگری» را در زمینه‌ی استراتژی و کسب قدرت به چاپ رسانده است. وی نخست در دانشگاه کالیفرنیا در برکلی و سپس در دانشگاه ویسکانسین تحصیل کرد. او به‌عنوان سردبیر در مجله‌ی Esquire و مجلات دیگر کار کرده است. گرین در سال 2021 برای سرمقاله‌نویسی، برنده‌ی جایزه پولیتزر شد.
در بخشی از خلاصه کتاب هنر اغواگری می‌خوانیم
در تاریخ 13 می‌سال 1958، فرانسویان راست‌گرا به همراه هوادارانشان در ارتش به شدت نگران این موضوع بودند که نکند دولت سوسیالیست فرانسه به الجزایر استقلال بدهد و کنترل این کشور را به طول کامل از دست بدهند. به همین دلیل تهدید کردند که به زودی فرانسه را تحت سلطه خود در خواهند آورد. در این لحظات امید همه مردم به ژنرال شارل دوگل «Charles de Gaulle» بود. او را به عنوان قهرمان جنگ جهانی دوم می‌شناختند که در آزادسازی فرانسه از چنگ آلمان نازی نقش بسیار مهمی برعهده داشت. البته او در 10 سال گذشته به خاطر رقابت‌های سختی که بین احزاب وجود داشت، از سیاست کناره‌گیری کرده بود. اما به خاطر محبوبیت بالایی که بین همه داشت، هنگام بروز بحران، همه به سمت او دست نیاز دراز می‌کردند. ژنرال دوگل یک محافظه‌کار بود به همین دلیل راست‌گرایان باور داشتند که در صورت دستیابی به قدرت از برنامه‌ها و نظرات آن‌ها حمایت خواهد کرد.
بعد از اینکه کودتای 13 می‌رخ داد، دولت فرانسه سقوط کرد و مجلس از خاندان دوگل برای تشکیل دولت جدید، کمک خواست. در این مدت دوگل برای مدت زمان 4 ماه به عنوان رئیس دولت موقت، اداره امور کشور را در دست گرفت. البته 4 روز بعد از اینکه به این قدرت رسید، به الجزایر سفر کرد.
فرانسوی‌های ساکن الجزایر از اینکه دوگل به قدرت رسیده بود، بسیار خوشحال بودند. چون تصور می‌کردند که او با کودتای آن‌ها به قدرت رسیده، بنابراین به الجزایر می‌آید تا به آن‌ها اطمینان دهد که الجزایر همواره مستعمره فرانسه باقی خواهد ماند.
